இந்த மொழிபயெர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கு காணலாம்.

பிரான்சின் எவியான் நகரில் நடைபெற்ற ஜி7 உச்சிமாநாடு, போருக்குப் பிந்தைய முதலாளித்துவ ஒழுங்கின் வீழ்ச்சியிலும், தற்போது ஒரு மூன்றாம் உலகப் போரை நோக்கிய சரிவிலும் மேலும் ஒரு படியைக் குறிக்கிறது. இதில் பங்கேற்கும் நாடுகளான அமெரிக்கா, ஜப்பான், ஜேர்மனி, பிரிட்டன், பிரான்ஸ், இத்தாலி மற்றும் கனடா ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான பதட்டங்கள் இதற்கு முன் ஒருபோதும் இவ்வளவு தீவிரமாக இருந்ததில்லை. இந்த உச்சிமாநாட்டிற்கு வருகை தந்துள்ள அரசு மற்றும் அரசாங்கங்களின் தலைவர்கள், தங்களது சொந்த நாடுகளிலேயே வெடிக்கக்கூடிய சமூக வெடிமருந்துப் பீப்பாயின் மீது அமர்ந்திருக்கிறார்கள்.

கனடாவையும் கிரீன்லாந்தையும் கைப்பற்றுவோம் என்ற ட்ரம்பின் அச்சுறுத்தல்கள், ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் ஏனைய கூட்டாளிகள் என்று அழைக்கப்படுபவர்களுக்கு எதிரான அவரது வர்த்தக வரிகள், ரஷ்யாவுடனான பேச்சுவார்த்தைகளிலும் ஈரானுக்கு எதிரான சமீபத்திய போரிலும் அவர் எடுத்த ஒருதலைப்பட்சமான நடவடிக்கைகள் ஆகியவை, அமெரிக்காவை இனி ஒரு கூட்டாளியாக “நம்ப முடியாது” என்ற கருத்தை ஐரோப்பியத் தலைநகரங்களில் வலுப்படுத்தியுள்ளன. அமெரிக்கா இனி ஒரு கூட்டாளியாக அல்ல, மாறாக ஒரு அச்சுறுத்தலாகவே இவர்களால் பார்க்கப்படுகிறது.

அமெரிக்காவிலிருந்து சுயாதீனமாகவும் —தேவைப்பட்டால் அதற்கு எதிராகவும்— தங்களுடைய சொந்த ஏகாதிபத்திய நலன்களைப் பின்தொடர்வதற்காக, ஐரோப்பிய வல்லரசுகள் போருக்கும் ஆயுதப் பெருக்கத்திற்கும் பெருமளவிலான நிதியைக் கொட்டுவதன் மூலம் இதற்குப் பதிலிறுக்கின்றன. சமூக சேவைகளில் செய்யப்படும் வெட்டுக்கள் மூலம் அவர்கள் செலவுகளை மக்கள் மீது சுமத்துகிறார்கள். இதன் மூலம், ஈரானுடனான போர், பணவீக்கம் மற்றும் பொருளாதார மந்தநிலை ஆகியவற்றால் தூண்டப்பட்ட சமூகப் பதட்டங்களை அவர்கள் உச்சகட்டத்திற்குத் தள்ளுகிறார்கள்.

உக்ரேன் போரில், இதுவரை அமெரிக்காவால் ஒருதலைப்பட்சமாக வழிநடத்தப்பட்டு வரும் ரஷ்யாவுடனான பேச்சுவார்த்தைகளில் தானும் ஒரு இடத்தைப் பெற ஐரோப்பா அழுத்தம் கொடுத்து வருகிறது. தற்போது அமெரிக்கா உக்ரேனுக்கான தனது நிதி உதவியை நிறுத்திவிட்டதால், இந்தப் போருக்கு ஐரோப்பாவே பெரும்பாலும் நிதியளிக்கிறது. போர் தொடங்கியதிலிருந்து உக்ரேனுக்கான ஆதரவிற்காக ஜேர்மனி மட்டும் 94 பில்லியன் யூரோக்களுக்கு மேல் செலவிட்டுள்ளது. மேலும், உக்ரேன் போரைத் தொடர ஏதுவாக, ஐரோப்பிய ஒன்றியம் சமீபத்தில் மொத்தம் 90 பில்லியன் யூரோக்கள் மதிப்பிலான புதிய கடன்களை அதற்கு வழங்கியுள்ளது.

ரஷ்யாவுக்கு எந்தவிதமான சலுகைகளையும் வழங்குவதைத் தடுப்பதே ஐரோப்பிய சக்திகள் மற்றும் கனடாவின் நோக்கமாகும். அவர்கள் போரைத் தீவிரப்படுத்த வலியுறுத்தி வருகின்றனர், இதன் மூலம், அணு ஆயுதப் போர் தீவிரமடைவதற்கான அபாயத்தை அவர்கள் அறிந்தே ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். G7 மாநாட்டின் புரவலரான இம்மானுவேல் மக்ரோன், உக்ரேன் ஜனாதிபதி வொலோடிமிர் ஜெலென்ஸ்கியை உச்சிமாநாட்டிற்கு அழைத்துள்ளார். ஜெலென்ஸ்கியின் அரசாங்கம் சமீபகாலமாக, ரஷ்யாவின் உட்பகுதியிலும், மாஸ்கோ மற்றும் செயின்ட் பீட்டர்ஸ்பேர்க் ஆகிய முக்கிய நகரங்களுக்கு அருகிலும் உள்ள எரிசக்தி வசதிகளை வேண்டுமென்றே குறிவைத்து தாக்கி வருகிறது. இது ரஷ்யாவின் கடுமையான எதிர்வினைகளைத் தூண்டியுள்ளது.

உக்ரேன் போர், உச்சிமாநாட்டின் நிகழ்ச்சி நிரலில் முதல் விடயமாக இருந்தது. இவ்விஷயத்தில் உறுதியான முடிவுகள் எதுவும் எடுக்கப்படவில்லை. “ரஷ்யா மீதான அழுத்தத்தை அதிகரிக்க” ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது. இது, ஐரோப்பாவின் பதட்டத்தை அதிகரிக்கும் கொள்கைக்கு ட்ரம்ப் அளித்துள்ள ஒரு சலுகையாகக் கருதப்பட்டது. ஈரானுக்கு எதிரான போரின் போது நீக்கப்பட்ட, ரஷ்ய எண்ணெய் மீதான தடைகளை மீண்டும் அமல்படுத்தும் வாய்ப்பையும் ட்ரம்ப் முன்வைத்தார். மூன்று நாட்களுக்கு முன்பு, ஆங்கிலக் கால்வாயில் ரஷ்ய எண்ணெயை ஏற்றிச் சென்ற ஒரு கப்பலை இங்கிலாந்து கைப்பற்றியது.

உச்சிமாநாட்டின் இரண்டாவது விடயம் ஈரானுக்கு எதிரான போர் ஆகும். திங்களன்று, தெஹ்ரானுடன் ஒரு கட்டமைப்பு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானதை ட்ரம்ப் அறிவித்தார். அதன்படி, ஹோர்முஸ் நீரிணை மீண்டும் திறக்கப்பட்டு, போர் நடவடிக்கைகள் நிறுத்தப்படும். அடுத்த 60 நாட்களில், ஈரானின் அணுசக்தித் திட்டம் மற்றும் பிற சர்ச்சைக்குரிய விடயங்கள் குறித்த ஒரு உடன்பாடு பேச்சுவார்த்தை மூலம் எட்டப்பட உள்ளது.

வெள்ளிக்கிழமை லூசெர்னில் கையெழுத்திடப்படவிருக்கும் இந்த ஒப்பந்தத்தின் உரை, உச்சிமாநாட்டில் பங்கேற்பவர்களுக்குக் கூட இன்னும் பகிரங்கப்படுத்தப்படவில்லை. அது எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும் என்பதும் தெளிவாக இல்லை. ஒன்று மட்டும் தெளிவாக உள்ளது, இந்தப் போர் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்திற்கு ஒரு பெரும் தோல்வியைக் குறிக்கிறது. ட்ரம்ப், அவர் சுயமாக அறிவித்த போர் இலக்குகளான ஆட்சி மாற்றம், ஈரானின் ஆயுதக் கிடங்குகளை அழித்தல் மற்றும் அதன் அணுசக்தித் திட்டத்தை முழுமையாக நிறுத்துதல் ஆகியவற்றில் எதையும் அடையத் தவறிவிட்டார். மாறாக, ஹார்முஸ் நீரிணையின் மீதான முற்றுகை, உலகப் பொருளாதார நெருக்கடியை மேலும் மோசமாக்கி, அமெரிக்காவின் அதிகாரத்தைக் குறைத்துள்ளது.

இந்த ஒப்பந்தத்திற்காக ட்ரம்பைப் பாராட்டிய ஐரோப்பிய சக்திகள், இந்தச் சூழ்நிலையைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ள முயற்சிக்கின்றன. போர் மோசமாகத் தயாரிக்கப்பட்டதாகக் கருதியதாலும், தங்களுக்குப் பலன்கள் கிடைக்காமல் போய்விடுமோ என்று அஞ்சியதாலும், அவர்கள் போரிலிருந்து விலகியே இருந்தனர். ட்ரம்ப் இது தொடர்பாக அவர்களிடம் முன்கூட்டியே கலந்தாலோசிக்கவோ அல்லது தெரிவிக்கவோ இல்லை.

இருப்பினும், ஈரானை அடிபணியச் செய்வதையும், இஸ்ரேலின் உதவியுடன் மத்திய கிழக்கை மீண்டும் காலனித்துவ அடிமைத்தனத்திற்குள் குண்டுவீசித் தள்ளுவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டிருந்த ட்ரம்பின் நோக்கத்தை அவர்கள் தொடர்ந்து ஆதரித்தனர். G7 நாடுகள் அனைத்திலும், இஸ்ரேலையும் அதன் போர்க்குற்றங்களையும் விமர்சிப்பவர்கள் ஒடுக்கப்பட்டு, துன்புறுத்தப்படுகிறார்கள். G7 தலைவர்களும் ஈரான் மீதான போரைக் கண்டிக்கவில்லை. போர் தொடங்கி நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு, வெள்ளை மாளிகையின் ஓவல் அலுவலகத்தில் அமர்ந்திருந்த ஜேர்மன் சான்சிலர் பிரெட்ரிக் மெர்ஸ், அங்கு கேமராக்கள் முன்னிலையில் ட்ரம்புக்குத் தனது ஆதரவை உறுதிப்படுத்தினார்.

தற்போது ஐரோப்பிய சக்திகள், இப்பகுதியில் தங்கள் சொந்த இராணுவ இருப்பை வலுப்படுத்த, அமெரிக்காவின் இந்தத் தோல்வியைப் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றன. அமெரிக்கா-ஈரான் கட்டமைப்பு ஒப்பந்தம் குறித்த செய்தி வெளியான உடனேயே, மெர்ஸ், மக்ரோன், இங்கிலாந்தின் கெய்ர் ஸ்டார்மர் மற்றும் இத்தாலியின் ஜோர்ஜியா மெலோனி ஆகியோர் ஒரு இராணுவ நடவடிக்கை மூலம் ஹோர்முஸ் நீரிணையில் வர்த்தகக் கப்பல்களைப் பாதுகாக்கவும், கண்ணிவெடிகளை அகற்றவும் தாங்கள் தயாராக இருப்பதாக ஒரு கூட்டு அறிக்கையில் அறிவித்தனர். பிரெஞ்சு விமானம் தாங்கிக் கப்பலான சார்ல்ஸ் டு கோல் உட்பட, சம்பந்தப்பட்ட போர்க்கப்பல்கள் இரண்டு முதல் மூன்று நாட்களுக்குள் செயல்பாட்டுப் பகுதியைச் சென்றடைவதற்காக நீண்ட காலமாகத் தயார் நிலையில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.

மக்ரோன், எகிப்து மற்றும் இரண்டு வளைகுடா நாடுகளான கத்தார், ஐக்கிய அரபு அமீரகம் ஆகியவற்றை எவியான் மாநாட்டிற்கு அழைத்தார். இப்பகுதியில் ஐரோப்பிய செல்வாக்கை வலுப்படுத்த அவர்கள் உதவுவார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

அமெரிக்க-ஈரான் ஒப்பந்தம் என்பது, அதன் உடனடி விளைவைப் பொருட்படுத்தாமல், மத்திய கிழக்கிற்காகவும், முக்கிய ஏகாதிபத்திய சக்திகளிடையே உலகை மறுபங்கீடு செய்வதற்காகவும் தீவிரமடைந்து வரும் போராட்டத்தின் ஒரு கட்டம் மட்டுமே ஆகும். எவியானில், ஈரான் அணு ஆயுதங்களை உருவாக்குவதையோ அல்லது வாங்குவதையோ முழுமையாகக் கைவிடாவிட்டால், அந்நாட்டை முழுமையாக அழித்துவிடுவோம் என்று ட்ரம்ப் மீண்டும் ஒருமுறை அச்சுறுத்தினார்—இது அமெரிக்க அணு ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கான ஒரு மறைமுகமான அச்சுறுத்தலாகும்.

இந்த உச்சிமாநாட்டின் மூன்றாவது முக்கியத் தலைப்பு, இக்கட்டுரை எழுதப்படும் நேரத்தில் இன்னும் விவாதத்தில் இருந்தது, அது பொருளாதாரப் பிரச்சினைகள் தொடர்பானதாகும்.

இங்கே, அட்லாண்டிக் கடந்த வர்த்தகப் போர் தொடர்ந்து தீவிரமாக நடந்து வருகிறது. ட்ரம்ப் புறப்படுவதற்குச் சற்று முன்பு, முக்கிய அமெரிக்க டிஜிட்டல் நிறுவனங்கள் மீதான வரியை பிரான்ஸ் திரும்பப் பெறாவிட்டால், ஒயின் மீது 100 சதவீத வரி விதிப்பதாக அவர் பிரான்சை அச்சுறுத்தினார். சாம் ஆல்ட்மேன் (OpenAI), அலெக்ஸ் வாங் (Meta, Scale AI) மற்றும் டாரியோ அமோடெய் (Anthropic) உட்பட முன்னணி டிஜிட்டல் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) நிறுவனங்களின் டசனுக்கும் மேற்பட்ட தலைமை நிர்வாக அதிகாரிகளை (CEOs) மக்ரோன் எவியானுக்கு அழைத்திருந்தார்.

இதற்கு மாறாக, சீனா மீதான நிலைப்பாடு குறித்து ஒருமித்த கருத்து மாநாட்டில் உருவாகத் தொடங்கியது. இதில், வளர்ந்து வரும் பொருளாதார சக்தியைக் கொண்டு, அதிகரித்து வரும் வர்த்தகப் பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்க உச்சிமாநாட்டில் பங்கேற்ற அனைவரும் ஒப்புக்கொண்டனர். இராணுவ ரீதியாகவும், அமெரிக்கா, ஜப்பான் மற்றும் ஐரோப்பா ஆகியவை சீனாவுக்கு எதிரான போருக்கான தயாரிப்புகளில் தொடர்ந்து நெருக்கமாக இணைந்து செயல்பட்டு வருகின்றன.

அமெரிக்காவிற்கும் ஐரோப்பாவிற்கும் இடையிலான பதற்றம் மிகவும் தீவிரமடைந்துள்ள நிலையில், கனடாவில் நடந்த கடந்த G7 உச்சிமாநாட்டில் செய்தது போல ட்ரம்ப் பாதியிலேயே வெளியேறாமல், இந்த உச்சிமாநாட்டில் கலந்துகொண்டதே ஒரு வெற்றியாகக் கருதப்பட்டது. தொடக்கத்திலிருந்தே, ஒரு கூட்டு இறுதி அறிக்கை வெளியிடத் திட்டமிடப்படவில்லை.

இருப்பினும், அமெரிக்கா மீதான ஐரோப்பிய வல்லரசுகளின் இராணுவ மற்றும் பொருளாதார சார்புநிலை இன்னும் மிக அதிகமாக உள்ளதால், தங்களது இராணுவத் திறன்களை வலுப்படுத்துவதற்கு முன்னர் ஒரு முழுமையான முறிவை ஏற்படுவதைத் தடுக்க அவர்கள் முனைகிறார்கள். எனவே, மாநாட்டை நடத்தும் மக்ரோன் ஒரு செயற்கையான இணக்கமான சூழலை உருவாக்கவும், எந்தவொரு வெளிப்புற இடையூறுகளையும் ஒடுக்கவும் எந்தவொரு முயற்சியையும் விட்டுவைக்கவில்லை.

அவர் பரிசுகள் கொடுத்து மகிழ்விக்க வேண்டிய ஒரு பிடிவாதக் குழந்தையைப் போல ட்ரம்பை நடத்தினார். ட்ரம்பின் 80வது பிறந்தநாளைக் குறிக்கும் வகையில் வெள்ளை மாளிகைக்கு முன்னால் நடைபெறும் இராணுவ அணிவகுப்பில் அவர் பங்கேற்பதற்காக உச்சிமாநாட்டை மக்ரோன் ஒரு நாள் ஒத்திவைத்தார். மேலும், புதன்கிழமை மாலை உச்சிமாநாடு நிறைவடைந்ததும், வேர்சாய் அரண்மனையின் ஆடம்பரம் மற்றும் பிரம்மாண்டத்திற்கு மத்தியில் அமெரிக்க ஜனாதிபதிக்கு ஒரு பிரத்யேக இரவு விருந்திற்கும் அவர் அழைப்பு விடுத்தார்.

இதன் அதிகாரப்பூர்வ நிகழ்வு அமெரிக்க சுதந்திரத்தின் 250-வது ஆண்டு விழாவாகும். 1783-ல் வேர்சாய்லில் தான் அமைதி ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது, இது அமெரிக்க சுதந்திரப் போரை அதிகாரப்பூர்வமாக முடிவுக்குக் கொண்டுவந்ததோடு, பெரிய பிரித்தானியாவிடமிருந்து அமெரிக்காவின் சுதந்திரத்தை உறுதிப்படுத்தியது.

இருப்பினும், வேர்சாய்ஸுடன் நெருங்கிய தொடர்புடைய மற்றொரு தேதியான 1789 அக்டோபர் 5 மற்றும் 6 ஆகிய தேதிகளில் நடந்த “வேர்சாயிலை நோக்கிய பாரிஸ் சந்தைகளில் பொருட்களை விற்று வந்த ஏழைப் பெண்களின் பேரணி” குறித்து ட்ரம்பிற்கு நினைவூட்ட மக்ரோன் விரும்பவில்லை. அந்தத் தேதியில், பாரிஸ் மக்கள், தமது பரிவாரங்களுடன் விவரிக்க முடியாத ஆடம்பர வாழ்க்கை வாழ்ந்த மன்னர் பதினாறாம் லூயியை பாரிஸுக்கு இடம்பெயருமாறு கட்டாயப்படுத்தினர். பின்னர் அவரது தலை பாரிசில் துண்டிக்கப்பட்டது.

புரட்சியின் நிழல் இந்த எவியான் உச்சிமாநாட்டின் மீதும் சூழ்ந்திருந்தது. அனைத்து G7 நாடுகளிலும் கொள்கைகளைத் தீர்மானிக்கும் பெரும் பணக்காரர்களுக்கும், பெரும்பான்மையான மக்களுக்கும் இடையிலான இந்த இடைவெளியானது இப்போது பாரிய எதிர்ப்புகளையும், போராட்டங்களையும், வேலைநிறுத்தங்களையும் உருவாக்கி வருகிறது. G7 நாடுகளின் தலைவர்கள் அந்தளவுக்கு மக்கள் ஆதரவை இழந்துள்ளனர். அவர்கள் ஒரு கட்சித் தலைமைத் தேர்தலில் தூக்கியெறியப்படும் விளிம்பில் உள்ளனர் (ஸ்டார்மர்), நாடாளுமன்றப் பெரும்பான்மையை இழந்துள்ளனர் (மக்ரோன்) அல்லது கருத்துக்கணிப்புகளின்படி மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட மாட்டார்கள் (மெர்ஸ்). அவர்கள் அரசு இயந்திரத்தை பலப்படுத்துவதன் மூலமும், ஜனநாயக உரிமைகளை நசுக்குவதன் மூலமும் இதற்குப் பதிலளிக்கிறார்கள். இந்த விஷயத்தில் ட்ரம்ப் ஒரு முன்னோடி மட்டுமே ஆவார்.

மக்ரோன் இதை எவியானில் நிரூபித்துக் காட்டினார். அனைத்து அரசியல் எதிர்ப்புகளையும் அகற்றுவதற்காக, ஆல்ப்ஸ் மலையின் பின்னணியில் ஜெனீவா ஏரிக்கரையில் அமைந்துள்ள அமைதியான அந்த உல்லாச நகரத்தை அவர் ஒரு பலத்த பாதுகாப்பு வலயமாக மாற்றினார். அரசு மற்றும் அரசாங்கங்களின் தலைவர்களைப் பாதுகாப்பதற்காக 13,000 க்கும் மேற்பட்ட போலீசார் அணிதிரட்டப்பட்டனர். அவர்களுக்கு ஆதரவாக இராணுவத்தினர், சுங்க அதிகாரிகள், தீயணைப்பு படையினர்கள் மற்றும் படகுகள், ட்ரோன்கள், மோட்டார் சைக்கிள் ரோந்துப் படைகள் மற்றும் மோப்ப நாய் படைகள் பெருமளவில் ஈடுபடுத்தப்பட்டன. எவியானுக்கான இரயில் மற்றும் படகு சேவைகள் முற்றிலுமாக நிறுத்தப்பட்டன.

அனைத்துப் போராட்டங்களுக்கும் மக்ரோன் தடை விதித்திருந்ததால், ஆர்ப்பாட்டங்கள் 40 கிலோமீட்டர் (25 மைல்) தொலைவில் உள்ள ஜெனீவாவுக்கு மாற்றப்பட வேண்டியிருந்தது, அங்கு சுவிட்சர்லாந்து சர்வதேச நிதிய தன்னலக்குழுவின் வங்கியாளராக மட்டுமல்லாமல், அவர்களின் போலீஸ்காரராகவும் தனது நற்பெயரை முழுமையாகக் காப்பாற்றிக் கொண்டது.

கடந்த திங்களன்று உச்சிமாநாட்டிற்கு எதிராக ஆர்ப்பாட்டம் நடத்திய G7 எதிர்ப்பாளர்களின் பரந்த கூட்டமைப்பை ஒடுக்குவதற்காக, சுவிஸ் இராணுவத்தின் 4,000ம் சிப்பாய்களின் ஆதரவுடன் 7,000 க்கும் மேற்பட்ட பாதுகாப்புப் படையினரை அது நிறுத்தியது. உள்ளூர் ஊடகங்களும் அதிகாரிகளும் கலவரங்கள் வெடிக்கும் என்ற அச்சத்தைத் தூண்டிய நிலையில், ஆடம்பரக் கடைகளும் வங்கிகளும் தங்களது கடை முகப்புகளைத் தடுப்புகள் கொண்டு மூடினார்.

இறுதியில், கண்ணீர்ப்புகைக் குண்டுகள் மற்றும் தண்ணீரைப் பீய்ச்சியடிக்கும் வாகனங்களைப் பயன்படுத்தி, பெருமளவில் அமைதியாக நடந்த இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தை —இதில் 60,000 பேர் பங்கேற்றதாக அமைப்பாளர்கள் தெரிவித்தனர், அதே நேரத்தில் போலீசார் இந்த எண்ணிக்கை 20,000 என்று கூறினர்— போலீசார் வன்முறையாகக் கலைத்தனர். அவர்கள் சுமார் 200 ஆர்ப்பாட்டக்காரர்களைச் சுற்றி வளைத்து, அங்கு இருந்த அனைவரின் தனிப்பட்ட விபரங்களையும் பதிவு செய்து, பலரைக் கைது செய்தனர்.

எவியான் உச்சிமாநாடு இன்றைய உலக நிலைமையின் ஒரு சிறு வடிவமாகத் திகழ்கிறது: பலத்த பாதுகாப்புடைய வளாகத்திற்குள் பதுங்கியிருக்கும் ஆளும் உயரடுக்கு, புதிய போர்களையும் சமூகத் திட்டங்கள் மீதான தாக்குதல்களையும் திட்டமிடுகிறது. அதே நேரத்தில், வளர்ந்து வரும் மக்கள் எதிர்ப்பானது அரசின் ஒட்டுமொத்த அடக்குமுறைச் சக்தியை எதிர்கொள்கிறது.

முதலாளித்துவத்தைப் பாதுகாக்கும் எந்தவொரு அரசாங்கமும், எந்தவொரு கட்சியும் போர் மற்றும் சர்வாதிகாரத்தை நோக்கிய இந்த நகர்வை நிறுத்தப் போவதில்லை. ஒரு சோசலிச வேலைத் திட்டத்திற்காகப் போராடும் சர்வதேச தொழிலாள வர்க்கத்தின் ஒரு சுயாதீனமான இயக்கத்தால் மட்டுமே இதைச் செய்ய முடியும். போர், சர்வாதிகாரம் மற்றும் பாசிசத்திற்கு எதிரான போராட்டமானது, பில்லியனர்களின் சொத்துக்களைப் பறிமுதல் செய்வதோடும், சோசலிச அடிப்படையில் சமூகத்தை மறுசீரமைப்பதோடும் பிரிக்க முடியாதவாறு பிணைக்கப்பட்டுள்ளது.