دولت‌های ترامپ و نتانیاهو در مراحل پایانی تدارک یک حمله جدید و گسترده علیه ایران در آستانه انتخاباتی هستند که انتظار می‌رود هر دو رهبر در آن با شکست‌های انتخاباتی بزرگی مواجه شوند.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز شنبه در پاسخ به پرسش خبرنگاران در فلوریدا درباره اینکه آیا برنامه‌ای برای حمله‌ای دیگر به ایران دارد یا خیر، گفت «دارم به آن فکر می‌کنم، و شاید فردا این کار را بکنم.» وی افزود: «شاید مجبور شوم کار را تمام کنم، یا شاید آن‌ها به توافق برسند.» او روز یکشنبه به شبکه فاکس نیوز گفت، «امروز حمله‌ای رخ نخواهد داد»، اما آن گزینه را به همان نحو مطرح کرد: «آیا با آن‌ها توافق کنم، یا کارشان را تمام کنم؟»
این اظهارات در حالی مطرح می‌شوند که کمی بیش از یک هفته تا انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در ۳ نوامبر و تنها سه روز تا انتخابات سراسری اسرائیل در ۲۷ اکتبر باقی مانده است. انتظار می‌رود انتخابات آمریکا مخالفت گسترده افکار عمومی با جنگ علیه ایران را منعکس کند و پیش‌بینی می‌شود حزب ترامپ با شکستی سنگین روبرو شود. نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو که در ۸ اکتبر منتشر شد، نشان داد که ۶۵ درصد از آمریکایی‌ها با نحوه مدیریت جنگ با ایران توسط ترامپ مخالف‌اند.
تدارکات نظامی برای ازسرگیری حمله به ایران به مراحل بسیار پیشرفته‌ای رسیده است. گروه رزمی ناو هواپیمابر یواس‌اس تئودور روزولت در پایان سپتامبر سن‌دیگو را ترک کرد و یک روز بعد، یک گروه آبی‌ـ‌خاکی با بیش از ۲۰۰۰ تفنگدار دریایی به‌راه افتاد. تا پایان نوامبر، سه ناو هواپیمابر و دو ناوگروه تهاجمی آبی‌خاکی در نزدیکی ایران مستقر خواهند شد.
مجموع نیروهای اعزامی جدید بین ۹٫۰۰۰ تا ۱۰٫۰۰۰ نفر است که به ۴۰,۰۰۰ تا ۵۰,۰۰۰ نیرویی که پیش از جنگ در خاورمیانه مستقر بودند، اضافه می‌شود. وزارت امور خارجه آمریکا در ۲۱ اکتبر دستور خروج کارکنان غیرضروری و خانواده‌هایشان را از عربستان سعودی صادر کرد، و شبکه سی‌ان‌ان روز جمعه گزارش داد که تعداد کارکنان سفارتخانه‌های آمریکا در لبنان، امارات متحده عربی، قطر و اردن کاهش یافته است.
دولت در حال تدارک یک روایت تبلیغاتی شفاف علنی برای توجیه تشدید تنش‌ها است. یادداشتی که روز جمعه توسط جی کلیتون، مدیر اطلاعات ملی، برای مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ارسال شد و نخستین بار توسط آکسیوس گزارش گردید، مدعی شد که «تلاش‌ها و توطئه‌های مرگبار ایرانی‌ها علیه شهروندان آمریکایی به مراحل پیشرفته‌ای رسیده است.»
روزنامه نیویورک تایمز در مقاله‌ای که روز شنبه با نام شش نویسنده منتشر شد، گزارش داد که مقامات آمریکایی بر روی اطلاعاتی متمرکز شده‌اند که نشان می‌دهد «ممکن است ایرانی‌ها به دنبال ترور سفیران آمریکا در خاورمیانه و مقامات آمریکایی در خاک ایالات متحده باشند.» این روزنامه اعتراف کرد که این اطلاعات « به‌شدت محرمانه است، بنابراین قضاوت درباره آن دشوار است.» نیویورک تایمز افزود که برخی مقامات از اینکه این یادداشت اصلاً منتشر شده است، «با توجه به اینکه می‌دانستند نمی‌توانند با ارائه شواهد مربوط به توطئه‌های مشخص، از آن پشتیبانی کنند» ابراز شگفتی کرده‌اند. به عبارت دیگر، این یک تبلیغات جنگی کاملاً بی‌اساس است.
تایمز بدون کوچک‌ترین نشانی از کنایه، افزود: «نمونهٔ هشداردهندهٔ دیگری است که نشان می‌دهد چگونه اطلاعات گزینشی می‌تواند به عنوان بهانه‌ای واقعی برای اقدام نظامی مورد استفاده قرار گیرد.» در واقع، ملغمه‌ای از القائات مطرح‌شده علیه ایران، کمپین تبلیغاتی دولتی ـ رسانه‌ای پیش از حمله سال ۲۰۰۳ به عراق را — که نیویورک تایمز نیز در آن نقش کلیدی داشت — در مقایسه تقریباً منسجم جلوه می‌دهد.
دولت‌هایی که این اتهامات بی‌اساس را مطرح می‌کنند، خود دست‌اندرکار ترور بوده‌اند. ایالات متحده و اسرائیل جنگ را در ۲۸ فوریه و در همان نخستین ساعات، با ترور آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر ایران آغاز کردند.
دولت ترامپ در حال تدارک چیست؟ شبکه سی‌ان‌ان در ۱۵ اکتبر گزارش داد که ارتش ایالات متحده حمله جدیدی را تدوین کرده است که شامل استفاده از بمب GBU-43، معروف به «مادر همه بمب‌ها»، علیه ایران می‌شود.
آیا ترامپ قصد دارد «مادر همه بمب‌ها» را بر سر تهران فرو ریزد؟ آیا ترامپ از تسلیحات هسته‌ای استفاده خواهد کرد؟ آیا او نیروی زمینی اعزام خواهد کرد؟ پس از بمباران هوایی همه‌جانبه که بخش عمده‌ای از ذخایر موشک‌های دوربرد و سامانه‌های پدافندی ایالات متحده را کاهش داده است، ترامپ چگونه انتظار دارد «کار ایران را یکسره کند؟»
هیچ‌کس نمی‌تواند با قطعیت بگوید که آیا ترامپ تهدیدات خود را عملی خواهد کرد یا خیر، اما خودِ این تهدیدات نشانه‌ای از استیصال است. هشت ماه جنگ و محاصره نتوانسته اهداف ترامپ مبنی بر سرنگونی حکومت ایران، شکست ارتش ایران یا بازگشایی تنگه هرمز را محقق سازد. اما بحران روبه‌تعمیقِ جنگ، امپریالیسم آمریکا را به‌سوی قمارهای هرچه بزرگ‌تر سوق می‌دهد.
دموکرات‌ها نقشی حیاتی در هموار کردن راه برای تحقق اهداف جنگی و جنایتکارانهٔ ترامپ ایفا می‌کنند.
دموکرات‌ها تا جایی که به موضوع جنگ می‌پردازند، عمدتاً از تأثیر آن بر قیمت بنزین صحبت می‌کنند، نه از ماهیت جنایتکارانهٔ آنچه که در حال وقوع است. نگرانی واقعی دموکرات‌ها این است که ترامپ هم در جنگ علیه روسیه و هم در جنگ علیه ایران، در تأمین منافع امپریالیسم آمریکا ناکام مانده است.
جیسون کراو، نماینده دموکرات مجلس نمایندگان از ایالت کلرادو، که روز یکشنبه در برنامهٔ رودررو با ملت (Face the Nation) شبکه سی‌بی‌اس خود را «رئیس بخش حوزه‌های رقابتی دموکرات‌های مجلس نمایندگان» معرفی کرد، اعلام نمود که «ایران همچنان یک تهدید است». کراو گفت پیت هگست، وزیر دفاع، «فردی بی‌کفایت است و اقدامات لازم را برای محافظت از نیروهای نظامی ما انجام نمی‌دهد.»
پس از آنکه ترامپ در ۱۱ اکتبر برقراری یک «آتش‌بس انرژی» عمدتاً بی‌معنی میان روسیه و اوکراین را اعلام کرد، چاک شومر، رهبر دموکرات‌های سنا، ۱۷ اکتبر در شبکه ایکس نوشت: «ترامپ در حال کمک و همراهی با دیکتاتوری است که به ایران در هدف قرار دادن نیروهای آمریکایی در خاورمیانه کمک کرده است».
آدام اسمیت، گرگوری میکس و جیم هایمز، اعضای ارشد حزب دموکرات در کمیسیون‌های نیروهای مسلح، امور خارجی و اطلاعات مجلس نمایندگان، در ۲۰ اکتبر متعهد شدند لایحه‌ای را به جریان بیندازند که ترامپ را «ملزم» کند «حمایت‌های امنیتی، اقتصادی و اطلاعاتی» را در اختیار اوکراین قرار دهد.
از زاویه‌ای دیگر، دموکرات‌ها ترجیح می‌دهند که ترامپ پیش از آغاز به کار کنگره بعدی، دست به حمله بزند. در حالی که دموکرات‌ها از جنگ حمایت می‌کنند، حامیان آن‌ها با اکثریتی قاطع مخالف آن هستند، بنابراین، حمله‌ای را که ترامپ دستور اجرای آن را پیش از انتخابات یا بلافاصله پس از آن صادر کند، به آن‌ها اجازه می‌دهد از پذیرش مسئولیت سیاسیِ جنگی که در اهداف آن، یعنی سلطه بر خاورمیانه و تشدید جنگ علیه روسیه در اوکراین، با ترامپ سهیم هستند، شانه خالی کنند.
ماهیت جنگ‌طلبانه‌ی مبارزات انتخاباتی دموکرات‌ها، با حضور باراک اوباما، رئیس‌جمهور سابق آمریکا، که شبکه سی‌ان‌ان روز یکشنبه او را «برگ برنده» دموکرات‌ها معرفی کرد، در گردهمایی روز شنبه دیترویت برای عبدل السید نامزد دموکرات مجلس سنا، به خوبی روشن شد.
اوباما در دیترویت پرسید: «هفت ماه بعد، آن جنگ چگونه پیش می‌رود؟ ذخایر موشکی ما به شکل خطرناکی کاهش یافته است. و مسئله این است که اکنون ایران وتوی عمل بر تنگهٔ هرمز دارد... بنابراین، آن‌ها اکنون در موقعیت استراتژیکِ قوی‌تری نسبت به پیش از آغاز جنگ قرار دارند.»
اوباما تنها رئیس‌جمهور در تاریخ آمریکا بود که هر دو دوره کامل ریاست‌جمهوری خود را در شرایطی سپری کرد که کشور در جنگ بود، و دولت او دست به عملیات نظامی در دست‌کم هفت کشور زد. اوباما شخصاً هر نامی را که تحت عنوان «جنگ با تروریسم» برای ترورهای غیرقانونی به «فهرست مرگ» اضافه می‌شد تأیید می‌کرد، و دفتر روزنامه‌نگاری تحقیقی (Bureau of Investigative Journalism) شمار حملات آمریکا در پاکستان، سومالی و یمن در طول دو دورهٔ اوباما را ۵۶۳ مورد، اغلب با پهپاد، ثبت کرده که ۱۰ برابر تعداد حملات در دورهٔ جورج دبلیو بوش بود.
عبدل السید، نامزد «مترقی» سنا، هنگام معرفی اوباما، خود را کاملاً با رئیس‌جمهور سابق همسو دانست و اعلام کرد که «ما بر شانه‌های غول‌ها ایستاده‌ایم.»
اما در نوامبر ۲۰۱۲، همین عبدل السید، اوباما را به خاطر «تداوم بخشیدن به جنگ، نقض آزادی‌های مدنی ما، و اخراج تعداد بیشتری از مردم از خاک ما نسبت به هر رئیس‌جمهور دیگر پیش از خود» شدیداً محکوم کرده بود. وقتی در ۱۱ اکتبر در برنامهٔ ملاقات با مطبوعات (Meet the Press) شبکهٔ ان‌بی‌سی درباره آن انتقادات از او سوال شد، السید گفت: «کسی که آن یادداشت‌ها را در دوران جوانی من نوشته … خب، آن زمان من جوان‌تر بودم.»
برای دموکرات‌ها، مخالفت گستردهٔ مردمی با جنگ مشکلی است که باید بر آن غلبه کرد. هم ترامپ و هم دموکرات‌ها که به نمایندگی از جناح‌های مختلفِ هیئت حاکمهٔ آمریکا سخن می‌گویند، مصمم هستند تا منافع غارتگرانهٔ امپریالیسم آمریکا را از خاورمیانه گرفته تا اروپای شرقی و آسیا دنبال کنند.
بحران اجتماعی و اقتصادیِ ناشی از فوران جهانیِ جنگ امپریالیستی، موجب شکل‌گیری مخالفت‌های گستردهٔ مردمی در میان کارگران و جوانان شده است. روز شنبه ۴۱۰,۰۰۰ نفر در سراسر فرانسه دست به راهپیمایی زدند.
بیانیهٔ ۲۳ اکتبر هیئت تحریریهٔ وب‌سایت جهانی سوسیالیستی با عنوان «قیام جهانی جوانان و کارگران و سودای جنگ‌طلبانهٔ طبقهٔ حاکمه»، اعتراضات گسترده و تشدید جنگ را حاصل «همان بحران سرمایه‌داری جهانی» دانست. تورم، یورش به برنامه‌های اجتماعی و اختصاص صدها میلیارد دلار به جنگ، در ایالات متحده نیز، همانند پاریس، بخشی از واقعیت‌های زندگی مردم است.
مخالفت‌های بازتاب‌یافته در نظرسنجی‌ها هنوز شکل سازمان‌یافته‌ای به خود نگرفته‌اند. مبارزه علیه جنگ باید با جنبش رو به رشد طبقهٔ کارگر، مستقل از هر دو حزب، متحد شود و مبارزه برای دستمزدها و مشاغل را به مبارزه علیه جنگ و سیستم سرمایه‌داریِ مولدِ آن پیوند دهد.
وب‌سایت جهانی سوسیالیستی (World Socialist Web Site) صدای طبقه کارگر و رهبری جنبش بین‌المللی سوسیالیستی است. ما تماماً به حمایت خوانندگان خود متکی هستیم. لطفاً همین امروز کمک مالی کنید!