இந்த மொழிபெயர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கு காணலாம்.

அமெரிக்காவுக்கும் கனடாவுக்கும் இடையிலான வர்த்தகப் போர் ஒரு புதிய கட்டத்தை எட்டியுள்ளது. அமெரிக்கா-மெக்சிகோ-கனடா ஒப்பந்தத்தை (USMCA) அப்பட்டமாக மீறிக் கடந்த ஆண்டு விதிக்கப்பட்ட, கனேடியக் கார்கள், டிரக்குகள் மற்றும் வாகனப் பாகங்கள் மீதான அமெரிக்கச் சுங்கவரிகளை 2027 ஜனவரி 1 அன்று 25 சதவீதத்திலிருந்து 50 சதவீதமாக இரட்டிப்பாக்குவதாக ஜனாதிபதி ட்ரம்ப் திங்கள்கிழமை அறிவித்தார்; ஏற்கெனவே 50 சதவீத சுங்கவரி விதிக்கப்பட்டுள்ள எஃகும் அந்த உத்தரவில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.

ட்ரூத் சோஷியல் தளத்தில் பதிவிடப்பட்ட இந்த அச்சுறுத்தல், 20 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான மதிப்புள்ள மற்ற கனேடியப் பொருட்கள் மீது வாஷிங்டன் 50 சதவீத சுங்கவரிகளை விதித்து வெறும் இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு வந்துள்ளது. “பல ஆண்டுகளாக கனடா அமெரிக்காவை ஏமாற்றி வருகிறது,” என்று ட்ரம்ப் எழுதினார். “இது நீடிக்க முடியாதது, இனி நடக்காது!” இதற்குப் பதிலளித்த பிரதமர் மார்க் கார்னி, கனடா “போரில்” இருப்பதாக அறிவித்தார். செவ்வாய்க்கிழமை, வாஷிங்டனுக்கு “டாலருக்கு டாலர், விகிதத்துக்கு விகிதம்” என்ற அளவில் ஈடுகொடுக்கும் வகையில், ஏறக்குறைய 20 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான அமெரிக்கப் பொருட்கள் மீது 15, 25 மற்றும் 50 சதவீத விகிதங்களில் பதிலடிச் சுங்கவரிகளை அவரது லிபரல் அரசாங்கம் இறுதிசெய்தது; இவை செப்டம்பர் 8 முதல் அமலுக்கு வரும்.

வெள்ளை மாளிகைக்குத் திரும்பியதிலிருந்து ட்ரம்ப் கட்டவிழ்த்துவிட்டுள்ள உலகளாவிய வர்த்தகப் போர் கனடாவைக் குறிப்பாகக் கடுமையாகத் தாக்கியுள்ளது. ஆனால், உலகை வன்முறையாக மறுபங்கீடு செய்வதன் மூலம் உலகச் சந்தைகள், வளங்கள் மற்றும் மூலோபாய நெருக்கிடங்கள் ஆகியவற்றின் மீதான கட்டுப்பாட்டைத் தன்வசப்படுத்துவதற்கான வாஷிங்டனின் உந்துதலில் இது ஒரு முனையே ஆகும்.

பாசிச சர்வாதிகாரியாக மாற முனையும் ட்ரம்ப், கனடாவை ஒரு அடிபணி அரசாகச் சுருக்குவதற்கு அல்லது அதை நேரடியாக 51வது மாநிலமாக இணைத்துக்கொள்வதற்காக, கனேடியப் பொருளாதாரத்தை நொறுக்குவதில் உறுதியாக உள்ளார்.

மேற்கு அரைக்கோளத்தின் மீதான அமெரிக்காவின் சவாலற்ற ஆதிக்கத்தை உறுதிப்படுத்தும் வகையில் பகிரங்கமாக அறிவிக்கப்பட்ட “டான்ரோ கோட்பாட்டின்” (Donroe Doctrine) உள்ளடக்கம் இதுவே: கிரீன்லாந்தையும் பனாமா கால்வாயையும் கைப்பற்றுவதற்கான திட்டங்கள், ஜனவரியில் வெனிசுலா மீதான படையெடுப்பும் அதன் ஜனாதிபதி நிக்கோலஸ் மதுரோவைக் கடத்தியதும், மெக்சிகோவை மிரட்டுவது, கியூபாவின் பொருளாதாரத்தை நசுக்குவது. இவ்வாறு அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம், சீனாவைத் தனது முதன்மை இலக்காகக் கொண்டு, மூன்றாம் உலகப் போருக்கான அடித்தளத்தை அமைத்து வருகிறது. உண்மையில், அந்தப் போர் ஏற்கெனவே தொடங்கிவிட்டது: ரஷ்யாவுக்கு எதிரான அமெரிக்க-நேட்டோ போரும் ஈரானுக்கு எதிரான போரும் அதன் தொடக்க முனைகளாகும்.

புதிய சுங்கவரிகளை விதிப்பதற்காக, 1930-ஆம் ஆண்டு ஸ்மூட்-ஹாவ்லி சுங்கவரிச் சட்டத்தின் (Smoot-Hawley Tariff Act) 338வது பிரிவை ட்ரம்ப் பயன்படுத்தினார்; இரண்டாம் உலகப் போருக்கு வழிவகுத்த பாதுகாப்புவாத வர்த்தக அணிகளைத் தூண்டிவிட்ட சட்டம் இதுவே. அந்தச் சட்டப்பிரிவை இதற்குமுன் எந்த ஜனாதிபதியும் ஒருபோதும் பயன்படுத்தியதில்லை.

பேச்சுவார்த்தைகள் முறிவடைவதற்கு முன்பு வாஷிங்டன் முன்வைத்த நிபந்தனைகளில், வட அமெரிக்காவிற்கு வெளியேயுள்ள நாடுகளுடன் வர்த்தக ஒப்பந்தங்களைப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தும் கனடாவின் உரிமையின் மீதான கட்டுப்பாடுகளும், கலாச்சார மற்றும் இறையாண்மைப் பாதுகாப்புகளை அகற்றுவதும் அடங்கும். சாராம்சத்தில், ஒரு சுதந்திர அரசின் பண்புகளைக் கனடா விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும் என்று ட்ரம்ப் கோரினார். அதையே அவர் கூறியுள்ளார்: “ஒரு அரசாக இல்லாமலேயே ஒரு அரசாக இருப்பதன் நன்மைகளை” கனடா விரும்புகிறது என்று ஏளனமாக இகழ்ந்ததுடன், “எங்களுக்கு கனடா தேவையில்லை, அவர்களுக்குத்தான் நாங்கள் தேவை! அவர்கள் தங்கள் வணிகத்தில் 95%-ஐ அமெரிக்காவுடன், எங்களுடன் செய்கிறார்கள்; நிலைமை நேர்மாறானது!” என்றும் அறிவித்தார்.

எல்லையின் இருபுறமும் உள்ள தொழிலாளர்களே இதற்கான விலையை ஏற்கனவே செலுத்தி வருகின்றனர். சுங்கவரி என்பது இறக்குமதிப் பொருட்களின் மீது விதிக்கப்படும் ஒரு வரியாகும்; அது அதிக விலைகளாக நுகர்வோர் மீது சுமத்தப்படுகிறது. சமீபத்திய சுற்றின் கீழ் வரும் 500க்கும் மேற்பட்ட பொருட்கள் — ஒட்டுப்பலகை, சிமெண்ட், பால் பொருட்கள், ஆடைகள், வீட்டு உபகரணங்கள் போன்றவை — அமெரிக்கத் தொழிலாளர்களின் வீட்டுவசதி, மளிகை மற்றும் பயன்பாட்டுக் கட்டணங்களை நேரடியாகப் பாதிக்கின்றன. 2018-ல் எஃகு மீதான சுங்கவரிகள் விதிக்கப்பட்டபோது, அவை எஃகுத் துறையில் சுமார் 1,000 வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கி, எஃகைப் பயன்படுத்தும் தொழில்களில் 75,000 வேலைவாய்ப்புகளை அழித்தன.

வாகனச் சுங்கவரிகளை இரட்டிப்பாக்குவது, ஒரு வாகனம் தயாராவதற்கு முன்பு அதன் பாகங்கள் எல்லையைப் பலமுறை கடக்கும் ஒரு தொழிலில், ஒரு பேரழிவை அச்சுறுத்துகிறது. கடந்த ஆண்டு கனடாவில் தயாரிக்கப்பட்ட சுமார் 861,000 வாகனங்கள் அமெரிக்காவில் விற்கப்பட்டன. ட்ரம்பின் பதிவு அந்த மிரட்டலைத் தெளிவாக விவரித்தது: “அமெரிக்காவில் தயாரியுங்கள், அப்போது சுங்கவரிகளே இல்லை.” உற்பத்தியை மொத்தமாக எல்லைக்குத் தெற்கே மாற்றுவதே இதன் நோக்கம் — அதாவது, ஒன்ராறியோ மற்றும் கியூபெக்கின் தொழில்துறை அழிப்பு. இரு நாடுகளிலும் ஊதியங்களைக் குறைப்பதற்கு வேலையின்மை என்னும் சாட்டை பயன்படுத்தப்படுகிறது.

கனேடியத் தொழிலாளர்கள் ஏற்கெனவே பல ஆண்டுகளாக இதைச் சுமந்துள்ளனர்: 2024 தொடக்கத்திலிருந்து பிராம்ப்டனில் 3,200 ஸ்டெலண்டிஸ் தொழிலாளர்கள் பணிநீக்கத்தில் உள்ளனர்; இங்கர்சோலில் உள்ள GM-இன் CAMI ஆலையில் 1,000-க்கும் மேற்பட்ட வேலைவாய்ப்புகள் அழிக்கப்பட்டுள்ளன; தற்போது 90,000 வரையிலான வேலைவாய்ப்புகள் ஆபத்தில் உள்ளன. அமெரிக்கத் தொழிலாளர்கள் மறுபக்கத்திலிருந்து பாதிக்கப்படுவார்கள்: ஒட்டாவாவின் 27.6 பில்லியன் கனேடிய டாலர் மதிப்பிலான பதிலடிப் பட்டியல் — எஃகு, பால் பொருட்கள், வீட்டு உபகரணங்கள், விவசாய உபகரணங்கள், காகிதக்கூழ் மற்றும் காகிதம், மின்னணுவியல் பொருட்கள் — அமெரிக்கத் தொழில் மற்றும் விவசாயத்தில் உள்ள வேலைவாய்ப்புகளைக் குறிவைக்கிறது.

கனேடிய முதலாளித்துவ வர்க்கம், ட்ரம்பின் “அமெரிக்கா முதலில்” நிகழ்ச்சிநிரல் தனது சொந்த ஏகாதிபத்திய நலன்களுடன் முரண்படும் அளவுக்கு மட்டுமே அவரை எதிர்க்கிறது. ட்ரம்பை ஒரு எதிர் உருவமாகப் பயன்படுத்தி, ஜஸ்டின் ட்ரூடோ மற்றும் கார்னியின் லிபரல் அரசாங்கங்கள் அதிகாரப்பூர்வ அரசியலைக் கூர்மையாக வலதுபுறம் நகர்த்தியுள்ளன: ஆயுதப் பெருக்கம், இரக்கமற்ற சிக்கன நடவடிக்கைகள், வேலைநிறுத்த உரிமை உட்பட தொழிலாளர்களின் ஜனநாயக மற்றும் சமூக உரிமைகளைச் சூறையாடல்.

கனடாவின் ஆளும் வர்க்கமும் குடியேறியோர் மீதான தனது ஒடுக்குமுறையில் எந்த வகையிலும் குறைந்த கொடூரமானதல்ல; ட்ரம்பின் பாசிச ICE (அமெரிக்க குடிவரவு மற்றும் சுங்க அமலாக்கம்) குண்டர்களிடம் மக்களைத் தனது எல்லைக் காவலர்கள் மூலம் ஒப்படைக்கும் அளவுக்கும் செல்கிறது. ஒட்டாவா கேட்பதெல்லாம், கனடாவின் தொழிலாளர்களையும் வளங்களையும் சுரண்டுவதன் மூலம் கிடைக்கும் லாபங்களுக்கான தனது முதன்மையான “உரிமை”க்கு அங்கீகாரமும், “வட அமெரிக்கக் கோட்டை” வர்த்தக மற்றும் இராணுவக் கூட்டமைப்பில் கீழ்நிலைப் பங்காளியாக ஓர் இடமும் மட்டுமே.

எனவே, முழு அரசியல் ஸ்தாபனமும் வர்த்தகப் போருக்குப் பின்னால் அணிதிரண்டுள்ளது. முன்னாள் மத்திய வங்கியாளரான கார்னி, “தாக்கப்படும்போது நீங்கள் போரில் இருக்கிறீர்கள்” என்று அறிவிக்கிறார். இந்த ஆண்டு டாவோஸ் உச்சிமாநாட்டில், “உணவுப் பட்டியலில்” இடம்பெற்றுவிடாமல் இருக்கும் பொருட்டு, ஏகாதிபத்தியக் கொள்ளையின் “மேசையில்” கனேடிய ஏகாதிபத்தியத்தை நிலைநிறுத்துவதாக அவர் உறுதியளித்தார். உலக மறுபங்கீட்டில் ஒரு வேட்டையாடும் சக்தியாக கனடா வகிக்கும் பாத்திரத்தை இதைவிட அப்பட்டமாக எவரும் கூற முடியாது.

அமெரிக்காவில், ஜனநாயகக் கட்சியினர் ட்ரம்பின் வர்த்தகப் போரை வெறும் நிர்வாகத் தவறு என்ற அளவில் மட்டுமே எதிர்க்கின்றனர். “குழப்பமான வர்த்தகப் போர்கள் அமெரிக்க மக்களை உறிஞ்சி வற்றடிக்கின்றன” என்று செனட்டர் சக் ஷூமர் குறை கூறுகிறார்; அதேவேளையில், பிரதிநிதிகள் சபை ஜனநாயகக் கட்சித் தலைவர் ஹகீம் ஜெஃப்ரிஸ், சுங்கவரிகள் அமலுக்கு வருவதற்குச் சில நாட்களுக்கு முன்பு, நிர்வாகத்துடன் “பொதுவான தளம்” குறித்து விவாதிக்க ஜாரெட் குஷ்னரைத் தனிப்பட்ட முறையில் சந்தித்தார் —இரண்டு பெருநிறுவன கட்சிகளின் வர்க்க ஒற்றுமையை இது அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. ஜனநாயகக் கட்சியினர் அமெரிக்க மேலாதிக்கத்தைப் பாதுகாக்கும் வகையில் பொருளாதாரப் போரையும் இராணுவவாதத்தையும் முழுமையாக ஆதரிக்கின்றனர்; சர்வாதிகாரத்தை நோக்கிய ட்ரம்பின் முனைப்புக்கு உண்மையான எதிர்ப்பு எதனையும் எழுப்புவதில்லை.

தன் பங்கிற்கு, தொழிற்சங்க எந்திரம் எல்லையின் இருபுறமும் வர்த்தகப் போரை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது. பிராம்ப்டன் தொழிலாளர்கள் பணி இடைநீக்கத்தில் இருந்தபோது, “நல்ல வேலைவாய்ப்புகளை அமெரிக்காவுக்குத் திரும்பக் கொண்டுவந்ததற்காக” ஸ்டெலண்டிஸை ஐக்கிய வாகனத் தொழிலாளர்கள் சங்கத்தின் (UAW) தலைவர் ஷான் ஃபெயின் பாராட்டினார். யுனிஃபோரும் (Unifor) கனேடிய தொழிலாளர் காங்கிரஸும் சுங்கவரிகளை எதிர்ப்பதன் மூலம் அல்ல, மாறாகக் கனடாவின் சொந்த சுங்கவரிகளைக் கோருவதன் மூலம் பதிலளிக்கின்றன. இரு நாடுகளிலும் உள்ள தொழிலாளர்களுக்காகப் பேசுவதாகக் காட்டிக்கொள்ளும் ஒரு தொழிற்சங்கமான ஐக்கிய எஃகுத் தொழிலாளர்கள் சங்கத்தின் (United Steelworkers) கனேடிய தேசிய இயக்குநர் மார்ட்டி வாரன், “இது துப்பாக்கிகளும் தரையில் காலூன்றிய படைகளும் என்ற வகையிலான போர் அல்ல; ஆனால் இது ஒரு பொருளாதாரப் போர். நமது இறையாண்மையின் மீதும் நமது கனேடியப் பொருளாதாரத்தின் மீதும் கட்டுப்பாட்டை இழந்துவிடாமல் இருப்பது... நமது தலைமுறையின் கடமையாகும்” என்று அறிவித்தார்.

இந்த இழிவான தேசியவாதம், மறுஆயுதமயமாக்கலுக்கும் சீனாவுக்கு எதிரான போர்த் தயாரிப்புகளுக்கும் அதிகாரத்துவம் அளிக்கும் ஆதரவுடன் கைகோர்த்துச் செல்கிறது. ட்ரம்பின் மீதும் — தன்னலக்குழு, சர்வாதிகாரம் மற்றும் போரின் மீதுமான — பரவலான மக்கள் விரோதத்தைப் பிற்போக்குத்தனமான வழிகளில் திசைதிருப்ப அது முயல்கிறது. ஆனால், கனடாவின் ஏகாதிபத்திய முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் பின்னாலோ அல்லது அதன் எந்தவொரு பிரிவின் பின்னாலோ அணிதிரள்வதன் மூலம் தொழிலாளர்களால் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்த்துப் போராட முடியாது.

கண்டம் முழுவதிலும் மில்லியன் கணக்கான தொழிலாளர்கள் தீவிர நிலைப்பாட்டுக்குத் தள்ளப்பட்டுப் போராட்டத்தில் இறங்குகின்றனர். இதில், ஒன்ராறியோவின் ஹாமில்டனில் உள்ள நேஷனல் ஸ்டீல் கார் ஆலையில் 1,400 தொழிலாளர்கள் நடத்திவரும் வேலைநிறுத்தமும் அடங்கும்; அதேவேளையில், அயோவா, இலினொய் மற்றும் கன்சாஸ் முழுவதிலும் உள்ள 10,000 ஜான் டீர் தொழிலாளர்கள், நிறுவனம் முன்மொழிந்த இரண்டாண்டு ஒப்பந்த நீட்டிப்பை அண்மையில் பெருவாரியாக நிராகரித்தனர்.

வாகனத் தொழிலாளர்கள், எஃகுத் தொழிலாளர்கள், மற்றும் அமெரிக்கா, கனடா, மெக்சிகோவில் உள்ள அனைத்துத் தொழிலாளர்களும், சாமானிய தொழிலாளர் குழுக்களின் சர்வதேச தொழிலாளர் கூட்டணி (IWA-RFC) மூலம் ஒன்றுபட்ட சாமானிய தொழிலாளர் குழுக்களைக் கட்டியெழுப்புமாறு நாங்கள் அழைப்பு விடுக்கிறோம். கண்டத்தின் தொழிலாள வர்க்கத்தின் தொழில்துறை மற்றும் அரசியல் சக்தியை அணிதிரட்டுவதன் மூலம், இந்த இயக்கம் பின்வருவனவற்றுக்காகப் போராடும்: வர்த்தகப் போரின் பெயரால் மேற்கொள்ளப்படும் ஒவ்வொரு பணிநீக்கத்தையும் ஆலை மூடலையும் எதிர்ப்பது; போரையும் சர்வாதிகாரத்தையும் நிறுத்துவது; குடியேறிய மற்றும் அகதித் தொழிலாளர்களைப் பாதுகாப்பது; அதே ஏகாதிபத்திய வன்முறையை எதிர்கொள்ளும் லத்தீன் அமெரிக்கா முழுவதிலும் உள்ள தொழிலாளர்களுடன் தமது போராட்டங்களை இணைப்பது.

அரைக்கோளத்தின் ஒவ்வொரு நாட்டின் தொழிலாள வர்க்கத்தாலும் கட்டியெழுப்பப்பட்ட அமெரிக்கக் கண்டங்களின் ஒருங்கிணைந்த பொருளாதாரம், தனியார் கைகளிலிருந்து மீட்கப்பட்டு சோசலிச அடித்தளங்களில் மறுசீரமைக்கப்பட வேண்டும்: வங்கிகளும் பெரு நிறுவனங்களும் ஜனநாயகத் தொழிலாளர் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் பொதுப் பயன்பாட்டு நிறுவனங்களாக மாற்றப்பட வேண்டும்; உற்பத்தி தனியார் லாபம் மற்றும் ஏகாதிபத்தியப் போருக்குப் பதிலாக சமூகத் தேவையை நோக்கிச் செலுத்தப்பட வேண்டும். இதற்குத் தொழிலாளர் அதிகாரத்திற்கான— அதாவது, அமெரிக்கா, கனடா மற்றும் அரைக்கோளம் முழுவதிலும் தொழிலாளர் அரசாங்கங்களை அமைப்பதற்கும், அமெரிக்கக் கண்டங்களின் ஐக்கிய சோசலிச அரசுகளை உருவாக்குவதற்குமான — போராட்டம் தேவைப்படுகிறது.