Bugün Yeni
Olanlar

Arşiv

DSWS Hakkında
DEUK Hakkında
Yardım

DİĞER DİLLER
İngilizce
Almanca
Fransızca
İtalyanca
İspanyolca
Portekizce
Lehçe
Çekce
Rusça
Sırp-Hırvat dili
Endonezyaca
Singalaca
Tamilce

ANA BAŞLIKLAR

Bush, Türkiye’ye Irak’ta PKK’ya saldırması için yeşil ışık yaktı
Türk-Kürt çatışmasındaki tarihsel ve siyasi sorunlar

Asya’da tsunami: neden hiçbir uyarı yapılmadı

Mehring Books’tan yeni bir kitap: Amerikan Demokrasisinin Krizi: 2000 ve 2004 Başkanlık seçimleri

Livio Maitan (1923-2004):
eleştirel bir değerlendirme

Savas Michael’in Çin bürokrasisi içinde müttefik arayışı

22 Kasım 2003

Aşağıda Dördüncü Enternasyonal’in Uluslararası Komitesi’nin o yıllarda yayın organı olan Dördüncü Enternasyonal’in Mart 1987 tarihli sayısında yer alan "Uluslararası Komite’de Yaşanan Bölünmeden Bir Yıl Sonra" başlıklı yazıdan alınmış bir pasajı yayınlıyoruz. Başlık sonradan eklendi.

"(…) Marxist Review’in [Healy ve taraftarlarının 1985 yılında WRP saflarında yaşanan bölünmenin ardından bir süre çıkarttıkları dergi-ç.n.] Eylül sayısında, orijinali Yunanistan EEK’sinin Devrimci Marksist Dergi [Revolutionary Marxist Review] adlı yayınının Mayıs-Haziran sayısında yayınlanmış olan bir makaleyi yeniden yayınladı. Geçen on yıl boyunca Healy tarafından geliştirilmiş olan bir tema üzerinde doğaçlama yapan Michael şu iddiayı öne sürdü:

"Çinli aydınların Lenin’e dönülmesi talebi, Lenin’in yaşamının son yıllarında bürokrasiye karşı verdiği mücadele ile birleştiğinde, en temel düzeyine ulaşıyor: Marksizmin yöntemi ve felsefesi. ‘Lenin’e dönüş’, her şeyin ötesinde, ‘Diyalektik maddeciliğe dönüş’ anlamına gelir." (s. 32)

Michael için, "Lenin’e dönüş" "en temel düzeye", bütünüyle işçi sınıfının dışında ve Trotskizmin gelişiminden kopuk olarak ulaştı. Michael için, "Lenin’e dönüş", sürekli devrim teorisine dönmek, Mao’nun "iki-aşama" teorisini eleştirmek ve bürokrasinin toplumsal temellerini tahlil etmek anlamına gelmiyor. Bütün bunların yerine, herhangi bir toplumsal ve siyasi içerikten yoksun, boş bir soyutlama konuluyor: "Diyalektik maddeciliğe geri dönüş."

Michael’in Çinli aydınlara yönelik, eleştirel olmayan tutumu, onun işçi sınıfına ihanet etmiş olmasından kaynaklanıyor. Deng önderliğinin emperyalizme büyük çaplı ödünler verdiği ve yabancı sermayeye ülkeye nüfuz etmesi için eşi görülmemiş fırsatlar sunduğu bir ortamda, aydınların geniş kesimleri de, kaçınılmaz bir biçimde, küçük burjuvazinin daha fazla maddi ayrıcalık elde etmeye yönelik arzularını dillendiriyorlar. Michael, bu durumu elinin tersiyle bir kenara itiyor. Michael, basitçe şunu öne sürüyor: "Marksist felsefeyi canlandırma mücadelesi, siyasi devrimin ideolojik gölgesidir." (s. 33)

Restorasyonist eğilimlerin güç kazandığını gösteren gerçek belirtiler, kendini beğenmiş bir kayıtsızlıkla göz ardı ediliyor:

"Müzmin kuşkucular ve kapitalizmin özürcüleri, Çin Devrimi’nin ruhuna fatiha okumak ve sadece pragmatist Deng’in gülücüklerinden, Coca-Cola reklamlarından ve Pierre Cardin’in en yeni modellerinden oluşan uydurma bir Çin Halk Cumhuriyeti resmi çizmek için birbirleriyle yarıştılar. Biz, sağcı restorasyonist tehlikeleri göz ardı etmeden [!], Çin’de ve Sovyetler Birliği’nde eş zamanlı olarak ortaya çıkan ve sosyalist devrim potansiyelini yansıtan bu son gelişmeleri güvenle izliyoruz." (s. 33)

Michael ve Healy için, diyalektik materyalizmin, Sovyet ve Çin proletaryasının kitlesel devrimci partilerini inşa etmeye yönelik Trotskist perspektifin gelişimiyle bir ilgisi bulunmamaktadır. Bu, onlar için "eski" dönemin, "propagandizmine" ve "yenilgilerine" ait bir şeydir. Pablo, bir zamanlar, Sovyet bürokrasisinde köşe bucak Marksizme dayanak aramıştı; Michael ve Healy onu Rus ve Çin orta sınıfında buldular. Ancak gerçekte aradıkları, Michael’in makalesinin son paragrafında netleştiği gibi, Stalinist bürokrasilerle daha yakın bağlar kurmalarına sağlayacak bir köprü:

"Uluslararası Komite’nin [1985-86’da yaşanan bölünmenin ardından Healy ve Michael bir süre için Uluslararası Komite ismini kullanmaya devam ettiler-ç.n.] en iyi müttefikleri kesinlikle hem Pekin ve Şangay’da, hem de Moskova ve Leningrad’da bulunuyor." (s. 33)

Hiçbir Trotskist bu kadar tiksindirici bir şey yazamaz. Michael, bugüne kadar Dördüncü Enternasyonal’in SSCB’deki ve Halk Cumhuriyetleri’ndeki dostlarından, yalnızca proletaryaya gönderme yaparak söz ederdi. Ancak Healy ve Michael artık bürokrasi içinde yeni müttefikler bulmanın peşine düşmüş durumdalar.

Bu hattı uygulamaya koymadan önce, Healy ve Michael’in Uluslararası Komite’den kopmaları gerekiyordu. Eğer Yunanistan EEK’sinde, Yunanistan işçi sınıfına karşı Stalinizmin işlemiş olduğu korkunç suçları hâlâ hatırlayan ve önümüzdeki kritik mücadelelerde de onun daha az karşı devrimci olmayan bir rol oynayacağını anlayan gerçek Trotskistler varsa, onlar en önemli görevlerinin, hain Michael’in politikalarını reddetmek ve Yunanistan’daki devrimcilerle, Uluslararası Komite arasındaki bağları yeniden kurmak için mücadele etmek olduğunun farkına varacaklardır.