மொழிபெயர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கே காணலாம்.

ஈரான் போராட்டங்கள் குறித்து வியாழக்கிழமை அமெரிக்காவால் கூட்டப்பட்ட ஐ.நா. பாதுகாப்புச் சபையின் அவசரக் கூட்டத்தில், ஐ.நா.வுக்கான அமெரிக்க தூதர் மைக் வால்ட்ஸ், “அனைத்து விருப்பத் தேர்வுகளும் மேசையில் உள்ளன” என்று மிரட்டல் விடுத்தார். டிசம்பர் 28 அன்று தொடங்கிய போராட்டங்களைத் தொடர்ந்து, தெஹ்ரானில் உள்ள முதலாளித்துவ-மதகுருமார்களின் ஆட்சி நடத்தி வரும் கொடூரமான ஒடுக்குமுறைகளுக்கு மத்தியில், கடந்த ஆறு மாதங்களில் இரண்டாவது முறையாக ஈரான் மீது குண்டுவீச்சு நடத்த அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்ப் களம் அமைத்து வருகிறார்.

“ஜனாதிபதி ட்ரம்ப் செயலில் இறங்குபவர், ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் நாம் காண்பது போல் முடிவில்லாமல் பேசுபவர் அல்ல. படுகொலைகளை நிறுத்த அனைத்து விருப்பத் தேர்வுகளும் மேசையில் உள்ளன என்பதை அவர் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்,” என்று வால்ட்ஸ் வலியுறுத்திக் கூறினார். யு.எஸ்.எஸ். ஆபிரகாம் லிங்கன் விமானம் தாங்கி போர்க் கப்பல் தாக்குதல் குழுவை பாரசீக வளைகுடாவிற்கு அனுப்ப ட்ரம்ப் உத்தரவிட்டுள்ளதாக ஊடகச் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. இது, தென் சீனக் கடலில் இருந்து அங்கு வர சுமார் ஒரு வாரம் ஆகும்.

ஈரான் மீதான இராணுவத் தாக்குதலுக்கான வாஷிங்டனின் தயாரிப்புகளுக்கும், அந்நாட்டின் 9.3 கோடி மக்களின் ஜனநாயக உரிமைகள் மீதான அக்கறை என்று சொல்லப்படுவதற்கும் இடையே எந்தச் சம்பந்தமும் கிடையாது. மாறாக, ட்ரம்ப், அவரது நிர்வாகத்தின் உயர் அதிகாரிகள், பெருநிறுவனங்களின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள ஊடகங்கள் மற்றும் ஐரோப்பாவின் ஏகாதிபத்திய அரசியல் தலைவர்கள், தெஹ்ரானில் ஒரு மேற்கத்திய சார்பு அரசாங்கத்தை அதிகாரத்திற்குக் கொண்டு வருவதற்கான “ஆட்சி மாற்ற” நடவடிக்கையை நியாயப்படுத்த, போராட்டங்கள் மீதான ஒடுக்குமுறையை சிடுமூஞ்சித்தனமாக பயன்படுத்துகின்றனர். எண்ணெய் வளம் மிக்க மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்க ஏகாதிபத்திய மேலாதிக்கத்தை நிலைநிறுத்தவும், தெஹ்ரானுடன் முறையே பொருளாதார மற்றும் இராணுவ உறவுகளைக் கொண்டுள்ள சீனா மற்றும் ரஷ்யாவை ஓரங்கட்டவும், இது ஒரு அத்தியாவசிய நடவடிக்கையாகக் கருதப்படுகிறது.

காஸாவில் பாலஸ்தீனியர்களுக்கு எதிரான இஸ்ரேலின் இனப்படுகொலையை ஆதரிப்பதன் மூலம், வாஷிங்டன் 2023-இன் பிற்பகுதியில் இருந்தே ஈரானிய ஆட்சியையும், பிராந்தியத்தில் அதன் செல்வாக்கையும் வலுவிழக்கச் செய்ய முறையாகச் செயல்பட்டு வருகிறது. பிரதமர் பெஞ்சமின் நெதன்யாகுவின் தீவிர வலதுசாரி அரசாங்கத்தின் கீழ், குற்றச் செயல்களில் ஈடுபடும் சியோனிச ஆட்சிக்கு பில்லியன் கணக்கான டாலர்கள் மதிப்புள்ள ஆயுதங்களை அமெரிக்கா வழங்கியது. இது, இஸ்ரேலை பாலஸ்தீனிய குடிமக்களைக் கொல்ல அனுமதித்தது மட்டுமல்லாமல், ஈரானின் நெருங்கிய கூட்டாளிகளான காஸாவில் உள்ள ஹமாஸ் மற்றும் லெபனானில் உள்ள ஹிஸ்புல்லாவின் இராணுவக் கட்டமைப்புகளை அழிக்கவும் உதவியது. ஏமன் மீது அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேல் நடத்திய தாக்குதல்களும், தெஹ்ரானின் இராணுவ ஆதரவை நம்பியிருக்கும் ஹவுதி கிளர்ச்சியாளர்களின் திறன்களை கணிசமாக சேதப்படுத்தின. 2024-இன் பிற்பகுதியில், சிரியாவில் முன்னாள் அல்-கொய்தா ஆயுததாரிகளால் நடத்தப்பட்ட அமெரிக்க ஆதரவுத் தாக்குதல், ஈரானின் மற்றொரு நெருங்கிய கூட்டாளியான அசாத் ஆட்சியை வீழ்த்தியது.

இதன் பின்னர் ஜூன் 2025-இல், அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் ஈரான் மீது 12 நாட்கள் போரை நடத்தி, அதன் இராணுவ மற்றும் அணுசக்தி நிலையங்களை மீண்டும் மீண்டும் தாக்கின. இதனைத் தொடர்ந்து செப்டம்பர் மாதம், ஈரானுடனான அணுசக்தி ஒப்பந்தத்தின் கீழ் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த ஐ.நா.வின் தடைகளை மீண்டும் கொண்டு வர உடனடித் தடை மீட்பு பொறிமுறையைச் செயல்படுத்த ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்திய நாடுகள் முடிவு செய்தன. ட்ரம்ப் தனது முதல் பதவிக் காலமான 2018-இல் இந்த ஒப்பந்தத்திலிருந்து ஒருதலைப்பட்சமாக விலகி, ஈரான் மீது மீண்டும் தடைகளை விதித்திருந்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

ஈரானில் சமீபத்திய போராட்டங்கள் ஆரம்பத்தில் பஜார் வியாபாரிகள், கடைக்காரர்கள் மற்றும் சிறு வணிக உரிமையாளர்களிடையே வெடித்தன. இவர்கள் பாரம்பரியமாக ஈரானிய ஆட்சிக்கு முக்கிய ஆதரவுத் தூண்களாக இருந்து வந்தவர்கள் ஆவர். ஆனால், ஈரானிய நாணய மதிப்பின் வீழ்ச்சி மற்றும் பரந்த பொருளாதார நெருக்கடியால் அவர்கள் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். இந்தப் போராட்டங்கள் சில பகுதிகளில் பல்கலைக்கழக மாணவர்களுக்கும் பரவியதுடன், சில தொழிலாளர்களையும் தனிப்பட்ட ரீதியில் பங்கேற்கச் செய்தன. இருப்பினும், போராட்டங்கள் நீடிக்க நீடிக்க, அவை வலதுசாரித் தன்மையுடனும், வெளிப்படையான ஏகாதிபத்திய ஆதரவுப் போக்கையும் கொண்டதாக மாறின. ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு அரசாங்கம் இணையத் தள முடக்கத்தை அமல்படுத்தியதால் துல்லியமான அறிக்கைகள் கிடைப்பது அரிதாக இருந்தாலும், பொலிஸ் நிலையங்கள் மீதான ஆயுதமேந்திய தாக்குதல்கள் உள்ளிட்ட நிகழ்வுகளில் 100-க்கும் மேற்பட்ட பாதுகாப்புப் பணியாளர்கள் கொல்லப்பட்டதாக அரசாங்கம் ஒப்புக்கொண்டிருப்பது, போராட்டக்காரர்களிடையே குறிப்பிடத்தக்க அளவில் ஆயுதமேந்திய வன்முறை இருந்ததைக் காட்டுகிறது.

ஈரானிய ஆட்சியால் தொடங்கப்பட்ட இரக்கமற்ற ஒடுக்குமுறை அலை காரணமாக, இந்த வாரம் ராய்ட்டர்ஸ் செய்தியால் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட ஒரு அரசாங்க அதிகாரியின் கணக்குப்படி, 2,000 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர். அமெரிக்காவைச் சார்ந்த மனித உரிமை அமைப்பான HRANA, பலி எண்ணிக்கை 2,600-க்கும் அதிகம் என்று கூறுகிறது. தடுத்து வைக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை குறித்து, ஈரானிய அரசாங்கத்தின் அதிகாரப்பூர்வ புள்ளிவிவரமான 3,000 முதல் மனித உரிமை கண்காணிப்பாளர்களின் கணக்குப்படி 22,000 வரை பல்வேறு மதிப்பீடுகள் உள்ளன.

ஈரானிய ஆட்சியின் ஒடுக்குமுறையில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை என்றாலும், இந்த வாரத்தில் போராட்டங்கள் தணிந்துவிட்டதாக ஊடகங்கள் செய்தி வெளியிட்டுள்ள உண்மையானது, தொழிலாள வர்க்கம் மற்றும் கிராமப்புற உழைப்பாளிகளிடம் இருந்து இந்தப் போராட்டங்களுக்குக் கிடைத்த சமூக ஆதரவின்மையையே காட்டுகிறது. ஈரானிய தொழிலாளர்கள் ஒரு வர்க்கமாகவோ அல்லது பெருமளவிலோ இந்த ஆர்ப்பாட்டங்களில் பங்கேற்கவில்லை. இது அந்த இயக்கத்தின் கோரிக்கைகள் ஏகாதிபத்திய ஆதரவு மற்றும் முதலாளித்துவத் தன்மையைக் கொண்டிருந்ததன் பிரதிபலிப்பாகும். வெளிநாட்டு ஊடகங்களில் இந்தப் போராட்டங்களின் முக்கியப் பேச்சாளராக இருப்பவர், 1979 ஈரானியப் புரட்சிக்கு முன்பு அமெரிக்கக் கைப்பாவையாக நாட்டை இரும்புக்கரம் கொண்டு ஆட்சி செய்த, வெறுப்புக்குரிய ஷாவின் மகனான இளவரசர் ரெசா பஹ்லவி ஆவார்.

கடந்த வெள்ளிக்கிழமை வாஷிங்டனில் நடைபெற்ற செய்தியாளர் கூட்டத்தில், ஈரான் ஆட்சியை வன்முறை மற்றும் ஏகாதிபத்திய சூழ்ச்சிகள் மூலம் கவிழ்ப்பதற்கான தனது ஆதரவை பஹ்லவி உறுதிப்படுத்தினார். ஈரானிய ஆட்சியைக் குறிவைத்து “அறுவை சிகிச்சை போன்ற துல்லியமான தாக்குதல்களை” நடத்த அவர் அமெரிக்கவாவிற்கு அழைப்பு விடுத்ததுடன், புதிய அரசியலமைப்போடு நாட்டிற்குத் திரும்பப் போவதாகவும் உறுதியளித்தார். “ஈரானிய மக்கள் களத்தில் தீர்க்கமான நடவடிக்கை எடுத்து வருகின்றனர். இப்போது சர்வதேச சமூகம் அவர்களுடன் முழுமையாக இணைய வேண்டிய நேரம் இது. ... ஜனாதிபதி ட்ரம்ப் தனது சொல்லுக்குக் கட்டுப்படுபவர் என்றும், இறுதியில் அவர் ஈரானிய மக்களுடன் நிற்பார் என்றும் நான் நம்புகிறேன்,” என்று பஹ்லவி மேலும் கூறினார்.

ஈரானின் அண்டை நாடுகளான ஈராக் மற்றும் சிரியா முதல் லிபியா, சோமாலியா மற்றும் ஏமன் வரை, அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் ஒரு விடுதலையாளராகச் செயல்பட முடியும் என்ற வாதத்தால் மத்திய கிழக்கு முழுவதிலும் உள்ள மில்லியன் கணக்கான மக்கள் கசப்பான அனுபவங்களையே பெற்றுள்ளனர். உலக சோசலிச வலைத் தளம் (WSWS) ஏற்கனவே ஒரு முன்னோக்கில் விளக்கியது போல, “ஈரானில் உள்ள எந்தவொரு முற்போக்கான போக்கும் ட்ரம்பின் “ஆதரவை” உடனடியாக நிராகரிக்க வேண்டும். மேலும், உடனடி அமெரிக்க இராணுவ நடவடிக்கையின் மிரட்டலைக் கண்டித்து, ஈரானின் பொருளாதாரத்தை நசுக்கும் தண்டனைக்குரிய பொருளாதாரத் தடைகளை உடனடியாக நீக்கக் கோர வேண்டும்.

ஆயினும்கூட, ஈரானிய ஆட்சியே நாட்டில் நிலவும் ஆழமான பொருளாதார மற்றும் சமூக நெருக்கடியை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது. இந்த நெருக்கடியானது, சமீபத்திய மாதங்களில் தொழிலாளர்களின் தொடர்ச்சியான வேலைநிறுத்தங்களைத் தூண்டியதுடன், சில போராட்டக்காரர்களை ஆர்ப்பாட்டம் செய்யவும் தூண்டியுள்ளது. வெளிநாட்டு நாணய மாற்று விகிதங்கள் மற்றும் ஊழல் ஆகியவற்றைக் குறிப்பிட்டு, ஆர்ப்பாட்டங்களுக்கு அடிப்படையாக உள்ள சில பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளை எதிர்த்து தெஹ்ரான் செயல்பட்டு வருவதாக ஜனாதிபதி மசூத் பெசெஷ்கியன் வியாழக்கிழமை அறிவித்தார்.

உண்மையில், இந்த முதலாளித்துவ-மதகுருமார்களின் ஆட்சி சமீபத்திய ஆண்டுகளில் ஈரானிய பொருளாதாரத்தின் பேரழிவுகரமான வீழ்ச்சிக்குத் தலைமை தாங்கியுள்ளது. இதற்கு ஏகாதிபத்திய சக்திகளே முதன்மையான பொறுப்பை ஏற்க வேண்டியிருந்தாலும், இந்த ஆட்சியின் பங்கும் இதில் உள்ளது. 1979 புரட்சியைத் தொடர்ந்து தொழிலாள வர்க்கத்திற்கு வழங்கப்பட்ட சலுகைகள், ஆரம்பத்தில் இருந்தே இடதுசாரி அமைப்புகளை இரக்கமின்றி அடக்குவதோடு இணைந்து, நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே நீக்கப்பட்டுவிட்டன.

அமெரிக்கா மற்றும் இப்போது ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் தடைகள் ஈரானின் நாணயமான ரியாலின் மதிப்பை வீழ்ச்சியடையச் செய்துள்ளன. 2025-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் ஒரு டாலருக்கு சுமார் 800,000 என்ற அளவில் இருந்த ரியாலின் மதிப்பு, ஆண்டின் இறுதியில் ஒரு டாலருக்கு 1.4 மில்லியனுக்கும் மேலாக வர்த்தகம் செய்யப்பட்டது. இது கடந்த ஆண்டு அடிப்படை உணவுப் பொருட்களின் விலைகளில் சுமார் 72 சதவீதம் அதிகரிப்புக்கு வழிவகுத்தது.

முதலீட்டுப் பற்றாக்குறை மற்றும் தடைகளால் ஏற்பட்ட இறக்குமதி கட்டுப்பாடுகள் காரணமாகக் குறைந்த செயல்திறன் கொண்ட பொருளாதாரத்தின் பிற பகுதிகளையும் அதிக பணவீக்கம் பாதித்து வருகிறது. இதன் விளைவாக வேலையின்மை அதிகரித்துள்ளது. பெரும்பாலான மக்கள் எதிர்கொள்ளும் சமூக நெருக்கடியானது, இப்போது ஆறாவது ஆண்டாகத் தொடரும் கடுமையான வறட்சியால் மேலும் சிக்கலாகியுள்ளது. இது நாடு முழுவதிலும் உள்ள டசின் கணக்கான அணைகளில் நீர்மட்டத்தை மிகக் குறைந்த அளவிற்கு கொண்டு சென்றுள்ளது. வரும் மாதங்களில் மழை பெய்யாவிட்டால், மக்கள் தெஹ்ரானை காலி செய்ய வேண்டியிருக்கும் என்ற அச்சத்தையும் இது ஏற்படுத்தியுள்ளது.

அமெரிக்காவின் “ஆட்சி மாற்ற” நடவடிக்கைக்கு அழைப்பு விடுக்கும் போராட்டங்களுக்கு ஆதரவு அளிப்பதன் மூலம் இந்தச் சமூக அவலங்கள் எதற்கும் தீர்வு கிடைக்கப் போவதில்லை. அத்தகைய நடவடிக்கை பஹ்லவியின் சர்வாதிகாரத்தின் கீழ், ஒரு புதிய காலனித்துவ ஆட்சியை நிறுவுவதற்கே வழிவகுக்கும். ஈரான் உலகளாவிய நிதி மூலதனத்தின் இரக்கமற்ற தயவிற்குத் தள்ளப்படும். இது, ஈரானின் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுத் துறையைத் தன்வசப்படுத்தும், எஞ்சியுள்ள பொதுச் சேவைகளைத் தனியார்மயமாக்கும் மற்றும் அமெரிக்க-ஐரோப்பிய முதலீட்டாளர்கள் மற்றும் அவர்களுக்குக் கைக்கூலிகளாகச் செயல்படும் மன்னராட்சி ஆதரவுடைய பெரும் முதலாளித்துவ மற்றும் குட்டி முதலாளித்துவக் கும்பலின் பைகளை நிரப்புவதற்காக, ஈரானியத் தொழிலாளர்களின் உழைப்பைச் சுரண்டுவதை இன்னும் தீவிரப்படுத்தும்.

ஈரானிய தொழிலாளர்களுக்கு முதன்மையாகத் தேவைப்படுவது, ஏகாதிபத்தியத் தலையீட்டை ஆதரிப்பவர்கள் மற்றும் இஸ்லாமியக் குடியரசிற்கு இன்னும் விசுவாசமாக இருப்பவர்கள் உட்பட முதலாளித்துவத்தின் அனைத்துப் பிரிவுகளிடமிருந்தும் தங்களின் நிபந்தனையற்ற அரசியல் சுயாதீனமே ஆகும். இதற்கான மிக முக்கியமான முன்நிபந்தனை, அனைத்து வகையான ஏகாதிபத்தியத் தலையீடுகளையும் உறுதியாக எதிர்ப்பதாகும். ஏகாதிபத்தியத்தால் திட்டமிடப்பட்ட “ஆட்சி மாற்றத்தை” தொழிலாளர்கள் எதிர்க்க வேண்டும் மற்றும் ஈரான் மீதான அனைத்து தண்டனைக்குரிய தடைகளையும் உடனடியாக நீக்கக் கோர வேண்டும்.

இந்தப் போராட்டமானது, ஏகாதிபத்தியப் போர்களின் பாதிப்புகளையும், மத, இன மற்றும் தேசிய மோதல்களைத் தூண்டிய ஏகாதிபத்தியத்தின் பிரித்தாளும் சூழ்ச்சிகளையும் நீண்டகாலமாக அனுபவித்து வரும் பிராந்தியத்தின் பிற தொழிலாள வர்க்கத்தினருடன் மிக நெருக்கமான ஐக்கியத்தைக் கோருகிறது. மேலும், வட அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவின் ஏகாதிபத்திய மையங்களில் உள்ள தொழிலாளர்களுடன் வர்க்க ஒற்றுமையை ஏற்படுத்த வேண்டியது அவசியமாகும். அங்கும் ட்ரம்ப் மற்றும் ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்தியவாதிகள் வேலைவாய்ப்புகளைப் பறிப்பதன் மூலமும், வேலைநிறுத்தங்களைத் தடை செய்வதன் மூலமும், பொதுச் சேவைகளை அழிப்பதன் மூலமும், ஈரானுக்கு எதிரான தங்களின் போர் இயந்திரங்களுக்கான செலவை தொழிலாளர்கள் தலையிலேயே சுமத்துகிறார்கள்.

இந்தப் போராட்டத்தை முன்னெடுப்பது ஒரு சோசலிச மற்றும் சர்வதேசியவாத வேலைத்திட்டத்தின் அடிப்படையில் மட்டுமே சாத்தியமாகும். இது ஏகாதிபத்தியத்திற்கும், தெஹ்ரானில் உள்ள மதகுருமார்களின் ஆட்சியின் முதலாளித்துவ தேசியவாதத்திற்கும் சமரசமற்ற முறையில் எதிராக இருக்க வேண்டும். ஈரானிய ஆட்சியானது, இறுதியில் ஏகாதிபத்தியத்துடன் ஒரு ஒப்பந்தத்தை செய்துகொள்ளவோ அல்லது சமீபத்திய ஆண்டுகளில் அதிக அளவு ஈரானிய எண்ணெயை வாங்கி தெஹ்ரானுக்கு ஒரு முக்கியமான பொருளாதார உயிர்நாடியை வழங்கிய சீனா போன்ற அதன் போட்டியாளர்களுக்கும் இடையே சூழ்ச்சி செய்யவோ முயல்கிறது. ஆனால், பெரும் வல்லரசுகளுக்கிடையே உலகம் வேகமாக மறுபங்கீடு செய்யப்பட்டு, அது மூன்றாவது உலகப் போரை நோக்கி இட்டுச் செல்லும் தற்போதைய சூழலில், இத்தகைய கொள்கை இனி சாத்தியமாகாது.

இதற்கான மாற்றீடு என்னவென்றால், முதலாளித்துவ தேசியவாதத்தை நிராகரித்து, மத்திய கிழக்கின் ஐக்கிய சோசலிச அரசுகளின் ஒரு அங்கமாக ஒரு தொழிலாளர் அரசாங்கத்தை அமைப்பதற்கான போராட்டத்தை நோக்கி ஈரானிய தொழிலாளர்கள் திரும்புவதே ஆகும். இதுவே உலக சோசலிச வலைத் தளமும் நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழுவும் (ICFI) போராடும் வேலைத்திட்டமாகும்.