இந்த மொழிபெயர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கு காணலாம்.

கடந்த சனிக்கிழமை இரவு முழுவதும் உக்ரேன் 1,000-க்கும் மேற்பட்ட ட்ரோன்களைக் கொண்டு ரஷ்யா மீது தாக்குதல் நடத்தியது. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு செயிண்ட் பீட்டர்ஸ்பேர்க் மீது நடத்தப்பட்ட மிகப்பெரிய குண்டுவீச்சு இதுவாகும். ரஷ்யாவின் பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் கணக்கீட்டின்படி, 15 பிராந்தியங்கள், கிரீமியா மற்றும் கருங்கடல் பகுதி முழுவதும் மொத்தம் 1,015 ட்ரோன்கள் மூலம் இந்தத் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. போர் தொடங்கியதிலிருந்து ரஷ்ய நிலப்பரப்பின் மீது நடத்தப்பட்ட மிகக் கடுமையான தாக்குதல்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.

இந்தத் தாக்குதல்கள், உக்ரேனுக்கு 100 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான ஆயுதங்களை வழங்கியுள்ள நேட்டோ சக்திகளால் நேரடியாக நிதியளிக்கப்பட்டு, அவற்றின் இராணுவங்கள் நேரடியாக வழங்கும் இலக்குத் தரவுகளின் அடிப்படையில் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.

செப்டம்பர் 30 அன்று ஐரோப்பிய அரசாங்கங்களுக்கு ரஷ்யா விடுத்த எச்சரிக்கைக்கு நேட்டோ நாடுகள் அளித்த பதிலடியே இந்த சமீபத்திய தாக்குதல் ஆகும். அந்த எச்சரிக்கையில், ரஷ்யாவின் பிராந்திய ஒருமைப்பாட்டிற்கு அச்சுறுத்தல்கள் ஏற்பட்டால், “அணு ஆயுதங்கள் உட்பட, அதன் வசம் உள்ள அனைத்துப் படைகள் மற்றும் பலத்தைக் கொண்டும்” இந்த அச்சுறுத்தல்கள் எதிர்கொள்ளப்படும் என்று கூறப்பட்டிருந்தது.

தங்களது நடவடிக்கைகள் அணு ஆயுதப் போரைத் தூண்டும் அபாயம் கொண்டவை என்ற இந்த நேரடியான எச்சரிக்கையை எதிர்கொண்ட பின்னரும், நேட்டோ சக்திகள் தங்கள் நடவடிக்கைகளை மேலும் தீவிரப்படுத்தி வருகின்றன. அக்டோபர் 12 அன்று, நேட்டோவின் ஐரோப்பிய கூட்டுப் படைகளின் தலைமைத் தளபதியான ஜெனரல் அலெக்சஸ் கிரின்கேவிச், எதிரியின் “போரிடும் அமைப்பையும்”, அப்படைகளுக்கு “ஆதரவளிக்கும், நிலைநிறுத்தும் அல்லது கட்டுப்படுத்தும் எதையும் மற்றும் எல்லாவற்றையும்” “தகர்ப்போம்” என்று அச்சுறுத்தினார்.

இந்தச் சூழ்நிலைகளில், நேட்டோவும் ரஷ்யாவும் “உலகப் போருக்குள்” நுழைகின்றன என்பதை அமெரிக்க மற்றும் சர்வதேச ஊடகங்களுக்குள் ஒப்புக்கொள்ளும் போக்கு வளர்ந்து வருகிறது. பைனான்சியல் டைம்ஸ் பத்திரிகையின் தலைமை வெளியுறவு விவகார விமர்சகரான கிடியான் ரக்மான் எழுதிய, “நாம் மூன்றாம் உலகப் போருக்குள் தூக்கத்தில் நடப்பதைப் போலச் செல்கிறோமா?” என்ற தலைப்பிலான ஒரு பத்தியை அப்பத்திரிகை சனிக்கிழமை வெளியிட்டது. அவரது கட்டுரையின் தலைப்பு, ஆஸ்திரேலிய வரலாற்றாசிரியர் கிறிஸ்டோபர் கிளார்க் எழுதிய 2012 ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட நூலான தூக்கத்தில் நடப்போர்: 1914ஆம் ஆண்டில் ஐரோப்பா போருக்குச் சென்றது எப்படி என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்நூல் ஜேர்மன் மற்றும் ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்தியத்தின் கொள்கைகளுக்கு நியாயம் கற்பிக்கும் விளக்கத்தை அளித்தது.

கிளார்க்கின் கூற்றுப்படி, இந்தப்போர் தவறான கணிப்புகளால் எதிர்பாராத விதமாக விளைந்த ஒன்றாகும். அக்காலகட்டத்தின் அரசாங்கங்களோ அல்லது அவற்றின் தலைவர்களோ, புவிசார் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார இலக்குகளை அடைவதற்காகத் திட்டமிட்டுப் போரைத் தொடங்கியவர்கள் அல்ல. போர் குறித்த இந்தத் தீங்கற்ற விளக்கத்தை ஜேர்மன் அரசாங்கமும் ஊடகங்களும் குறிப்பாக வரவேற்றன. அவை கிளார்க்கின் படைப்பைப் புகழ்ந்து, அவரை ஓர் அறிவுஜீவிப் பிரபலமாக ஆக்கின.

கிளார்க்கின் உருவகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ராக்மேன் ஏகாதிபத்திய வல்லரசுகளைத் தங்களது நடவடிக்கைகளின் விளைவுகளை அறியாத மூளையற்றவர்களாகவே சித்தரிக்கிறார். “பல தசாப்தங்களாக அமைதியை ஒரு பொருட்டாகவே கருதாத பிராந்தியங்களும் நாடுகளும் —மேற்கு ஐரோப்பா, கிழக்கு ஆசியா, வளைகுடா நாடுகள்— இப்போது போருக்கான சாத்தியக்கூறுகளையோ அல்லது போரின் யதார்த்தத்தையோ எதிர்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன.” மேலும், “உலகத் தலைவர்கள் மூன்றாம் உலகப் போர் வெடிக்கக்கூடும் என்று பகிரங்கமாக ஊகித்துப் பேசுவது என்பது இன்று ஒரு சாதாரணமான விஷயமாகிவிட்டது” என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

லியோன் ட்ரொட்ஸ்கிக்கு உரியதாகக் கருதப்படும் மேற்கோள் ஒன்றைச் சுட்டிக்காட்டும் ராக்மன், “உங்களுக்குப் போரில் ஆர்வம் இல்லாமலிருக்கலாம், ஆனால் போருக்கு உங்கள் மீது ஆர்வம் உண்டு” என்று கூறுகிறார்.

ஆனால் அமெரிக்க மற்றும் ஐரோப்பியத் தலைவர்கள் மூன்றாம் உலகப் போருக்குள் “தூக்கத்தில் நடந்து” செல்லும் அரசியல் தூக்கநடையாளர்கள் அல்லர். சோவியத் ஒன்றியம் கலைக்கப்பட்ட காலத்திலிருந்தே, அவர்கள் விழித்த கண்களுடன் அதை நோக்கி அணிவகுத்துச் சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள். ஜனாதிபதி முதலாம் புஷ், 1991ஆம் ஆண்டு வளைகுடாப் போர் தொடங்குவதற்கு முந்தைய நாட்களில் “புதிய உலக ஒழுங்கை” பிரகடனம் செய்தார். அந்தப் போரைத் தொடர்ந்து சோமாலியாவில் தலையீடு, பொஸ்னியா மீதான குண்டுவீச்சு, 1999ஆம் ஆண்டில் சேர்பியாவுக்கு எதிரான போர், ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் ஈராக் மீதான படையெடுப்புகள், லிபியாவின் அழிப்பு, சிரியாவில் பினாமிப் போர், யேமனில் அமெரிக்க ஆதரவுடனான சவுதிப் போர் ஆகியவை நடந்தன.

2022-ஆம் ஆண்டிலிருந்து, இந்த போர்கள் அனைத்தும் ஒன்றிணைந்து ஒரு பெரும் உலகளாவிய போராக மாறியுள்ளன. அதில், உக்ரேனில் ரஷ்யாவுக்கு எதிரான அமெரிக்க-நேட்டோ போர்; வாஷிங்டனால் ஆயுதமளிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படும் காஸா மீதான இஸ்ரேலிய இனப்படுகொலை; 2025ஆம் ஆண்டு ஜூனில் ஈரான் மீதான குண்டுவீச்சு; இந்த ஆண்டு பெப்ரவரி 28 அன்று ஈரானுக்கு எதிராகத் தொடங்கப்பட்ட போர் ஆகியவை அடங்கும்.

இதன் நோக்கம், பழைய ஏகாதிபத்திய சக்திகளுக்கு இடையே உலகை மீண்டும் பிரித்தெடுப்பதே ஆகும். வன்முறை நிறைந்த, தொடர்ந்து நடைபெற்று வரும் இந்தத் திட்டத்தில், தற்போதைய ரஷ்ய அரசைச் சிதைப்பதும் அடங்கும். இது, பரந்த யூரேசிய நிலப்பரப்பை எவ்விதக் கட்டுப்பாடும் இல்லாத முதலாளித்துவச் சுரண்டலுக்குத் திறந்துவிடும். நிதி மூலதனத்தின் தன்னலக்குழுவினருக்கு, இந்த வளமான பரிசுக்காக சில நூறு மில்லியன் உயிர்களை பலிகொடுப்பது என்பது ஒரு சிறிய விலையே ஆகும்.

ஆனால், ராக்மனின் பார்வையில், உலகப் போருக்கான ஆபத்து முழுவதுமாக ரஷ்யா மற்றும் சீனாவின் நடவடிக்கைகளிலிருந்தே எழுகிறது. இந்தக் கதையாடலில், “உலகப் போர்” எனும் அச்சுறுத்தல், பிப்ரவரி 2022-ல் புட்டின் எடுத்த முடிவிலிருந்து தொடங்குகிறது, இதற்கு முன்னதாக எந்தவொரு வரலாற்றுப் பின்னணியும் இல்லை என்று கூறப்படுகிறது. “புட்டின் தனது ‘சிறப்பு இராணுவ நடவடிக்கையை’ தொடங்கியபோது ஒரு முக்கியமான திருப்பம் ஏற்பட்டது. அந்த தருணத்திலிருந்து, உலகளாவிய அரசியல் சூழலே முற்றிலுமாக மாறிவிட்டது” என்று ராக்மன் வாதிடுகிறார்.

ரஷ்யாவின் உக்ரேன் படையெடுப்பு என்பது எங்கிருந்தோ திடீரெனத் தோன்றிவிடவில்லை. அது, பல ஆண்டுகளாக நேட்டோ நடத்திய ஆத்திரமூட்டல்களுக்கு ரஷ்ய முதலாளித்துவ தன்னலக்குழு அளித்த பிற்போக்கான, விரக்தி நிறைந்த எதிர்வினையாகும். இதை நேட்டோவின் தலைவர்களே ஒப்புக்கொண்டுள்ளனர். 2023 மே மாதம் வாஷிங்டன் போஸ்ட் இதழுக்கு அளித்த நேர்காணலில், அப்போதைய நேட்டோ பொதுச்செயலாளர் ஜென்ஸ் ஸ்டோல்டன்பெர்க், “இந்த போர் 2022-ல் தொடங்கவில்லை; இது 2014-லேயே தொடங்கிவிட்டது” என்று குறிப்பிட்டார்.

ஸ்டோல்டன்பெர்க் மேலும் கூறுகையில், “அப்போதிருந்து, பனிப்போர் முடிவுக்கு வந்த பிறகு, நேட்டோ தனது கூட்டுப் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்தும் மிகப்பெரிய நடவடிக்கையை மேற்கொண்டது... 2014-க்கு முன்பு வரை, நேட்டோ உறுப்பு நாடுகள் தங்கள் பாதுகாப்புச் செலவுகளைக் குறைத்து வந்தன. ஆனால் 2014-க்குப் பிறகு, ஐரோப்பா மற்றும் கனடாவில் உள்ள அனைத்து உறுப்பு நாடுகளும் தங்கள் பாதுகாப்புச் செலவுகளை கணிசமாக அதிகரித்துள்ளன... இது 2014-ல் தொடங்கிய நேட்டோவின் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றமாகும்” என்று தெரிவித்தார்.

2014ஆம் ஆண்டில், உக்ரேனிய ஜனாதிபதி விக்டர் யானுகோவிச்சின் ரஷ்ய-சார்பு அரசாங்கத்தைக் கவிழ்த்த ஆட்சிக் கவிழ்ப்புக்கு அமெரிக்கா நிதியளித்து, ஆயுதமளித்து, ஆதரவளித்தது. அதன்மூலம் தற்போதைய ஆட்சியை, அதாவது இராணுவச் சட்டத்தின் கீழ் நடைபெறும் சர்வாதிகார ஆட்சியை நிறுவியது. அதன்பிறகு, ஸ்டோல்டன்பேர்க் விளக்கியவாறு, அமெரிக்காவும் நேட்டோவும் உக்ரேனுக்குப் பணத்தையும் ஆயுதங்களையும் வெள்ளமெனக் குவித்து, அதை ரஷ்யாவுக்கு எதிரான போருக்கான முன்னரங்க நாடாக மாற்றின.

ஆனால் மைடான் (Maidan) ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு என்பது, நேட்டோ கூட்டணியின் எல்லைகளை ரஷ்யாவின் வாயிற்படி வரை தள்ளிய, பல தசாப்த கால ஏகாதிபத்தியக் கொள்கையின் விளைவே ஆகும்.

உலகப் போர் வெடிப்பதன் உந்துசக்தியை “உலக அதிகாரச் சமநிலையில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றம்” என்று ராக்மன் சரியாக அடையாளம் காட்டுகிறார். “1989ஆம் ஆண்டில், பேர்லின் சுவர் வீழ்ந்த ஆண்டில், அமெரிக்கா, பிரித்தானியா, ஜேர்மனி, பிரான்ஸ், இத்தாலி, கனடா, ஜப்பான் ஆகிய ஜி7 நாடுகள் உலகப் பொருளாதார உற்பத்தியில் ஏறத்தாழ மூன்றில் இரண்டு பங்கை வகித்தன ... 2022ஆம் ஆண்டுக்குள், உலக மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் ஜி7 சுமார் 43 சதவீதத்தையே கொண்டிருந்தது” என்று அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

ரக்மனின் கூற்றுப்படி, இந்த மாற்றம் “தற்போதைய உலக ஒழுங்கமைப்பை மாற்ற விரும்பும் சக்திகளை, அமெரிக்கா மற்றும் அதன் கூட்டாளிகளின் உலகளாவிய மேலாதிக்கத்திற்கு சவால் விடுக்க ஊக்குவிக்கிறது.” உலக வங்கியின் புள்ளிவிவரங்களின்படி, உலக உற்பத்தியில் சீனாவின் பங்கு 1989-ல் 2 சதவீதத்திற்கும் குறைவாக இருந்த நிலையில், 2024-ல் சுமார் 17 சதவீதமாக உயர்ந்துள்ளது.

இருப்பினும், 2022-ஆம் ஆண்டிலேயே, G7 நாடுகள் “உலகளாவிய இராணுவச் செலவினங்களில் சுமார் பாதியைக்” கொண்டிருந்தன என்று ராக்மன் குறிப்பிடுகிறார். பழைய ஏகாதிபத்திய சக்திகள், பொருளாதார ரீதியாகத் தங்களின் செல்வாக்கை இழந்திருந்தாலும், இராணுவ ரீதியான மேலாதிக்கத்தைத் தொடர்ந்து தக்கவைத்துக் கொண்டுள்ளன. கடந்த 35 ஆண்டுகளாகப் போர்களில் ஈடுபட்டு வருவது சீனா அல்ல. மாறாக, உலகப் பொருளாதாரத்தில் தாங்கள் இழந்து வரும் இடத்தைத், பலத்தைப் பயன்படுத்தி மீண்டும் கைப்பற்ற முயலும் இந்த ஏகாதிபத்திய சக்திகளே ஆவர்.

ரக்மனின் பத்தியில் மிகவும் விசித்திரமான அம்சம் என்னவென்றால், உலகப் போர் மீண்டும் உருவாவதற்கு, அதற்கெதிரான பொதுமக்களின் எதிர்ப்பே காரணம் என்று குற்றம்சாட்டும் அவரது முயற்சியாகும். “அமெரிக்காவில் போர் எதிர்ப்பு உணர்வு வளர்ந்திருப்பது”, “சர்வதேச ஒழுங்கமைப்பை மாற்ற விரும்பும் சக்திகளுக்கு ஒரு வாய்ப்பை உருவாக்கியுள்ளது” என்றும், அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்ப் “தனது நட்பு நாடுகளுக்கான பாதுகாப்பு உறுதிப்பாடுகளிலிருந்து அமெரிக்கா பின்வாங்க வேண்டும் என்ற கருத்தால் ஈர்க்கப்பட்டுள்ளார்” என்றும், “மூன்றாம் உலகப் போர் ஏற்படுவதற்கான மிகப்பெரிய ஆபத்தே இத்தகைய நிச்சயமற்ற சூழலில்தான் உள்ளது” என்றும் அவர் எழுதியுள்ளார்.

எங்கும் வியாபித்துள்ள முதலாளித்துவ நெருக்கடியாலும் தொழிலாள வர்க்க எதிர்ப்பின் வளர்ச்சியாலும் சூழப்பட்டுள்ள ஏகாதிபத்திய சக்திகள், தங்கள் பிரச்சினைகளிலிருந்து மீள்வதற்குப் போரின் மூலம் ஒரு வழியைத் தேடுகின்றன. ஏகாதிபத்தியப் போரின் உலகளாவிய வெடிப்பு, வர்க்கப் போராட்டத்தையும் முதலாளித்துவ நெருக்கடியையும் தீவிரப்படுத்தவே செய்கிறது. இது அமெரிக்காவிலிருந்து பிரான்ஸ் வரை உலகெங்கிலும் உள்ள தொழிலாளர்களையும் இளைஞர்களையும் போராட்டத்திற்குத் தள்ளுகிறது. பிரான்சில், மீள் ஆயுதமயமாக்கலுக்காக பில்லியன்கணக்கான டாலர்களை வைத்திருக்கும், சமூகத் தேவைகளுக்கு எதுவும் இல்லாத ஒரு அரசாங்கத்திற்கு எதிராக இந்த வாரம் மாணவர்களும் தொழிலாளர்களும் வீதிகளில் இறங்கினர்.

உலகளாவிய மோதலைத் தூண்டி, மனிதகுலத்தை அணு ஆயுதப் போர்த் தீயால் அச்சுறுத்தும் பைத்தியக்காரத்தனமான ஏகாதிபத்திய இராணுவவாதத்தைத் தொழிலாள வர்க்கமும் இளைஞர்களும் நிராகரித்து எதிர்க்க வேண்டும்.