இந்த மொழிபெயர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கு காணலாம்.

ஈரானுக்கு எதிரான போருக்கு நிதியளிப்பதற்காக ட்ரம்ப் நிர்வாகம் 200 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான தொகையை கோருவதாக வாஷிங்டன் போஸ்ட் புதன்கிழமை செய்தி வெளியிட்டுள்ளது.

வியாழக்கிழமை நடைபெற்ற ஒரு செய்தியாளர் சந்திப்பில், “இவ்வளவு பெரிய நிதித் தொகுப்பு ஏன் தேவைப்படுகிறது?” என்று போர்ச் செயலாளர் பீட் ஹெக்செத்திடம் ஒரு நிருபர் கேட்டார். ஹெக்செத் 200 பில்லியன் டாலர் என்ற அந்தத் தொகையை உறுதிப்படுத்தியதோடு மட்டுமல்லாமல், அது இன்னும் அதிகரிக்கக்கூடும் என்றும் குறிப்பிட்டார். “அந்த எண் மாறக்கூடும் என்று நான் நினைக்கிறேன்,” என்று அவர் கூறினார். “தீயவர்களைக் கொல்ல பணம் தேவைப்படுகிறது. எனவே, ஏற்கனவே செய்யப்பட்ட காரியங்களுக்காகவும், எதிர்காலத்தில் நாம் செய்ய வேண்டியவற்றுக்கும் எங்களுக்குச் சரியான முறையில் நிதி வழங்கப்படுவதை உறுதி செய்ய நாங்கள் நாடாளு​மன்​றத்தை (காங்கிரஸை) அணுக உள்​ளோம்.”

மேலும், நிர்வாகம் “செய்ய வேண்டியிருக்கலாம்” என்று கூறப்படும் இந்தக் குறிப்பிடப்படாத நடவடிக்கைகள் உண்மையில் எவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளன?

2003 ஆம் ஆண்டில், 150,000 அமெரிக்க துருப்புக்கள் ஈராக் மீது படையெடுத்து அதைக் கைப்பற்றியபோது, காங்கிரஸ் 51 பில்லியன் டாலர்களை ஒதுக்கியது — இது ஒரு தரைப்படை சிப்பாய் கூட ஈரானுக்குள் நுழைவதற்கு முன்பே ட்ரம்ப் நிர்வாகம் கோருகின்ற தொகையில் நான்கில் ஒரு பங்காகும். 2007-2008 ஆம் ஆண்டு போரின் உச்சகட்டத்தில், சுமார் 170,000 அமெரிக்க துருப்புக்கள் அந்நாட்டை ஆக்கிரமித்திருந்தபோது, போருக்கான செலவு ஆண்டுக்கு சுமார் 144 பில்லியன் டாலர்களாக இருந்தது.

உண்மையில், இந்த 200 பில்லியன் டாலர் என்பது “எதிர்காலத்தில் நாம் என்ன செய்ய வேண்டியிருக்கும்” என்பதைப் பற்றியது அல்ல, மாறாக வெள்ளை மாளிகை தற்போது தீவிரமாகச் செய்து வரும் சதித்திட்டங்களைப் பற்றியதாகும். கார்க் தீவு மற்றும் ஹார்முஸ் நீரிணையை கைப்பற்ற வேண்டும் என்று வால் ஸ்ட்ரீட் ஜர்னலும் முன்னணி குடியரசுக் கட்சியினரும் கோரிக்கை விடுத்து வரும் நிலையில், பசிபிக் பிராந்தியத்திலிருந்து 5,000 கடற்படை வீரர்களை மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கு அனுப்பி, ஈரான் மீது தரைவழிப் படையெடுப்பிற்கு நிர்வாகம் தயாராகி வரும் நிலையில் இந்த நிதி ஒதுக்கீட்டுக் கோரிக்கை வந்துள்ளது.

ஈரானின் 90 சதவீத எண்ணெய் ஏற்றுமதியின் மையமாக விளங்கும் கார்க் தீவைக் கைப்பற்ற தரைப்படைகளை அனுப்புவது குறித்து ட்ரம்ப் நிர்வாகம் விவாதித்துள்ளதாகவும், ஈரானின் அதிக செறிவூட்டப்பட்ட யுரேனியம் இருப்புகளைப் பாதுகாக்க அமெரிக்கப் படைகளை நிறுவுவது குறித்தும் தனித்தனியாக விவாதித்துள்ளதாகவும் ராய்ட்டர்ஸ் புதன்கிழமை செய்தி வெளியிட்டது. இவை ஈரானியப் பிரதேசத்தை ஆக்கிரமித்து கைப்பற்றுவதற்கான செயல்பாட்டுத் திட்டங்களாகும்— மேலும் ஈராக் படையெடுப்பின் எந்தவொரு ஒற்றை வருடத்திற்கும் ஒதுக்கப்பட்டதை விட அதிக பணத்தை நிர்வாகம் ஏன் கோருகிறது என்பதையும் இவை விளக்குகின்றன.

ஈரான் மீதான அமெரிக்க-இஸ்ரேலியத் தாக்குதலுக்கு முன்னதாக பல மாதங்கள் மற்றும் பல ஆண்டுகள் திட்டமிடப்பட்டது போலவே, இந்தப் போரை பெருமளவில் எதிர்க்கும் அமெரிக்க மக்களின் முதுகுக்குப் பின்னால் இந்தத் தரைவழிப் படையெடுப்பு தயாரிக்கப்படுகிறது. ட்ரம்ப் இந்தப் போரை ஒரு “உல்லாசப் பயணம்” என்று அழைத்தார். இது ஒரு “ புதைகுழி” ஆக மாறாது என்று துணை ஜனாதிபதி ஜே.டி. வான்ஸ் உறுதியளித்தார். 200 பில்லியன் டாலர் கோரிக்கையை உறுதிப்படுத்திய அதே செய்தி மாநாட்டில், ஹெக்செத் செய்தியாளர்களிடம் கூறினார்: “இந்த மோதல் தொடங்கி வெறும் 19 நாட்களே ஆன நிலையில், ஏதோ ஒரு வகையில் முடிவில்லாத அதலபாதாளத்தை நோக்கியோ, ஒரு முடிவில்லாத போரை நோக்கியோஅல்லது ஒரு சேற்றுக்குழியை நோக்கியோ நாம் சுழன்று கொண்டிருப்பதாக ஊடகங்கள் உங்களை சிந்திக்க வைக்க விரும்புகின்றன. இது உண்மைக்கு முற்றிலும் புறம்பானதாகும்.”

உண்மையில், நிர்வாகமானது முடிவில்லாத போர்களிலேயே மிகவும் முடிவில்லாத ஒன்றைத் திட்டமிடுகிறது — இது 90 மில்லியன் மக்களைக் கொண்ட ஒரு நாட்டை அடிபணியச் செய்வதை அல்லது அழிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட ஒரு காலவரையற்ற படையெடுப்பாகும்.

வாங்கும் திறன் சமநிலையின் அடிப்படையில் உலகின் மிகப்பெரிய பொருளாதாரமான சீனாவை அடிபணியச் செய்யும் முயற்சியின் முற்செயலாகவே ஈரான் போரை நிர்வாகம் கருதுகிறது. முன்னாள் குடியரசுக் கட்சி காங்கிரஸ் உறுப்பினர் பேட்ரிக் மெக்ஹென்றி ஏபிசி-யின் ‘திஸ் வீக்’ நிகழ்ச்சியில் கூறியது போல், வெனிசுலா மற்றும் ஈரானில் நடக்கும் போர்கள் “உலகை மறுவடிவமைப்பதற்கான வாய்ப்புக்கான இலக்குகள்” ஆகும். அவர் மேலும் கூறுகையில்: “வெனிசுலா அமெரிக்க எரிசக்தி ஆதிக்கத்தின் சேவையில் இருந்தது. ஈரான் விவகாரம் என்பது வாய்ப்புக்கான இலக்காக இருந்தது... இங்கு கிடைக்கும் முடிவுகள், சீனாவுடன், ஜனாதிபதியின் கையை வலுப்படுத்தும் என்பதாகும்.”

இந்த 200 பில்லியன் டாலர் என்பது, அமெரிக்க வரலாற்றிலேயே மிகப்பெரிய இராணுவ நிதிநிலை அறிக்கையான 2026 நிதியாண்டிற்கு காங்கிரஸ் ஏற்கனவே நிறைவேற்றிய 839 பில்லியன் டாலர் பாதுகாப்பு மசோதாவுடன் கூடுதலாகச் சேரும் ஒரு துணை நிதியாகும். இது அங்கீகரிக்கப்பட்டால், இந்த ஒரே ஆண்டின் நேரடி இராணுவச் செலவு 1 டிரில்லியன் டாலரைத் தாண்டும். இதற்கிடையில், ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்ப் 2027 நிதியாண்டிற்கு 1.5 டிரில்லியன் டாலர் இராணுவ நிதிநிலை அறிக்கைக்காக அழைப்பு விடுத்துள்ளார் — இது தற்போதைய நிலையை விட 50 சதவீத அதிகரிப்பாகும்.

மேலும் 200 பில்லியன் டாலர் என்பது நிர்வாகம் ஒப்புக்கொள்ளும் தொகை மட்டுமே. 2002 ஆம் ஆண்டில், ஈராக் போருக்கு 100 முதல் 200 பில்லியன் டாலர் வரை செலவாகும் என்று மதிப்பிட்டதற்காக புஷ்ஷின் தலைமை பொருளாதார ஆலோசகர் லாரன்ஸ் லிண்ட்சே பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டார். பாதுகாப்புச் செயலாளர் டொனால்ட் ரம்ஸ்பெல்ட் அந்தத் தொகையை “50 பில்லியன் டாலருக்கும் சற்று குறைவு” என்று மதிப்பிட்டார். இந்தச் செலவு 300 பில்லியன் டாலர் என்று வெளி மதிப்பீடுகள் தெரிவித்ததாகக் கூறப்பட்டபோது, அவர், “முட்டாள்தனம்” என்று பதிலளித்தார். ஈராக்கிய எண்ணெய் வருவாய் மறுசீரமைப்புப் பணிகளுக்கு உதவும் என்று துணை பாதுகாப்புச் செயலாளர் பால் வொல்போவிட்ஸ் காங்கிரஸிற்கு உறுதியளித்தார். போரில் பங்கேற்ற வீரர்களுக்கான பராமரிப்பு, ஊனமுற்றோருக்கான கொடுப்பனவுகள் மற்றும் கடனுக்கான வட்டி உட்பட அதன் உண்மையான செலவு இப்போது 8 டிரில்லியன் டாலர்களுக்கும் அதிகம் என்று பிரவுன் பல்கலைக்கழகத்தின் ‘போரின் செலவுகள் திட்டம்’ மதிப்பிட்டுள்ளது.

தொடர்ச்சியான போர்களை நடத்துவதும், அதனுடன் 2008 மற்றும் 2020-ஆம் ஆண்டுகளில் வங்கிகளுக்கு வழங்கப்பட்ட பிணை எடுப்புத் தொகைகளும், அமெரிக்கக் கடனில் ஒரு பெரும் வெடிப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளன. ஈராக் போருக்கு முன்னதாக, 2000-ஆம் ஆண்டில் நாட்டின் கடன் 5.7 டிரில்லியன் டாலராக இருந்தது. ஈராக் போர் விரிவாக்கம் மற்றும் 700 பில்லியன் டாலர் ‘டார்ப்’ (TARP) வங்கிப் பிணை எடுப்பிற்குப் பிறகு, 2010-இல் அது 12.3 டிரில்லியன் டாலரை எட்டியது. 2020-ஆம் ஆண்டில், கோவிட் காலத்தின் 4.6 டிரில்லியன் டாலர் பிணை எடுப்புகளுக்குப் பிறகு, அது 27 டிரில்லியன் டாலராக உயர்ந்தது. தற்போது அது 39 டிரில்லியன் டாலராக உள்ளது — இது கால் நூற்றாண்டுக்கு முன்பு இருந்ததை விட கிட்டத்தட்ட ஏழு மடங்கு அதிகமாகும்.

அமெரிக்காவின் கடன் மதிப்பீடு மூன்று முறை தரமிறக்கப்பட்டுள்ளது— 2011 இல் ஸ்டாண்டர்ட் அண்ட் புவர்ஸ், 2023 இல் ஃபிட்ச் மற்றும் 2025 இல் மூடிஸ் ஆகிய நிறுவனங்களால் — ஒவ்வொரு முறையும் இராணுவச் செலவினங்கள் மற்றும் இராணுவ நிதி ஒதுக்கீட்டைக் குறைக்க இரு கட்சிகளும் மறுத்ததே இதற்குக் காரணமாகும். வியட்நாம் போர் லிண்டன் ஜான்சனின் ‘மகா சமூகம்’ (Great Society) திட்டங்களை அழித்ததுடன், 1970களின் பணவீக்கத்திற்கும் வழிவகுத்தது. இதை ஆளும் வர்க்கம் ‘வோல்கர் அதிர்ச்சி’ (Volcker shock) மூலம் முறியடித்தது — அதாவது ஊதியங்களை நசுக்க பாரிய வேலையின்மையை ஏற்படுத்தியது. ஈராக் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தான் போர்கள் செல்வந்தர்களுக்கான வரி குறைப்புகள் மற்றும் பொதுச் சேவைகளை அழிப்பதோடு சேர்த்தே நடத்தப்பட்டன.

கடந்த ஜூலை மாதம் கையெழுத்திடப்பட்ட ட்ரம்பின் “ஒரு பெரிய அழகான மசோதா” (One Big Beautiful Bill), அடுத்த தசாப்தத்தில் மெடிகேட் (Medicaid - இது முதியவர்கள் மற்றும் சில மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான அரசாங்க மருத்துவக் காப்பீட்டுத் திட்டமாகும். ) திட்டத்தில் 1 டிரில்லியன் டாலர் வெட்டுகளையும், மெடிகேர் (Medicare - இது குறைந்த வருமானம் கொண்ட நபர்கள் மற்றும் குடும்பங்களுக்கான மருத்துவ உதவித் திட்டமாகும்) திட்டத்தில் 536 பில்லியன் டாலர் வெட்டுகளையும், மற்றும் துணை ஊட்டச்சத்து உதவித் திட்டம் (SNAP) மூலம் உணவு உதவியில் 186 பில்லியன் டாலர் வெட்டுகளையும் சுமத்தியது — இது அமெரிக்க வரலாற்றிலேயே உணவு உதவிக்கான மிகப்பெரிய வெட்டாகும். 2026 நிதியாண்டு வரவு-செலவுத் திட்டம் உள்நாட்டுச் செலவினங்களை 22.6 சதவீதம் குறைத்தது — இதில் வீட்டுவசதி மற்றும் நகர்ப்புற மேம்பாட்டுத் துறை (HUD) 44 சதவீதமும், நோய் கட்டுப்பாடு மற்றும் தடுப்பு மையங்கள் (CDC) 44 சதவீதமும், தேசிய சுகாதார நிறுவனங்கள் (NIH) 18 பில்லியன் டாலர்களும் வெட்டப்பட்டன — அதே நேரத்தில் இராணுவ வரவு-செலவுத் திட்டம் 13 சதவீதம் அதிகரிக்கப்பட்டது.

போருக்காக 200 பில்லியன் டாலர்கள் கோருவதாக நிர்வாகம் உறுதிப்படுத்திய 24 மணி நேரத்திற்குள், அமெரிக்க அஞ்சல் சேவைக்கு (USPS) அக்டோபர் மாதத்திற்குள் பணப்புழக்கம் தீர்ந்துவிடக்கூடும் என்றும், அதன் கையிருப்பில் உள்ள 8.2 பில்லியன் டாலர்கள் 33 நாட்கள் செயல்பாடுகளுக்கு மட்டுமே போதுமானது என்றும் அஞ்சல் தலைவர் காங்கிரஸில் சாட்சியமளித்தார். அஞ்சல் சேவையில் 500,000-க்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்கள் பணிபுரிகின்றனர், மற்றும் அது பில்லியன் கணக்கான ஓய்வூதியம் மற்றும் ஓய்வூதியக் கடப்பாடுகளைக் கொண்டுள்ளது. இந்தத் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்ட திவால்நிலை, அந்த நிதிகளைக் கொள்ளையடிப்பதற்கான ஒரு சாக்குப்போக்காகும்— அதாவது தொழிலாளர்களின் ஓய்வூதியப் பணத்தைப் பறித்து போருக்குச் செலவிடுவதாகும்.

மெடிகேர், மெடிகேட் மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பு ஆகியவை இன்னும் பல டிரில்லியன் டாலர்களைக் கொண்டுள்ளன. ஆளும் வர்க்கம் இந்தத் திட்டங்களைக் கைப்பற்றப்பட வேண்டிய ஒரு நிதியாகவே பார்க்கிறது. தற்போதைய நிர்வாகம், ஓய்வூதியம் மற்றும் சுகாதாரப் பராமரிப்பை மக்களின் நலனுக்கான சமூகத் திட்டங்களாகக் கருதவில்லை; மாறாக, அவற்றை அடமானம் வைக்கப்பட்ட பிணைச் சொத்துக்களாகவே கருதுகிறது.

பொருளாதார வலி என்பது ஒரு தற்காலிகமான “சிறு பின்னடைவு” மட்டுமே என்று ட்ரம்ப் உறுதியளித்துள்ளார். ஆனால், இந்தப் பாதிப்பு சில வாரங்களில் கடந்து போகாது. ஈராக் போரின் விளைவுகளைப் போலவே, இதுவும் உழைக்கும் வர்க்கத்தின் வாழ்க்கைத்தரத்தில் ஒரு நிரந்தர வீழ்ச்சிக்கே வழிவகுக்கும்.

மெடிகேர், மெடிகேட், சமூகப் பாதுகாப்பு, ஓய்வூதியங்கள் மற்றும் பொதுச் சேவைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான போராட்டமானது, போருக்கு எதிரான போராட்டத்துடன் பிரிக்க முடியாதவாறு பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. இவை இரண்டுமே அடிப்படையில் ஒரே போராட்டம்தான். அரசாங்கம் கோரும் 200 பில்லியன் டாலர்கள் என்பது, தொழிலாளர்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காகச் சார்ந்திருக்கும் சமூக நலத் திட்டங்களிலிருந்து பறிக்கப்படும் பணமாகும்.

ட்ரம்ப் தனது போர்களைத் தொடுப்பதற்கு ஜனநாயகக் கட்சியினர் முறையாக வழிவகை செய்துள்ளனர். ஜனவரி மாதம், ஈரான் நோக்கி ஒரு பிரம்மாண்டமான போர்க்கப்பல் படை விரைவதாக ட்ரம்ப் அறிவித்தபோது, காங்கிரஸில் உள்ள அனைத்து முன்னணி ஜனநாயகக் கட்சியினரும் 839 பில்லியன் டாலர் இராணுவ வரவு-செலவுத் திட்டத்திற்கு ஆதரவாக வாக்களித்தனர். பிரதிநிதிகள் சபை சிறுபான்மைத் தலைவர் ஹக்கீம் ஜெஃப்ரிஸ், சிறுபான்மைத் துணைத் தலைவர் (Minority Whip) கேத்தரின் கிளார்க், செனட் சிறுபான்மைத் தலைவர் சக் ஷுமர் மற்றும் சிறுபான்மைத் துணைத் தலைவர் டிக் டர்பின் என அனைவரும் இதற்கு ஆதரவளித்தனர். போர் குறித்த அவர்களின் விமர்சனங்கள் முக்கியமாக நடைமுறைச் சிக்கல்களை மையமாக வைத்தே இருந்தன; அத்துடன் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் தனது தாக்குதலை ரஷ்யா மற்றும் சீனாவின் மீது திருப்ப வேண்டும் என்பதே அவர்களின் கோரிக்கையாக இருந்தது.

எதிர்ப்பானது கீழிருந்து எழ வேண்டும் — அமெரிக்கா, ஈரான், மத்திய கிழக்கு மற்றும் உலகம் முழுவதும் உள்ள தொழிலாளர்களிடமிருந்து அது வர வேண்டும். இரு முதலாளித்துவக் கட்சிகளிடமிருந்தும் சுயாதீனமாக தங்களை ஒருங்கமைத்துக் கொண்டு, சோசலிச மற்றும் சர்வதேச வேலைத்திட்டத்தால் ஆயுதபாணியாக்கப்பட்டு, தொழிலாள வர்க்கத்தின் புரட்சிகரத் தலைமையாக நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழுவை (ICFI) கட்டியெழுப்பப் போராட வேண்டும். ஏகாதிபத்தியப் போருக்கு எதிரான போராட்டம் என்பது, அடிப்படையில் அந்தப் போரை உருவாக்கும் முதலாளித்துவ அமைப்பு முறைக்கு எதிரான போராட்டமாகும்