روز سهشنبه، هر سه نامزد مجلس نمایندگان آمریکا از شهر نیویورک که توسط شهردار سوسیالیست دموکرات آمریکا (DSA) زهران ممدانی تأیید شده بودند، در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات پیروز شدند. آنها دموکراتهای تشکیلاتی را که از حمایت حکیم جفریز، رهبر اقلیت دموکراتها در مجلس نمایندگان، و نیز کتی هوکول، فرماندار ایالت نیویورک، برخوردار بودند، شکست دادند.
دو نفر از سه برنده، اعضای DSA هستند که خود را سوسیالیست مینامند. در دو حوزه از سه حوزه انتخابیه، نمایندگان فعلی دموکرات شکست خوردند. از آنجا که حوزههای انتخابیهٔ مورد نظر بهشدت طرفدار حزب دموکرات هستند، پیروزی برندگان انتخابات مقدماتی در انتخابات عمومی نوامبر عملاً قطعی است.
نتایج انتخابات مقدماتی بیانگر رادیکالیزه شدن سیاسی در درون طبقه کارگر، و در میان جوانان و اقشار حرفهای است که زیر فشار بحران فزاینده اقتصادی، اجتماعی و سیاسی سرمایهداری آمریکا قرار دارند. چرخش به چپ بخشهای بزرگی از جمعیت که منجر به انتخاب ممدانی در سال گذشته شد، همچنان ادامه دارد و تعمیق میشود. این چرخش ناشی از نفرت از ترامپ و انزجار از ناتوانی حزب دموکرات در مخالفت جدی — در واقع، همدستی آن در — حملات فاشیستی ترامپ به مهاجران و حقوق دموکراتیک، جنگهای تجاوزکارانه، کاهش برنامههای اجتماعی و غارت اقتصاد به نفع الیگارشهای میلیاردر همپیمان اوست.
این رادیکالیزه شدن در مرکز سرمایهداری مالی جهان — شهری با بیشترین تعداد میلیاردرهای جهان — از اهمیت ملی و بینالمللی برخوردار است. این امر با اوجگیری مبارزات طبقه کارگر و شورش فزاینده علیه بوروکراسی شرکتی اتحادیههای کارگری همراه است. و وظیفه گسست از حزب دموکرات، حزب امپریالیسم آمریکا و الیگارشی شرکتی را که DSA به عنوان یک جناح در آن فعالیت میکند، مطرح میکند.
در حوزه دهم کنگره، که جنوب منهتن و بخشهایی از بروکلین را در بر میگیرد، برد لندر، حسابرس پیشین شهر نیویورک، با کسب ۶۵٫۸ درصد آرا در برابر ۳۴ درصد، دن گلدمن، نماینده دو دورهای این حوزه را با قاطعیت شکست داد. لندر، که زمانی عضو DSA بود و یهودی است، با محکوم کردن جنگ اسرائیل در غزه به عنوان نسلکشی، خواستار انحلال اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) و قطع کمکهای نظامی ایالات متحده به اسرائیل شد. او به گلدمن به دلیل دریافت پول از کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل (AIPAC) حمله کرد.
در حوزه هفتم کنگره، که بخشهایی از بروکلین و کویینز را در بر میگیرد، کلر والدز، عضو DSA و نماینده مجلس ایالتی نیویورک، بهراحتی آنتونیو رینوسو، رئیس بخش بروکلین را شکست داد. رینوسو از حمایت نیدیا ام. ولاسکز، نماینده کنگره در آستانه بازنشستگی، و همچنین جفریز و هوکول برخوردار بود. والدز خواستار اصلاحات اجتماعی مانند بیمه درمانی (مدیکر) برای همه شد، اسرائیل را به ارتکاب نسلکشی در غزه متهم کرد و خودش را به عنوان سازماندهنده اتحادیهای معرفی نمود.
در حوزه سیزدهم کنگره، که شمال منهتن و برانکس را پوشش میدهد، داریالیزا آویلا شوالیه، عضو DSA که در اعتراضات ضدنسلکشی در دانشگاه کلمبیا فعال بود، با اختلاف کمی آدریانو اسپایلات، نماینده فعلی پنج دورهای و از اعضای ارشد دموکراتها و رئیس انجمن اسپانیاییتبارهای کنگره را شکست داد. او خواستار محدود کردن ICE شد و اسپایلات را به خاطر گرفتن بودجه مبارزات انتخاباتی از AIPAC محکوم کرد.
پیروزیهای مورد حمایت DSA به رقابتهای انتخاباتی سراسری ایالت نیز کشیده شد. نامزدهای عضو یا مورد حمایت DSA در چندین رقابت سنای ایالتی پیروز شدند، از جمله شکست سناتور فعلی ایالت، جسیکا راموس. نامزدهای مورد حمایت DSA همچنین در چندین انتخابات مقدماتی مجلس ایالتی پیروز شدند.
این پیروزیها به دنبال موفقیت هفته گذشته جنیس لوئیس جورج، عضو DSA، در انتخابات مقدماتی شهرداری واشنگتن دی.سی. حاصل شد که عملاً موفقیت او را در انتخابات عمومی نوامبر تضمین میکند. بدین ترتیب، اعضای DSA دفتر شهردار را در پایتخت کشور و همچنین پرجمعیتترین شهر آن را در دست خواهند گرفت.
حائز اهمیت زیادی است که مضمون مرکزی کمپین انتخاباتی DSA، مخالفت با نسلکشی اسرائیل در غزه با حمایت ایالات متحده، در شهری با ۱.۲ میلیون یهودی حمایت گستردهای را به خود جلب کرد. این امر، این ادعا که مخالفت با صهیونیسم و نسلکشی معادل یهودستیزی است، را در هم میشکند.
سیاستمداران جمهوریخواه و رسانههای وابسته به آنان با واکنشی تقریباً هیستریک به نتایج انتخابات مقدماتی نیویورک واکنش نشان دادند. ترامپ بارها نامزدهای DSA را «کمونیست» خواند. مایک جانسون، رئیس جمهوریخواه مجلس نمایندگان، در شبکه ایکس نوشت: «ما همین حالا درگیر در نبردی برای نجات جمهوری هستیم و هر آمریکایی باید این موضوع را کاملاً جدی بگیرد.»
جانسون روز چهارشنبه در یک نشست خبری هشدار داد که کمونیسم اکنون «به سواحل ما رسیده است» و افزود: «مارکسیستها برخی از افراطیترین نامزدهایی را که تاکنون برای تصدی سمتهای دولتی نامزد شدهاند، معرفی کردهاند، و آنها برای ورود به کنگره رقابت میکنند. چپ شورشی در حال اوجگیری است.»
استیون میلر، دستیار فاشیست ترامپ، اعلام کرد که حزب دموکرات در حال پذیرفتن «ایدئولوژی خشونتباری است که میخواهد آمریکا را از هم بپاشد و هر آنچه را که میشناسیم و دوست داریم، کلاً نابود کند.»
روزنامه نیویورک پست، متعلق به مرداک، گزارش صفحه اول خود را با تیتر «فهرست نفرتانگیز» منتشر کرد.
در واقع، DSA به صحنه آورده شده و هرچه بیشتر در حزب دموکرات و بوروکراسی اتحادیههای کارگری ادغام میشود تا این توهم مهلک را ترویج کند که میتوان دموکراتها را تحت فشار قرار داد تا در خدمت منافع کارگران باشند و دستگاه اتحادیهها را میتوان مجبور به مخالفت با شرکتها و دولت کرد.
نقش DSA جلوگیری از شکلگیری یک جنبش مستقلِ طبقه کارگر علیه سرمایهداری است. این سازمان تلاش میکند تا مخالفتهای اجتماعی و سیاسی رو به رشد را به بنبست سیاستهای انتخاباتی و حزب دموکرات هدایت کند. این جریان هیچ ارتباطی با مارکسیسم یا سوسیالیسم واقعی ندارد. این سازمان نه منافع طبقه کارگر، بلکه منافع اقشار مرفهتر طبقه متوسط را نمایندگی میکند که به دنبال بهبود وضعیت خود در چارچوب نظام موجود — و به هزینه کارگران هستند.
آن بخشهایی از حزب دموکرات که با DSA مخالفت میکنند، این کار را از آن رو انجام میدهند، که بیم دارند هرگونه توسل به نارضایتیهای تودهها بتواند جنبشی انفجاری از پایین را دامن بزند که از کنترل احزاب سرمایهداری و الیگارشی که هر دو به آن خدمت میکنند، خارج شود. تمام بخشهای حزب دموکرات، از جمله DSA، تلاشهای خود را بر مهار، انحراف و فرو نشاندن خشم اجتماعی انفجاری که در تظاهرات گسترده «نه به پادشاهی» آشکار شد، متمرکز کردهاند. این احساسات همچنین در اعتراضات عظیم در مینه سوتا پس از قتل رنه نیکول گود و الکس پرتی توسط مأموران فدرال فوران کرد و فراخوان اعتصاب عمومی را مطرح کرد.
سوسیالیستهای دموکرات آمریکا و ممدانی، حتی با وجود اینکه با تشکیلات حزب راستگرا در تضاد هستند، از نزدیک با آن همکاری میکنند. از این رو، ممدانی و DSA از معرفی کاندیداها علیه جفریز یا هوکول، که هر دو در انتخابات مقدماتی خود بدون رقیب پیروز شدند، خودداری کردند. بر اساس توافقی که با ممدانی و شاخهٔ نیویورک سازمان سوسیالیستهای دموکرات آمریکا (DSA) صورت گرفت، الکساندریا اوکازیو-کورتز، دموکرات عضو DSA، برای آنکه روابطش با جفریز را خدشهدار نکند، در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات از هیچیک از نامزدهای کنگره که نمایندگان مستقر را به چالش کشیده بودند حمایت نکرد و فعالیت انتخاباتی خود را به رقابتهای قانونگذاری ایالتی محدود ساخت.
ممدانی در شش ماه نخست حضور خود در مقام شهردار، وعدههای محدود اصلاحطلبانهاش را کنار گذاشته است. او با هوکول و اداره پلیس نیویورک همپیمان شده و از افزایش تعداد نیروهای پلیس حمایت میکند. همچنین «کمیسیون کارآمدی دولت» را تشکیل داده است تا در چارچوب یک برنامهٔ ریاضت اقتصادی، با کاهش بودجه و کوچکسازی ادارات شهری، کسری بودجهٔ پیشبینیشدهٔ ۱۲٫۶ میلیارد دلاری شهر را طی دو سال آینده کاهش دهد.
رشد مبارزه طبقاتی در نیویورک، محور واقعیِ طبقاتیِ دولتِ ممدانی و DSA را آشکار کرده است. در جریان اعتصاب پرستاران در اوایل سال جاری، حتی زمانی که هوکول برای فراهم کردن زمینهٔ عبور اعتصابشکنان از خطوط اعتصاب، وضعیت اضطراری اعلام کرد، ممدانی از او حمایت کرد. در جریان اعتصاب راهآهن لانگ آیلند، او برای تضعیف اعتصاب ، راهاندازی یک سرویس اتوبوسرانی اعتصابشکن را ترویج کرد.
ممدانی برای نشان دادن وفاداری خود به نظم سرمایهداری موجود، دو بار به دیدار فاشیستِ مستقر در کاخ سفید رفت که آخرین دیدار تنها دو روز قبل از حمله جنایتکارانه به ایران بود. هنگامی که خبرنگاران از جفریز پرسیدند آیا پیروزی نامزدهای DSA در انتخابات مقدماتی میتواند به دموکراتها در انتخابات نوامبر آسیب برساند، او از دیدارهای ممدانی با کاخ سفید تمجید کرد و گفت: «نه، دونالد ترامپ با شهردار شهر نیویورک رابطه کاری دارد و این را نه یک بار، بلکه دو بار در دفتر بیضیشکل بهطور علنی و صریح برای آمریکا روشن کرده است.»
طبقه کارگر بینالمللی تجربههای حیاتی از جنبشهای مشابه DSA داشته است که وعده اصلاحات رادیکال در چارچوب سرمایهداری را میدهند، اما در نهایت به کارگران خیانت کرده و دیکتههای طبقهٔ حاکم را بر آنان تحمیل میکنند. از سیریزا در یونان گرفته تا پودموس در اسپانیا، جرمی کوربین در بریتانیا و حزب چپ در آلمان. این درسها باید جذب و در مبارزات فعلی به کار بسته شوند. خطر این است که بدون یک جنبش مستقل طبقه کارگر علیه همه جناحها و احزاب طبقه حاکمه، ابتکار عمل به دست راست افراطی و فاشیستها بیفتد.
وظیفه پیش روی کارگران و جوانان اصلاح این نظام نیست، بلکه سرنگونی آنست. الیگارشی سرمایهداری باید در ایالات متحده، بهعنوان بخشی از مبارزه بینالمللی برای سوسیالیسم سلب مالکیت شود. رهبری انقلابی لازم — یعنی حزب برابری سوسیالیستی و کمیته بینالمللی انترناسیونال چهارم — برای رهبری انقلابی این مبارزه باید ساخته شود.
به حزب برابری سوسیالیستی بپیوندید