فارسی
Perspective

چشم انداز

تهدید ترامپ به «محو» ایران: جنایتکارانه‌شدن سیاست خارجی امپریالیستی

سخنرانی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، سه‌شنبه ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶، در مقر سازمان ملل. [AP Photo/Julia Demaree Nikhinson]

رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، روز سه‌شنبه در مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت که در حال تصمیم‌گیری است که «جمهوری اسلامی ایران را محو کند» و «آن‌ها را بدون هیچ امیدی برای بقا به جهنم بفرستد.»

رئیس‌جمهور آمریکا پرسید: «آیا باید جمهوری اسلامی را محو کنم و این کار را به سرعت انجام دهم، و هرگز به آن‌ها فرصتی برای کشتن و نابود کردن دوباره مردم و کشورها ندهم؟»

اظهارات جنایتکارانهٔ ترامپ مرحلهٔ جدیدی را در جنایتکارانه‌شدن سیاست خارجی امپریالیستی در بحبوحه‌ی شعله‌ور شدن جنگ جهانی رقم می‌زند. این امر در سیاست مدرن و خارج از گفتمان رژیم آدولف هیتلر، که جنگی را برای امحا (Vernichtungskrieg) علیه اتحاد جماهیر شوروی به راه انداخت، بی‌سابقه است.

اما برخلاف ترامپ، هیتلر جنگِ انهدام خود را علناً اعلام نکرد. او دستور آن را به صورت خصوصی و به ژنرال‌هایش داد. بر اساس دفتر خاطرات فرانتس هالدر، رئیس ستاد ارتش هیتلر، او در ۳۰ مارس ۱۹۴۱ در جلسه‌ای غیرعلنی با حدود ۲۰۰ افسر ارشد، به آن‌ها گفت که تهاجم پیش رو «جنگی برای نابودی» خواهد بود.

نابودی جمعیت ایران، که در برابر تلاش‌های ترامپ برای به زانو درآوردن کشور از طریق جنگ مقاومت کرده است، در واقع به طور جدی در کاخ سفید مورد بحث بوده است. سیمور هرش، روزنامه‌نگار، ۱۰ ژوئن گزارش داد که ترامپ در یک جلسهٔ محرمانه با مقامات ارشد خود، موضوع استفاده از تسلیحات هسته‌ای علیه ایران را مطرح کرده است.

بنا بر وزارت بهداشت ایران، جنگِ تجاوزکارانه‌ جنایتکارانهٔ ترامپ علیه ایران تا تاریخ ۱۰ ژوئن دست‌کم ۳,۴۶۸ کشته و بیش از ۲۶,۵۰۰ مجروح برجای گذاشته است. هفتهٔ گذشته، یک هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد اعلام کرد که «دلایل معقولی برای باور به این امر وجود دارد که ایالات متحده مرتکب جنایات جنگی شده است»، و به حملهٔ موشکی آمریکا در ۲۸ فوریه به یک مدرسهٔ ابتدایی در میناب اشاره کرد که بیش از ۱۵۰ نفر، از جمله ۱۲۰ کودک، در آن کشته شدند. 

جنگ علیه ایران یکی از مؤلفه‌های تهاجم آمریکا و اسرائیل در سراسر خاورمیانه است، که بارزترین نمود آن نسل‌کشی در غزه است، که بنا بر وزارت بهداشت غزه، ۷۳٬۹۱۹ فلسطینی را به کام مرگ کشانده است.

تهدید ایران یکی از موارد در میان یک سلسله از تهدیدها بود. ترامپ لاف زد که ارتش ایالات متحده «به ژرفای پایتخت ونزوئلا» نفوذ کرده و مادورو را «دستگیر» کرده است، و پاداش آن «بزرگ‌ترین قرارداد نفتی تاریخ»، یعنی ۶۵ میلیارد بشکه نفت بوده است. او اعلام کرد: «غنائم از آنِ فاتح است.» کوبا «یک کشور کاملاً شکست‌خورده است... و سقوط خواهد کرد.» گرینلند قرار است با دو «پایگاه نظامی بسیار مهم»، تحت «کنترل دائمی» ایالات متحده درآید.

در جریان سخنرانی ترامپ، تنها هیئت‌های نمایندگی ایران و کوبا، که ترامپ دولتشان را به سرنگونی تهدید کرده بود، در اعتراض سالن را ترک کردند. نمایندگان قدرت‌های امپریالیستی اروپا، با وجود تمام صحبت‌های مداومشان دربارهٔ دموکراسی و حقوق بشر، سرجای خود نشستند و هیچ کاری نکردند. خلیل‌الرحمن، وزیر امور خارجهٔ بنگلادش که ریاست مجمع را بر عهده دارد، از رئیس‌جمهور آمریکا تشکر کرد.

منشور سازمان ملل متحد در ۲۶ ژوئن ۱۹۴۵ در سان‌فرانسیسکو، هفت هفته پس از تسلیم آلمان نازی، به امضا رسید، «تا نسل‌های آینده را از بلای جنگ، که دوبار در طول زندگی ما اندوهی وصف‌ناپذیر برای بشریت به ارمغان آورده است، نجات دهد.»

مادهٔ ۲ این منشور، هر یک از اعضا را ملزم می‌کند که «در روابط بین‌الملل خود از تهدید به زور یا استفاده از آن علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی هر کشوری خودداری کنند.» سخنرانی ترامپ چنین تهدیدی بود، که از سوی رهبر کشوری که نزدیک به هفت ماه است جنگی تجاوزکارانه و غیرقانونی را به راه انداخته است، آن هم در ساختمانی ارائه شد که برای ممنوع کردن چنین اقداماتی بنا شده است. خودِ سخنرانی ترامپ نیز به‌عنوان نقض قوانین بین‌المللی، مستوجب کیفرخواست است. 

موضع متقابل اروپا در برابر ترامپ روز سه‌شنبه توسط امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، ارائه شد که از «بازگشت امپریالیسم، غرور، و بازگشت زورِ مهارنشده‌ای که هیچ قاعده‌ای را به رسمیت نمی‌شناسد ... جهانی که در آن برخی بر این باورند که می‌توانند نظم بین‌المللی را تضعیف کنند تا مرزهای خود را به بیرون گسترش دهند» سخن گفت.

او افزود: «جنایات جنگی صنعتی شده‌اند. ما شاهد نابودی زیرساخت‌های غیرنظامی و نقض حقوق بشر بوده‌ایم.»

اما در حالی که برخی مفسران اظهارات او را انتقادی ضمنی از ترامپ تلقی کردند، او هرگز نامی از رئیس‌جمهور آمریکا نبرد. برعکس، سخنرانی او محکومیتی صریح و آشکار علیه روسیه و اعلام عزم برای ادامهٔ تأمین مالی و تسلیحاتی اوکراین در کنار ترامپ بود.

مکرون اعلام کرد که «روسیه جنگی بی‌رحمانه علیه غیرنظامیان به راه انداخته است. این کشور قلمرو یک دولت مستقل را اشغال کرده است.» او افزود که فرانسه «به حمایت بی‌دریغ خود» از اوکراین در جنگ علیه روسیه ادامه خواهد داد.

از دیدگاه مکرون، پاسخ مناسب به «امپریالیسم» و «جنایات جنگی» روسیه این است که قدرت‌های امپریالیستی اروپا جنگ خود را علیه روسیه تشدید کنند. مکرون هیچ تلاشی نکرد تا ادعاهای خود مبنی بر اینکه جنگ علیه روسیه جنگی برای دموکراسی است را با این واقعیت سازگار کند که ترامپ، هم‌پیمان او در آن جنگ، به‌تازگی تهدید کرده بود که جمعیت یک کشور کامل را محو خواهد کرد.

لنین در سال ۱۹۲۰ جامعه‌ی ملل، سلف سازمان ملل متحد را «اتحادیه‌ای از سگ‌های هار که استخوان‌های یکدیگر را می‌قاپند» توصیف کرد. شاید این تعبیر امروزه تا حدی کهنه و نامأنوس  به نظر برسد، اما مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۲۰۲۶ کانون برنامه‌ریزی فعال برای جنگ است.

روزنامه کی‌یف ایندیپندنت (Kyiv Independent) روز سه‌شنبه گزارش داد که پس از دیدار مکرون با ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین در همان روز، از قراردادی برای تأمین رادار و موشک‌های دفاع هوایی برای اوکراین خبر داد. ترامپ نیز به نوبهٔ خود روز سه‌شنبه با زلنسکی دیدار کرد و تأیید کرد که ساخت موشک‌های دفاع هوایی پاتریوت در اوکراین در دست بررسی است.

هم‌زمان با آغاز دیدار ترامپ و زلنسکی، یک خبرنگار بریتانیایی به ترامپ گفت: «بسیاری از مردم بریتانیا به شدت نگرانِ فضای حاکم بر اظهارات رهبران بریتانیا و دیگر کشورهای اروپایی دربارهٔ اجتناب‌ناپذیر بودن درگیری مستقیم میان ما و روسیه هستند»، و پرسید: «آیا می‌توانید جلوی وقوع آن را بگیرید؟» ترامپ از دادن پاسخی جدی طفره رفت.

در واقع، تهدیدهای هولناکِ ترامپ علیه ایران، و این واقعیت که این تهدیدها هیچ اعتراضی جدی‌ از سوی رهبران قدرت‌های امپریالیستی برنینگیخت، نشان می‌دهد که جنگ جهانی و پیامد آن — یعنی نابودی کامل جمعیت‌ها — تا چه اندازه از سوی سرمایه‌داری جهانی عادی‌سازی شده است. 

دموکرات‌ها جایگزینی برای این جنگ‌طلبی نیستند. تنها چند روز پیش از آن، آن‌ها به ترامپ چک سفیدی دادند تا جنگ را نه‌تنها علیه روسیه، بلکه علیه ایران نیز تشدید کند. ۱۶ سپتامبر، ۵۸ نمایندهٔ دموکراتِ مجلس نمایندگان به «قانون تحریم روسیه و ایران لیندسی او. گراهام»  رأی مثبت دادند، قانونی که به رئیس‌جمهور اجازه می‌دهد بر واردات از چین، هند و دیگر خریداران عمده‌ی نفت روسیه، تعرفه‌هایی تا سقف ۱۰۰ درصد وضع کند و تحریم‌های بخش‌های انرژی و تسلیحاتی ایران را به مدت پنج سال تمدید نماید. ۳۶ نفر از ۴۵ سناتور دموکرات سنا نیز در ۷ اوت به این قانون رأی مثبت داده بودند.

حکیم جفریس، رهبر اقلیت مجلس نمایندگان، به این لایحه رأی منفی داد زیرا به گفتهٔ او، این لایحه در قبال روسیه به اندازه‌ی کافی قاطع نبود. او گفت: «شما باید با زورگو مقابله کنید، نه اینکه با او مماشات کنید.» یک اکثریتِ دموکرات در کنگره پس از ۳ نوامبر، جنگ را جلوتر و سریع‌تر پیش خواهد برد.

یک روز پیش از سخنرانی‌اش، ترامپ با زهران ممدانی، شهردار نیویورک و عضو سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا (DSA)، در عمارت گریسی (Gracie Mansion) دیدار کرد. ممدانی چیزی دربارهٔ جنگ نگفت و به خبرنگاران گفت: «ما از تعهد رئیس‌جمهور به شهر قدردانی می‌کنیم.»

ترامپ سخنرانی خود را با فخرفروشی دربارهٔ «عصر طلایی آمریکا» آغاز کرد و اعلام نمود: «تمام جهان با اتکا به ثروت، قدرت، روحیه، ونیروی محرکهٔ ایالات متحده‌ آمریکای تازه نفس و بسیار قدرتمند در حالِ ارتقا یافتن است.»

در واقع، ترامپ بر  یک نظم اجتماعی و سیستم سیاسی‌ ریاست می‌کند که از پایه‌ در حال پوسیدن است — همان چیزی که لئون تروتسکی در آستانه‌ی جنگ جهانی دوم آن را «احتضار سرمایه‌داری» توصیف کرد. همین بحران در حال ایجاد ضد خود نیز هست: رشد مخالفت‌های اجتماعی، اعتراضات توده‌ای و مبارزهٔ طبقاتیِ جهانی.

مخالفت با جنگ‌افروزی جنایتکارانهٔ ترامپ، نه از سوی قدرت‌های امپریالیستی اروپا و نه از سوی دموکرات‌ها و همدستانشان در سازمان سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا (DSA)، بلکه از سوی طبقهٔ کارگر بین‌المللی که مسلح به برنامه‌ی سوسیالیسم بین‌المللی است، صورت خواهد گرفت.

وب‌سایت جهانی سوسیالیستی صدای طبقه‌ی کارگر و رهبریِ جنبش سوسیالیستی بین‌المللی است. ما کاملاً به حمایت خوانندگانمان متکی هستیم. لطفاً همین امروز کمک مالی کنید!

Loading