Bugün Yeni
Olanlar

Arşiv

DSWS Hakkında
DEUK Hakkında
Yardım

DİĞER DİLLER
İngilizce
Almanca
Fransızca
İtalyanca
İspanyolca
Portekizce
Lehçe
Çekce
Rusça
Sırp-Hırvat dili
Endonezyaca
Singalaca
Tamilce

ANA BAŞLIKLAR

Dünya ekonomik krizi, kapitalizmin başarısızlığı ve sosyalizmin gerekliliği
SEP/DSWS/TEUÖ bölgesel konferanslarında kabul edilen karar önergesi

Bush, Türkiye’ye Irak’ta PKK’ya saldırması için yeşil ışık yaktı
Türk-Kürt çatışmasındaki tarihsel ve siyasi sorunlar

Asya’da tsunami: neden hiçbir uyarı yapılmadı

Mehring Books’tan yeni bir kitap: Amerikan Demokrasisinin Krizi: 2000 ve 2004 Başkanlık seçimleri

Livio Maitan (1923-2004):
eleştirel bir değerlendirme

David King ile Komiser Gözden Kayboluyor başlıklı sergisinin açılışında yapılan söyleşi

"Devrimi Stalin ve onun rejimi mahvetti"

Stefan Steinberg
29 Aralık 1998

Aşağıda David King'in 1998 yılının sonlarında Berlin'de düzenlenen "Komiser Gözden Kayboluyor" adlı sergisi sırasında Stefan Steinberg'in, King'le yapmış olduğu kısa söyleşiyi sitemizin Türkçe bölümünün okurlarına David King'i tanıtabilmek amacıyla yayınlıyoruz.

İlk olarak David King'e serginin arka planını sordum.

Bu tür bir sergiyi gerçekleştirmek için gerekli olan parayı bulmanın kolay bir şey olmadığının bilinmesi gerekir. Başlangıçta biraz zaman aldı. Burası serginin üçüncü durağı. İlki Viyana'da, ikincisi Milano'da yapıldı. Amaç bu işe biraz daha ivme kazandırmak. Sergi burada, Berlin'de, iyi gidiyor ve bir bütün olarak değerlendirdiğimde durumdan memnunum.

Serginin iyi yanı, burada, basılmış kopyaların yanı sıra, orijinal malzemeyi görme şansınız var. Örneğin vitrinli kabinlerin içinde yer alan her şey orijinal ve bunların nereden -bir gazeteden mi, dergiden mi ya da bir belgeden mi- alındığını görebilirsiniz. Sergi bütün binanın 10 odasına yayılmış durumda ve şu ana kadar medya sergiye çok ilgi gösterdi.

Sergi ne tür tepkilerin ortaya çıkmasına yol açtı?

Aslında, düşmanca bir tepki pek olmadı. Topladığım malzemeyi kimse tartışma konusu yapamaz. Burada sergilenenler üzerinden hiç kimse Stalin'i ya da Stalinizmi savunamaz. Bununla birlikte Milano'da eğlendirici bir deneyim yaşadım. Sergiyi gezen dört ziyaretçi bana yaklaştılar ve beni yaptığım rötuşlardan dolayı övdüler. [Gülüşmeler] Bunun bir tür sanat gösterisi olduğunu düşünmüşlerdi -bana çok komik geldi. Fakat daha şaşırtıcı olanı bazen benzer bir tepkiyi Moskova'da insanların zihinlerine çizilmiş olan resimlerden dolayı -örneğin Lenin ve Gorkiy'i bir arada gösteren resimde olduğu gibi- alabiliyor olmanız. Lenin ve Gorkiy'i birlikte gösteren çok ilginç, çok uzun, dar, herkesin gördüğü ve bildiği bir resim vardır -ancak bu şekle sahip herhangi bir negatif yoktur. Aslında bu resim Komünist Enternasyonal'in İkinci Dünya Kongresine katılan delegelerin çekilmiş bir grup fotoğrafının kesilmiş ve rötuşlanmış halidir. Moskova'da, resmin 25 insanı gösteren orijinal baskısını görenlerin şaşkın bakışlarıyla karşılaştım: kendi kendilerine soruyorlardı -"Gerçekten böyle bir şey olabilir mi?"

Çalışmana nasıl ve ne zaman başladın?

Malzeme toplamaya ilk olarak 1970'te başladım. Rusya'ya gittim ve Trotskiy ile ilgi malzeme aradım ve hiçbir şey bulamadım. Trotskiy'le neden ilgilendiğimi sordular. Devrim için önemli olan Stalin'dir, Trotskiy değil dediler. Londra'ya geri döndüğümde görsel bir tarih çalışması yapmaya kararlıydım -Sovyetler Birliği'nde neler olduğunu olabildiğince gerçeğe bağlı bir şekilde anlatan bir görsel tarih olacaktı bu. O zamandan bu yana toplamaya devam ediyorum ve bunu apaçık sosyalist bir perspektifle yapıyorum; Richard Pipes ve Robert Conquest ve benzerlerinin yaptığı gibi değil [Soğuk Savaşın/anti-komünist tarihçileri]. Ve bir şey daha -altmışların sonlarında siyaset üzerine, Trotskiy'in düşüncelerini de içeren, çok sayıda şey yazıldı ancak insanlar bunları alıp okumuyorlardı. Ancak çalışma arkadaşım Francis [Wyndham] ve ben 1972'de Trotskiy'in ilk resimli biyografisini hazırladığımızda bu kitap 25.000 adet sattı. Metroda trende bu kitabın Britanya'nın en önde gelen yayınevlerinden biri olan Penguin yayınlarından çıkmış karton kapaklı kopyasını okuyan insanları görebiliyordunuz. Düşüncemiz insanları Trotskiy'in düşüncesiyle ilişkiye geçirmek ve böylelikle insanları onunla ilgili ve onun eserlerini okumaya cesaretlendirmekti.

King'e Komünizmin Kara Kitabı'nın yayınlanmasına eşlik ederek Lenin'i ve Rus Devrimi'nin kazanımlarını Stalin'le ve Stalinizmle eşitleyen mevcut kampanyanın ışığında kendi çalışmasının geçerliliği konusunda ne düşündüğünü sordum.

Evet, elbette böyle bir teze katılmıyorum. Bu dönemde benim yaptığım işi yapmak gerçekten de çok zor ancak, elbette ki Lenin ve Stalin arasında hiçbir siyasi süreklilik yoktur. Devrimi Stalin ve onun rejimi mahvetti, o komünizme dair umutları mahvetti. Serginin 3 numaralı odada yer alan resimlerine bakmanız yeterli olacaktır. Orada ağırlıkla NKVD'nin Stalin'in gorilleri tarafından alınıp götürülen sıradan, bütünüyle masum insanların gizli polisteki fotoğrafları var -erkek, kadın ve çocuk; evlerinden zorla alınıp götürülen ve vurulan insanlar bunlar. Onlar gulaga bile gidemediler.

Başka yerlerde de sergi açma planın var mı; mesela sergiyi Moskova'ya götürmek gibi?

Şu an için değil. Sergiyi Moskova'ya götürmenin önünde çok büyük zorluklar olduğunu biliyorum. KGB aygıtının gücünü sembolize eden Felix Dzerzhinskiy heykelini restore etmek istediklerini biliyor musun? Daha önceleri Moskova'da Lubyanka hapishanesinin önünde dururdu. Züganov'un Komünist Partisi'nin milletvekillerin çoğu heykelin restorasyonu için lehte oy kullandılar. Bu gerçekten korkutucu çünkü Sovyetler Birliği'ndeki kaos ortamında bu adamlar [KGB] arka planda durmaktaydılar. Şimdi şöyle söylüyorlar: "Bizim ellerimiz temiz, işleri denetim altına alma konusunda bize bir şans verin." Bu belki de benim sergimin sadece kuru bir tarihsel egzersiz olmadığını gösteriyor. Sergim bugün için de önemli olan soruları gündeme getiriyor ve onlara açıklık kazandırmaya çalışıyor.