இந்த மொழிபெயர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கு காணலாம்.

வட ஆபிரிக்காவில் உள்ள ஸ்பானியப் பகுதியான செயூட்டாவிற்கு (Ceuta) மொராக்கோவிலிருந்து நீந்திச் செல்ல பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் மேற்கொண்ட தீவிர முயற்சிகளின் போது, வியாழன் மற்றும் வெள்ளிக்கிழமைகளில் குறைந்தது 67 பேர் உயிரிழந்தனர். 24 மணி நேரக் காலப்பகுதியில் 60,000-க்கும் அதிகமானோர் தங்களது இலக்கை அடைந்தனர். இதன்போது, அவர்கள் ஸ்பானிய இராணுவத்தின் கொடூர வன்முறைக்கும், வறுமையில் வாடும் மொராக்கோவிற்கு அவர்களைத் திரும்ப அனுப்புவதற்கான ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகளுக்கும் முகம் கொடுத்தனர். ஐரோப்பா முழுவதிலும் உள்ள அரசியல் ஸ்தாபனங்களும் ஊடகங்களும் “படையெடுப்பாளர்கள்” என்று ஆவேசமான கண்டனங்களை வெளியிட்டதுடன், ஐரோப்பாவைத் தாக்கும் புலம்பெயர்ந்தோரால் ஏற்படும் “பல்முனை அச்சுறுத்தல்” குறித்த தீவிர வலதுசாரிகளின் கருத்துக்களையும் தொடர்ந்து பரப்பின.

ஸ்பானிய எல்லைப் பகுதிக்குள் நுழைய முயலும் போது கடலில் இடைமறிக்கப்படும் அகதிகளை உடனடியாக நாடுகடத்த அதிகாரிகளுக்குத் தடை விதித்த ஸ்பானிய உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்பே, இந்த பெருந்திரளான நுழைவுக்குத் தூண்டுதலாக இருந்ததாகத் தெரிகிறது. ஆனால், இத்தாலியில் மெலோனி மற்றும் அமெரிக்காவில் ட்ரம்ப் போன்ற தீவிர வலதுசாரி அரசாங்கங்களுக்குக் குறையாத வகையில், ஸ்பெயினின் சோசலிசக் கட்சி தலைமையிலான அரசாங்கமும் இத்தகைய சட்ட நுணுக்கங்களைப் பொருட்படுத்துவதில்லை. ஐரோப்பா ஒரு “படையெடுப்பை” எதிர்கொள்கிறது என்ற ட்ரம்பின் சுயநலப் பிரச்சாரத்தை எதிரொலிக்கும் வகையில், ஸ்பானியப் பிரதமர் பெட்ரோ சான்செஸ், புலம்பெயர்ந்தோர் “ஸ்பெயினின் பிராந்திய ஒருமைப்பாட்டின் மீது தாக்குதலைத்” தொடுத்துள்ளதாகக் கண்டனம் செய்ததுடன், செயூட்டாவிற்கு இராணுவத்தையும் அனுப்பி வைத்தார்.

வட ஆபிரிக்காவில் உள்ள இரண்டாவது ஸ்பானியப் பகுதியான மெலிலாவின் (Melilla) எல்லையில் ஸ்பானிய சிவில் பாதுகாப்புக் படை மற்றும் மொராக்கோ காவல் படையினரால் 37 அகதிகள் கொடூரமான முறையில் படுகொலை செய்யப்பட்டதை அவரது அரசாங்கம் மேற்பார்வையிட்ட போது, ஜூன் 2022 இல் சான்செஸ் சரியாக இதே மொழியையே பயன்படுத்தினார். 2022 படுகொலையின் போது போலி-இடது பொடேமோஸ் (Podemos) கட்சியையும் உள்ளடக்கியிருந்த அவரது அரசாங்கம், 1930கள் மற்றும் 1940களின் பாசிச சர்வாதிகார ஆட்சிக்குப் பிறகு ஐரோப்பாவில் காணப்படாத வகையில், புலம்பெயர்ந்தோருக்கு எதிராக அரசால் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட வன்முறையை ஐரோப்பிய ஆளும் உயரடுக்கு மீண்டும் கொண்டுவருவதில் ஒரு ஒருங்கிணைந்த பகுதியாக விளங்கி வருகிறது. டிசம்பர் 2023 இல் பொடேமோஸ் சான்செஸின் அரசாங்கத்தை விட்டு வெளியேறிய பிறகு, அதிகாரத்தில் தொடர்வதற்காக பொடேமோஸிலிருந்து பிரிந்த சுமர் (Sumar) கட்சியும், புலம்பெயர்ந்தோரை செயூட்டாவிற்குள் அனுமதித்ததற்காக மொராக்கோவைக் குற்றம் சாட்டியும், மொராக்கோவின் ஈடுபாட்டை விசாரிக்கக் கோரி ஐ.நா.வுக்குக் கடிதம் அனுப்பியும் இந்தக் குடியேற்ற எதிர்ப்புப் பிரச்சாரத்தில் இணைந்தது.

காவல்துறையுடன் இணைந்து செயல்பட்ட இராணுவத்தினர், செயூட்டாவில் இருந்த புலம்பெயர்ந்தோரை விரைவாக வளைத்துப் பிடித்து மொராக்கோவிற்குத் திருப்பி அனுப்பினர். இதனால் ஞாயிற்றுக்கிழமைக்குள், எவ்வித சட்ட விசாரணையும் இன்றி, ஏறக்குறைய அனைவரும் திருப்பி அனுப்பப்பட்டுவிட்டதாக அரசாங்க அதிகாரிகளால் கூற முடிந்தது. நுழைவாயிலில் கடவுச்சீட்டுச் சோதனையை அமல்படுத்த அதிகாரிகள் தன்னிச்சையாக முடிவெடுத்ததால், உணவு வாங்குவதற்காக ஒரு சூப்பர் மார்க்கெட்டிற்குள் நுழையக்கூடத் தனக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டதாக ஜெர்மனியின் டேகெஸ்ஷாவ் (Tagesschau) செய்தி நிகழ்ச்சியிடம் ஒருவர் தெரிவித்தார்.

சமூக, பொருளாதார அவலங்கள் மற்றும் அரசியல் அடக்குமுறைகளில் இருந்து தப்பியோட முயலும் மக்கள் மீது காட்டப்படும் இந்தக் கொடூரமான வன்முறையானது—பழமைவாத, சமூக ஜனநாயக அல்லது போலி-இடதுசாரிக் கட்சிகளைச் சேர்ந்தவையாக இருந்தாலும்—ஐரோப்பியக் கண்டத்தின் அனைத்து அரசாங்கங்களாலும் தீவிரமாக நடைமுறைப்படுத்தப்படும் ‘ஐரோப்பாக் கோட்டை’ (Fortress Europe) கொள்கையின் விளைவாகும். பாசிச ட்ரம்பும் பெருமைப்படக்கூடிய வகையில், பலத்த ஆயுதமேந்திய காவலர்களால் ரோந்து செய்யப்படுபவை போன்ற வெளிப்புற எல்லைகளைக் கட்டுவதன் மூலம், கண்டத்திற்குள் நுழைய முனையும் அகதிகளுக்கான புகலிடம் கோரும் உரிமையை ஐரோப்பிய ஒன்றியம் நடைமுறையளவில் ஒழித்துக்கட்டியுள்ளது. இதன் விளைவாக, காணாமல் போன புலம்பெயர்ந்தோர் திட்டத்தின் (Missing Migrants Project) தரவுகளின்படி, 2014 முதல் மத்தியதரைக் கடலைக் கடந்து ஐரோப்பாவிற்குச் செல்ல முயன்றபோது 32,000-க்கும் மேற்பட்ட அகதிகளும் புலம்பெயர்ந்தோரும் உயிரிழந்துள்ளனர் அல்லது காணாமல் போயுள்ளனர் எனப் பதிவாகியுள்ளது.

செயூட்டாவை முற்றுகையிடுவதற்குச் சில நாட்களுக்கு முன்னர், ஐரோப்பிய ஊடகங்களில் ஏறக்குறைய செய்தியாகவே வராத ஒரு பயங்கரச் சம்பவத்தில், மொரித்தானியா கடற்கரையில் ஒரு படகில் மேற்கு ஆபிரிக்காவைச் சேர்ந்த 140-க்கும் மேற்பட்ட புலம்பெயர்ந்தோர் சடலமாகக் கண்டெடுக்கப்பட்டனர். அந்தப் படகு ஸ்பெயினில் இருந்து 2,000 கிலோமீட்டருக்கும் அதிகமான (1,243 மைல்கள்) தொலைவில் உள்ள கினியாவிலிருந்து புறப்பட்டது; ஆனால் வழியிலேயே பயணிகளுக்கான எரிபொருளும் உணவும் தீர்ந்துபோயின. கேனரி தீவுகள் வழியாகக் கண்டத்தை அடையும் வழியை ஸ்பெயினும் ஐரோப்பிய ஒன்றியமும் மூடியதிலிருந்து, அட்லாண்டிக் பெருங்கடல் வழியிலான ஆபத்தான பாதைகள் அதிகளவில் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.

செயூட்டாவில் நடந்த நிகழ்வுகளை ஐரோப்பாவின் தீவிர வலதுசாரிகள் பாசிசவாத புலம்பெயர்ந்தோர்-விரோத பிரச்சாரத்தை தீவிரப்படுத்தப் பயன்படுத்திக் கொண்டுள்ளனர்; அதே வேளையில், கண்டம் முழுவதிலும் உள்ள அரசியல் ஸ்தாபனங்கள் இத்தகைய கருத்துக்களைப் பிரதான அரசியல் விவாதங்களில் இன்னும் அதிகமாக ஒருங்கிணைக்க தங்களால் இயன்றவரை முயற்சித்து வருகின்றன. முசோலினியைப் போற்றும் இத்தாலியப் பிரதமர் ஜார்ஜியா மெலோனி, ஸ்பெயினுடனான ஷெங்கன் ஒப்பந்தத்தை (Schengen Agreement) ஒரு மாத காலத்திற்கு நிறுத்திவைப்பதாக அறிவித்தார்; இது இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான கடவுச்சீட்டு இல்லாத பயணத்தை இடைநிறுத்துகிறது.

ஐரோப்பிய ஒன்றிய ஆணையத்தின் தலைவர் உர்சுலா வொன் டெர் லேயனுக்கு (Ursula von der Leyen) எழுதிய கடிதத்தில், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் 27 உறுப்பு நாடுகளில் 22 நாடுகளின் அரசாங்கங்கள், செவ்வாய்க்கிழமை உள்துறை அமைச்சர்களின் அவசரக் கூட்டத்தைக் கூட்ட வேண்டும் என்று கோரிக்கை விடுத்துள்ளன.

அந்தக் கடிதம் போருக்குத் தயாராகும் ஒரு இராணுவப் படையின் தொனியைக் கொண்டிருந்தது. அது, “ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்குள் சட்டவிரோதமாக நுழைவது சாத்தியம் என்ற கருத்தை உருவாக்குவதற்கான பல்முனை அச்சுறுத்தல்கள் “ என்றும், தற்போதைய நிலைமை “மேலும் முயற்சிகளை ஊக்குவிக்கும்; நமது பொதுவான குடியேற்றக் கொள்கையின் மீதான நம்பிக்கையைக் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தும்; மேலும் அனைத்து உறுப்பு நாடுகளுக்கும் கடுமையான எதிர்விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்” என்றும் வெறித்தனமான சொற்களில் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.

தீவிர வலதுசாரி ‘ஜெர்மனிக்கான மாற்று’ (AfD) கட்சியால் முன்மொழியப்பட்ட அகதிகள் தொடர்பான கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்தும் ஜெர்மனியின் பழமைவாத அதிபர் பிரீட்ரிக் மெர்ஸ் (Friedrich Merz), “சட்டவிரோத புலம்பெயர்ந்தோரை உடனடியாகத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்” என்று மொராக்கோவிடம் கோரினார். முன்னாள் ஸ்டாலினிச சோசலிச மக்கள் கட்சி மற்றும் போலி-இடது சிவப்பு-பச்சை கூட்டணியின் ஆதரவுடன் ஆட்சி செய்யும் டென்மார்க்கின் சமூக ஜனநாயகக் கட்சியாளரான மெட்டே பிரடெரிக்சன் (Mette Frederiksen), செயூட்டாவும் மெலிலாவும் ஷெங்கன் மண்டலத்தின் பகுதியாக இல்லாதபோதிலும், “ஷெங்கன் ஒத்துழைப்பை நிறுத்திவைப்பது உட்பட அனைத்து வழிகளையும் பரிசீலிக்குமாறு” தனது சக தலைவர்களை வலியுறுத்தினார்.

சான்செஸ், செயூட்டாவில் நடந்த நிகழ்வுகளுக்கு “மனிதக் கடத்தல்காரர்கள்” மீது குற்றம் சாட்டிப் பதிலளித்தார். ஆனால், வட ஆபிரிக்காவில் நிலவும் இந்த அவநம்பிக்கையான சூழ்நிலைகளுக்கு, ஐரோப்பியக் கண்டத்திற்குள் நுழையும் அனைத்துச் சட்டப்பூர்வ வழிகளையும் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் அடைத்துவிட்டதே உண்மையான காரணமாகும். பிரஸ்ஸல்ஸ், பெர்லின், பாரிஸ், ரோம் மற்றும் மத்ரித்தில் உள்ள அரசாங்க அலுவலகங்களிலேயே உண்மையான குற்றவாளிகள் அமர்ந்துள்ளனர்; ஏனெனில், அடிப்படை ஜனநாயக உரிமைகள் மீதான அவர்களது அலட்சியமும், புலம்பெயர்ந்தோரைத் தடுப்பதற்காக ஆபிரிக்காவில் உள்ள சர்வாதிகார ஆட்சிகளுக்கு அவர்கள் அளிக்கும் நிதியுதவியுமே, மக்களை இத்தகைய தீவிர நடவடிக்கைகளை எடுக்க நிர்ப்பந்திக்கும் சமூக அவலத்தை உருவாக்குகின்றன. ஐரோப்பியத் தலைவர்களின் கொள்கைகள், பாசிசவாதியான டிரம்பின் கொள்கைகளை விடச் சிறந்தவை அல்ல. ட்ரம்பின் ICE (குடியேற்ற மற்றும் சுங்க அமலாக்கப் பிரிவு) குண்டர்கள், அமெரிக்காவில் தங்குவதற்குச் சட்டப்பூர்வ உரிமை உள்ளதா இல்லையா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், குடியேறிகளைப் பிடிப்பதற்காக அமெரிக்க நகரங்களின் தெருக்களில் பதுங்கித் திரிகின்றனர்; மேலும், தங்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு எதிராக வழக்கமாகக் கொடிய வன்முறையைப் பிரயோகிக்கின்றனர்.

ஐரோப்பாவை அடைய முயலும் புலம்பெயர்ந்தோரை “திரும்பப் பெறுதல்” என்று நயமாகக் குறிப்பிடப்படும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதற்காக, லிபியக் கடலோரக் காவல்படையும், எகிப்தில் உள்ள இரத்தம் தோய்ந்த இராணுவச் சர்வாதிகாரமும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திடமிருந்து பில்லியன் கணக்கில் நிதியைப் பெறுகின்றன. இந்தச் செயல்பாட்டில், சித்திரவதைகளும் அடிமைத்தனமான நிலைமைகளும் அம்பலமாகியுள்ள வதை முகாம் பாணியிலான முகாம்களை உருவாக்குவதும், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தால் விலைக்கு வாங்கப்பட்ட குண்டர்கள், பட்டினியால் வாடும் புலம்பெயர்ந்தோர் குழுக்களைச் சஹாரா பாலைவனத்தில் அப்படியே கைவிட்டுச் செல்லும் “பாலைவனக் குப்பைக் கிடங்குகளும்” அடங்கும். அம்னெஸ்டி இன்டர்நேஷனல் அமைப்பின் அறிக்கையின்படி, சூடானில் உள்நாட்டுப் போர் தீவிரமடைந்திருந்த நிலையிலும், 2024 ஜனவரி முதல் மார்ச் வரையிலான மூன்று மாத காலத்தில், எகிப்து சுமார் 800 பேரை மீண்டும் சூடானுக்கே திருப்பி அனுப்பியுள்ளது.

இவ்வகையில், ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்தியமானது ஆபிரிக்காவில் உள்ள தனது “பங்குதாரர்களை” வலுப்படுத்த செயல்படுகிறது; இதன் மூலம் அதன் வங்கிகளும், பெருநிறுவனங்களும், நிதி தன்னலக்குழுக்களும் அக்கண்டத்தின் மீதான கொடூரமான நவ-காலனித்துவச் சூறையாடலைத் தீவிரப்படுத்த முடியும். 2013 ஆட்சிக்கவிழ்ப்பின் போது ஆயிரக்கணக்கான அரசியல் எதிரிகளைக் கொன்று குவித்து அதிகாரத்திற்கு வந்த எகிப்திய சர்வாதிகாரி அப்தெல் ஃபத்தா அல்-சிசி (Abdel Fattah al-Sissi), பெர்லினிலும் பிற ஐரோப்பியத் தலைநகரங்களிலும் வழக்கமாகச் சிவப்புச் கம்பள வரவேற்பைப் பெறுகிறார். அதற்குப் பதிலாக, கெய்ரோ ஐரோப்பாவின் முக்கிய முதலாளித்துவ நிறுவனங்களுடன் பெரும் லாபகரமான ஒப்பந்தங்களைச் செய்துள்ளது; இது அவற்றின் பணக்காரப் பங்குதாரர்களின் பைகளில் பணத்தைச் சென்று சேர வைக்கும். உதாரணமாக, 2,000 கிலோமீட்டர் (1,273 மைல்) அதிவேக ரயில் வலையமைப்பைக் கட்டுவதற்காகச் சீமென்ஸ் நிறுவனத்துடன் செய்யப்பட்ட 8.1 பில்லியன் டாலர் ஒப்பந்தத்தையும், மூன்று இயற்கை எரிவாயு மின்நிலையங்கள் மற்றும் காற்றாலைப் பண்ணைகளைக் கட்டுவதற்கான மற்றொரு 8 பில்லியன் டாலர் ஒப்பந்தத்தையும் குறிப்பிடலாம்.

மேலும் தெற்கே, தனது “தூய ஆற்றல்” மாற்றத்திற்குத் தேவையான கோபால்ட் மற்றும் பிற முக்கிய கனிமங்களைச் சுரண்டிப் பெறுவதற்காக, காங்கோ ஜனநாயகக் குடியரசு, ஜாம்பியா, அங்கோலா மற்றும் பிற நாடுகளுடன் ஒப்பந்தங்களை மேற்கொண்டு மேலாதிக்கத்தைப் பெற ஐரோப்பிய ஒன்றியம் உறுதியாக உள்ளது. மின்சார வாகன உற்பத்தி, புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல், AI தரவு மையங்கள் மற்றும் டிஜிட்டல் உபகரணங்களின் உயர்-தொழில்நுட்ப உற்பத்தி போன்ற முதலாளித்துவ “வளர்ச்சி” சார்ந்த முக்கியத் தொழில்களுக்கான வளங்களின் பெரும் பகுதியை, அமெரிக்கா அல்லது சீனாவில் உள்ள தனது போட்டியாளர்களுக்கு மாறாக, ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்தியமே கைப்பற்றுவதை உறுதி செய்வதை அது நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. உலகின் மிக ஏழ்மையான நாடுகளின் வரிசையில் உள்ள இந்நாடுகளின் சுரங்கங்கள், பதப்படுத்தும் மையங்கள், போக்குவரத்து மற்றும் பிற துறைகளில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்களுக்கு எந்தவித உரிமைகளும் இல்லை; அவர்கள் மிகக் குறைந்த அற்பமான ஊதியத்தையே பெறுகின்றனர். உதாரணமாக, காங்கோ ஜனநாயகக் குடியரசில் (DRC) சராசரி மாத ஊதியம் 142 டாலர்களாக மட்டுமே உள்ளது; ஆனால், பல மில்லியன் மக்கள் இதைவிட மிகக் குறைந்த வருமானத்திலேயே வாழ்கின்றனர்.

சொந்த நாட்டில், ஐரோப்பிய அரசுகள் அகதிகளையும் புலம்பெயர்ந்தோரையும் தீயவராகச் சித்தரிப்பது, மில்லியன் கணக்கான தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் ஆழமடைந்து வரும் சமூக மற்றும் பொருளாதார நெருக்கடிக்கான உண்மையான குற்றவாளிகளிடமிருந்து வெகுஜனக் கோபத்தைத் திசைதிருப்புவதற்கே பயன்படுகிறது. ஐரோப்பாவில் சமூக வாழ்க்கை என்பது “ஊடுருவும்” புலம்பெயர்ந்தோரால் “தாக்குதலுக்கு” உள்ளாகவில்லை; மாறாக, உக்ரேனில் ரஷ்யாவிற்கு எதிராகவோ அல்லது மத்திய கிழக்கில் ஈரானுக்கு எதிராகவோ இயற்கை வளங்கள், மலிவான உழைப்பு, சந்தைகள் மற்றும் புவிசார் மூலோபாயச் செல்வாக்கைக் கைப்பற்றுவதற்காகச் செல்வத்தைக் குவிக்கவும், ஆக்கிரமிப்புப் போர்களை நடத்தவும் கட்டுப்பாடற்ற அதிகாரத்தைக் கோரும் நிதித் தன்னலக்குழுவாலேயே தாக்குதலுக்கு உள்ளாகியிருக்கிறது.

பொதுச் சேவைகளை அழிப்பதன் மூலமும், வேலைவாய்ப்புக் குறைப்புகளைத் திணிப்பதன் மூலமும் மீள்ஆயுதமயமாக்கல், ஏகாதிபத்தியப் போர் மற்றும் தங்களது சொந்தச் செல்வச் செழிப்பு ஆகியவற்றிற்கான செலவுகளை ஈடுகட்ட, ஒவ்வொரு ஐரோப்பிய நாட்டிலும் உள்ள அரசாங்கங்களால் நடைமுறைப்படுத்தப்படும் கொடூரமான சிக்கன திட்டங்களை ஐரோப்பாவின் தன்னலக்குழுவே ஆணையிடுகிறது. இந்த வேலைத்திட்டத்தை அமல்படுத்துவதற்கு, பரந்த வெகுஜன எதிர்ப்பை அச்சுறுத்துவதற்காக ஆளும் வர்க்கமானது தீவிர வலதுசாரி மற்றும் அப்பட்டமான பாசிச சக்திகளை வளர்த்தெடுக்க வேண்டியுள்ளது.

போர், சிக்கன நடவடிக்கைகள், மற்றும் புலம்பெயர்ந்தோர்-அகதிகள் மீதான அடக்குமுறைகளுக்கு எதிரான எதிர்ப்பைத் தொழிலாள வர்க்கத்தால் மட்டுமே முன்னெடுக்க முடியும். முழுமையான ஜனநாயக உரிமைகளுடன், அனைவரும் தாங்கள் விரும்பும் நாட்டில் வாழ்வதற்கும் பணியாற்றுவதற்குமான உரிமையை உறுதிசெய்யும் திறன் கொண்ட ஒரே சமூக சக்தி அதுவே ஆகும். பொதுவாகவே தொழிலாள வர்க்கத்தின் மிகவும் சுரண்டப்படும் பிரிவில் இருக்கும் அனைத்துப் புலம்பெயர்ந்தோரையும் பாதுகாப்பதற்கு, ஐரோப்பா முழுவதிலும் உள்ள தொழிலாளர்கள் முன்வர வேண்டும்.

இந்தப் போராட்டமானது வலதுசாரி மற்றும் தீவிர வலதுசாரிக் கட்சிகளுக்கு எதிராகவும், அதிகாரப்பூர்வ “இடதுசாரிக்” கட்சிகளுக்கு எதிராகவும் வழிநடத்தப்பட வேண்டும்; ஏனெனில், இவர்கள் அனைவரும் ஐரோப்பிய முதலாளித்துவத்தையும், புலம்பெயர்ந்தோர் மற்றும் அகதிகள் மீதான அதன் கொடூரமான அடக்குமுறையையும் பாதுகாத்து நிற்கின்றனர். இந்தப் போராட்டத்தை நடத்துவதற்கு, ஐரோப்பா முழுவதிலும் உள்ள தொழிலாளர்கள் ஒரு சோசலிச மற்றும் சர்வதேசியவாத வேலைத்திட்டத்தின் அடிப்படையில் அணிதிரட்டப்பட வேண்டும். இந்தப் பணியை நிறைவேற்றுவதற்குத் தேவையான புரட்சிகரத் தலைமையை வழங்குவதற்காக, கண்டம் முழுவதும் நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழுவின் (ICFI) பகுதிகளைக் கட்டியெழுப்ப வேண்டியது அவசியமாகும்.