“ஒரு சோசலிஸ்டாக இருப்பது என்பதன் பொருள், உழைக்கும் மக்களுக்கு உண்மையைச் சொல்வதே ஆகும்.”

அமெரிக்க இடைக்காலத் தேர்தல்கள் குறித்த மார்க்சிய மதிப்பீட்டுடன் டேவிட் நோர்த் ஆன் ஆர்பரில் தனது விரிவுரைப் பயணத்தை நிறைவு செய்தார்

இந்த மொழிபெயர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கு காணலாம்.

சமூக சமத்துவத்திற்கான சர்வதேச இளைஞர் மற்றும் மாணவர் அமைப்பு (IYSSE) ஏற்பாடு செய்திருந்த தனது இலையுதிர்கால விரிவுரைப் பயணத்தை, அந்தத் தொடரிலேயே மிகப் பெரியதும் அரசியல் முக்கியத்துவம் மிக்கதுமான கூட்டத்துடன், நவம்பர் 9 திங்கட்கிழமை இரவு ஆன் ஆர்பரிலுள்ள மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகத்தில் டேவிட் நோர்த் நிறைவு செய்தார். உலக சோசலிச வலைத் தளத்தின் (WSWS) சர்வதேச ஆசிரியர் குழுவினதும் அமெரிக்க சோசலிச சமத்துவக் கட்சியினதும் (SEP) தலைவரான நோர்த், நவம்பர் 3 இடைக்காலத் தேர்தல்கள் குறித்து முன்வைத்த மதிப்பீட்டை ஏறத்தாழ 100 பேர் கேட்டனர்.

நான்கு வார காலப்பகுதியில் வெய்ன் ஸ்டேட் பல்கலைக்கழகம், மிச்சிகன் ஸ்டேட் பல்கலைக்கழகம், ஜார்ஜ் மேசன் பல்கலைக்கழகம், கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகம், பெர்க்லி மற்றும் மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றில் நடைபெற்ற இந்த ஐந்து கூட்டங்களும் நூற்றுக்கணக்கான மாணவர்களையும் தொழிலாளர்களையும் ஈர்த்தன. இந்தத் தொடரின் முந்தைய அனைத்துக் கூட்டங்களைப் போலவே, ஆன் ஆர்பரிலும் கலந்துகொண்டவர்கள் பெருமளவிலான அரசியல் இலக்கியங்களை வாங்கினர். ஒவ்வொரு கூட்டத்திலும் மாணவர்களுடன் இணைந்து தொழிலாளர்களும் கலந்துகொண்டனர்; அவர்களில் சிலர், தமது பதின்வயது பிள்ளைகளின் அரசியல் கல்வியைத் தொடங்கிவைப்பதற்காக அவர்களையும் அழைத்து வந்திருந்தனர்.

அமெரிக்க இடைக்காலத் தேர்தல்களின் முடிவுகளை மீளாய்வு செய்வதன் மூலம் தனது விரிவுரையைத் தொடங்கிய நோர்த், “என்ன நடந்தது என்பதை மட்டுமல்லாமல், அது ஏன் நடந்தது என்பதையும் புரிந்துகொள்ள முயல்வதே” இப்போதைய பணி என்று விளக்கினார். இந்தத் தேர்தல், “பரந்துபட்ட வெகுஜனங்களின் அரசியல் கண்ணோட்டத்தில் ஏற்பட்டுள்ள மகத்தான மாற்றத்திற்கும், ஒரு மாற்று தேடப்பட்டு வருவதற்கும்” சான்றாக உள்ளது என்று அவர் கூறினார்.

ஜனநாயகக் கட்சியினர் கூடுதலாக 45 இடங்களைப் பெற்று பிரதிநிதிகள் சபையில் 260 இடங்களை வென்றதுடன், குடியரசுக் கட்சியினரிடமிருந்து ஏழு செனட் இடங்களையும் கைப்பற்றினர். ஆயினும், இவ்விரு கட்சிகளுமே “ஆளும் வர்க்கத்தின் கட்சிகள். அவை முதலாளித்துவக் கட்சிகள்” என்று நோர்த் வலியுறுத்தினார்.

ஜனாதிபதித் தேர்தல் நடைபெறாத ஆண்டில் நடைபெற்ற தேர்தலாக இருந்தபோதிலும், இது “ஒரு குறிப்பிட்ட வரலாற்று முக்கியத்துவத்தைச் சுமந்து நிற்கிறது” என்று நோர்த் கூறினார். நவீன அமெரிக்க வரலாற்றின் தீர்க்கமான கணுப்புள்ளிகளான 1896, 1912, 1932 மற்றும் 1980 தேர்தல்கள் ஒவ்வொன்றும் அமெரிக்கச் சமூகம் குறித்தும், “எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அதன் வர்க்க உறவுகள் குறித்தும்” எதை வெளிப்படுத்தின என்பதை ஆராய்வதன் மூலம், 2026 இடைக்காலத் தேர்தல்களை அவற்றின் வரலாற்றுச் சூழலில் அவர் பொருத்திக் காட்டினார்.

2026 நவம்பர் 10 அன்று மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகத்தில் உரையாற்றும் டேவிட் நோர்த்

ஜனரஞ்சகவாத ஜனநாயகக் கட்சியினரான வில்லியம் ஜென்னிங்ஸ் பிரையனை (William Jennings Bryan) வில்லியம் மெக்கின்லி (William McKinley) தோற்கடித்த 1896 தேர்தல், “ஒரு பெரும் ஏகாதிபத்திய சக்தியாக அமெரிக்கா விரைவில் உருவெடுக்கவிருந்ததை முன்னறிவித்தது.” இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள், மெக்கின்லி ஸ்பெயினுக்கு எதிராகப் போர் தொடுத்து, கியூபா, போர்ட்டோ ரிக்கோ மற்றும் பிலிப்பைன்ஸைக் கைப்பற்றினார். “லிங்கனின் மரணத்திற்குப் பின்னர் 30 ஆண்டுகளுக்கும் சற்றே மேலான காலத்திற்குள்,” அமெரிக்கா “ஒரு பெரும் ஏகாதிபத்திய உலக வல்லரசாக உருமாறும் செயல்முறையை நிறைவு செய்தது” என்று நோர்த் கூறினார்.

1912ஆம் ஆண்டுத் தேர்தல் முக்கியத்துவம் பெற்றது, “ஜனநாயகக் கட்சியின் வில்சன் வெற்றி பெற்றார் என்பதால் அல்ல; மாறாக, ஓர் அமெரிக்கத் தேசியத் தேர்தலில் முதன்முறையாகக் குறிப்பிடத்தக்க வகையில், தொழிலாள வர்க்கத்தின் நலன்கள் மகத்தான யூஜின் டெப்ஸால் (Eugene Debs) சுயாதீனமாக எடுத்துரைக்கப்பட்டதாலேயே” என்று நோர்த் கூறினார்.

டெப்ஸின் 1904ஆம் ஆண்டுப் பிரகடனத்திலிருந்து நோர்த் வாசித்துக் காட்டினார்: “குடியரசுக் கட்சி, ஜனநாயகக் கட்சி, ஜனரஞ்சகவாதக் கட்சி, மதுவிலக்குக் கட்சி ஆகியவற்றால் முதலாளித்துவ வர்க்கம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; இவை அனைத்தும் உற்பத்திச் சாதனங்களின் தனியார் சொத்துடமைக்காக நிற்கின்றன.” “கூலி அடிமைமுறையைச் சீர்குலைக்காமல் முதலாளித்துவ அமைப்பைச் சீர்திருத்த” முன்மொழிந்தவர்களை நோக்கி டெப்ஸ் திரும்பியபோது, “அதுதான் அதன் காலத்து DSA (அமெரிக்க ஜனநாயக சோசலிஸ்டுகள்)” என்று நோர்த் கருத்துரைத்தார். “கொண்டாட்ட நோக்கங்களுக்காக DSA டெப்ஸைப் புகழும்போது, இந்த முன்னோடி அமெரிக்க சோசலிஸ்டை உந்தித் தள்ளிய அரசியல் கருத்தாக்கங்களில் எதனையுமே அவர்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதில்லை” என்றும் அவர் கூறினார்.

1918 ஜூன் 16 அன்று முதலாம் உலகப் போருக்கு எதிராக தனது கேன்டன் உரையை நிகழ்த்தும் யூஜீன் டெப்ஸ். அந்த உரையில் அவர் தெரிவித்த கருத்துக்களுக்காக, உளவுச் சட்டத்தின் கீழ் பின்னர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.

1912ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க சோசலிஸ்ட் கட்சியின் தேர்தல் பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கி வைத்த டெப்ஸ், “அறிவார்ந்த, சுயமரியாதையுள்ள எந்தவொரு கூலித் தொழிலாளியும் ஊழல் மலிந்த இந்த முதலாளித்துவக் கட்சிகளில் ஏதேனும் ஒன்றுக்கு எவ்வாறு ஆதரவளிக்க முடியும்? உழைக்கும் மனிதன் அணிந்திருக்கும் முதலாளித்துவக் கட்சியின் சின்னம், அவனது அறியாமை, அடிபணிதல் மற்றும் அவமானத்தின் முத்திரையாகும்” என்று கேட்டார். ஆயினும், “பிரதான முதலாளித்துவ நாடுகள் அனைத்திலும், முதலாளித்துவ அரசியலுடன் முறித்துக்கொள்வதைத் தொழிலாள வர்க்கம் ஒருபோதும் சாதிக்காத ஒரே நாடு அமெரிக்கா மட்டுமே” என்று நோர்த் கூறினார்.

ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் ரஷ்யப் புரட்சியில் தொழிலாளர் வர்க்கத்தை அதிகாரத்திற்கு வழிநடத்தவிருந்த, அப்போது போல்ஷிவிக்குகளின் தலைவராக இருந்த லெனின், 1912 அமெரிக்கத் தேர்தலுக்குப் பின்னர் எழுதுகையில், அதன் “உலக முக்கியத்துவம்”, “சோசலிசத்தை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான ஒரு சாதனமாக முதலாளித்துவ சீர்திருத்தவாதம் அசாதாரணமான தெளிவுடனும் கண்கூடாகவும் அம்பலமானதில்” அடங்கியுள்ளது என்று குறிப்பிட்டார். 1912ஆம் ஆண்டளவில், இவ்விரு கட்சிகளும் “தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் ஒரு சுயாதீன அரசியல் இயக்கம் தோன்றுவதை ஒடுக்குவதிலும் தடுப்பதிலும்” ஒருமுகப்பட்டிருந்தன என்று நோர்த் கூறினார்.

பெரும் பொருளாதார மந்தநிலை என்ற, “அமெரிக்க முதலாளித்துவத்திற்கு ஏற்பட்ட முதலாவது பாரிய அதிர்ச்சியின் மத்தியில்” 1932இல் பிராங்க்ளின் ரூஸ்வெல்ட் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது, ஆளும் வர்க்கம் “தனது வர்க்க மூலோபாயத்தில் ஓர் குறிப்பிட்ட மாற்றத்தை மேற்கொள்ள” வேண்டிய நிலையை உருவாக்கியது. நியூ டீல் (New Deal) என்பது “வரம்புக்குட்பட்ட சீர்திருத்தங்களின் வேலைத்திட்டமே அன்றி, சோசலிசச் சீர்திருத்தங்களின் வேலைத்திட்டம் அல்ல” என்று விளக்கிய நோர்த், டொலிடோ ஆட்டோ-லைட் வேலைநிறுத்தம், மினியாபோலிஸ் மற்றும் சான் பிரான்சிஸ்கோ பொது வேலைநிறுத்தங்கள், தொழில்துறை அமைப்புகளின் காங்கிரஸை (CIO) கட்டியெழுப்பிய உள்ளிருப்பு வேலைநிறுத்தங்கள் ஆகியவற்றின் “சக்திவாய்ந்த தீவிரமயமாதலைக் கட்டுப்படுத்தி அடக்கி வைப்பதே அதன் பிரதான நோக்கமாக இருந்தது” என்றார். “அந்த ஆண்டுகளில், அமெரிக்கா சமூகப் புரட்சிக்கு அதுவரை இல்லாத அளவுக்கு மிக நெருக்கமாக வந்தது” என்று அவர் கூறினார். “ஸ்ராலினிச கம்யூனிஸ்ட் கட்சியினதும் உருவாகி வந்த CIO அதிகாரத்துவத்தினதும் ஒத்துழைப்புடன் இணைந்த” ரூஸ்வெல்ட்டின் அரசியல் சாமர்த்தியம், அந்த இயக்கத்தைச் சீர்திருத்தவாதப் பாதைகளுக்குள் திசைதிருப்பியது.

1980இல் ரொனால்ட் ரீகன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது, “முதலாளித்துவ சீர்திருத்தத்தின் ஒட்டுமொத்தக் காலகட்டத்திற்கும் ஒலித்த இறுதிச் சாவுமணியாகும்.” அது, “ஜனாதிபதியாக இருந்தவர் ஜனநாயகக் கட்சியினரா குடியரசுக் கட்சியினரா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், கடந்த 46 ஆண்டுகளாக நீடித்துவரும் அரசியல் பிற்போக்குத்தன அலையைத் தொடக்கிவைத்தது.” இரு கட்சிகளுமே “முழுக்க முழுக்க ரீகன்வாதக் கட்சிகளாக இருந்தன” என்று கூறிய நோர்த், “கடந்த 60 ஆண்டுகளில், அமெரிக்காவில் குறிப்பிடத்தக்க ஒரு சமூகச் சீர்திருத்தம்கூட நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை” என்றார்.

இதன் விளைவு, “வரலாற்றில் முன்னுதாரணமே இல்லாத அளவில்” சமூக சமத்துவமின்மை வளர்ந்திருப்பதாகும். 2000ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு, வரிக்குப் பிந்தைய பெருநிறுவன இலாபங்கள் 6.5 மடங்கு அதிகரித்துள்ள அதேவேளையில், ஊழியர்களின் ஊதியமும் சலுகைகளும் 2.8 மடங்கு அதிகரித்துள்ளன என்று நோர்த் சுட்டிக்காட்டினார்; 2020ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு, மிகப் பெரும் செல்வந்தர்களான 0.1 சதவீதக் குடும்பங்களின் செல்வம் நாளொன்றுக்கு 42,923 டாலர் வீதம் அதிகரித்துள்ளது; இதனுடன் ஒப்பிடுகையில், கீழ்மட்டத்திலுள்ள பாதிக் குடும்பங்களின் செல்வம் நாளொன்றுக்கு 14.47 டாலர் வீதமே அதிகரித்துள்ளது; மேலும், மிகச் செல்வந்தர்களான 1 சதவீதத்தினர் இப்போது கீழ்மட்டத்திலுள்ள 90 சதவீத மக்களின் மொத்தச் செல்வத்தை விட அதிகமான செல்வத்தைக் கொண்டுள்ளனர்.

இந்த வரலாற்று மற்றும் சமூகக் கண்ணோட்டத்திலிருந்தே தேர்தலுக்கான எதிர்வினைகளை நோர்த் ஆராய்ந்தார். ஜனநாயகக் கட்சி மற்றும் வோல் ஸ்ட்ரீட்டின் குரலாக விளங்கும் “முதலாளித்துவ ஊடகங்கள், குறிப்பாக அதன் மிகத் தெளிவான வெளிப்பாடான நியூயோர்க் டைம்ஸ்” என்பதிலிருந்து அவர் தொடங்கினார். நவம்பர் 7 அன்று வெளியான டைம்ஸ் தலையங்கம், “செயற்கை நுண்ணறிவுத் துறையின் ஜாம்பவான்கள் உட்பட, மிக அதிகமாகச் செழிப்படைந்தவர்கள் ஏனைய அனைவருக்கும் வளமான எதிர்காலத்தைக் கட்டியெழுப்ப உதவும் ஒரு பொருளாதாரத்தைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள்” என்று வாசகர்களைக் கேட்டுக்கொண்டது. “வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், சிங்கம் ஆட்டுக்குட்டியுடன் சேர்ந்து படுத்துக்கொள்ளும்” என்று கூறிய நோர்த், லியொன் ட்ரொட்ஸ்கியின் கேள்வியை நினைவுகூர்ந்தார்: “மழைக்காகப் பிரார்த்தனை செய்வதைவிட இது எந்த வகையில் சிறந்தது?”

DSA உறுப்பினரான சோஹ்ரான் மம்தானி, பெர்னி சாண்டர்ஸ் மற்றும் DSA ஆதரவுடன் செனட்டராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ள அப்துல் எல்-சயீத் உள்ளிட்ட ஜனநாயகக் கட்சியினர் ட்ரம்புடன் இணைந்து பணியாற்றத் தயாராக இருப்பதாக அறிவிக்கும் காணொளி ஒன்றுக்குப் பின்னர், நோர்த் இவ்வாறு கேட்டார்: “செனட்டில் அவர்களுக்குப் பாரிய பெரும்பான்மை உள்ளது. பிரதிநிதிகள் சபையிலும் அவர்களுக்குப் பாரிய பெரும்பான்மை உள்ளது. அப்படியிருக்க, ட்ரம்புடனும் குடியரசுக் கட்சியினருடனும் இணைந்து பணியாற்ற அவர்கள் ஏன் விரும்புகிறார்கள்?”

எந்தவோர் அரசியல் இயக்கத்தையும் புரிந்துகொள்வதற்கு, “நீங்கள் எப்போதும் கேட்க வேண்டும்: நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்? உங்கள் வரலாறு என்ன?” என்று மாணவர்களிடம் கூறிய நோர்த், அமெரிக்க ட்ரொட்ஸ்கிசத்தின் நிறுவனர்களில் ஒருவரான மக்ஸ் ஷாக்ட்மன் வழியாக, DSA “ட்ரொட்ஸ்கிச இயக்கத்திலேயே தனது தோற்றுவாயைக் கொண்டுள்ளது” என்று விளக்கினார்.

மக்ஸ் ஷாக்ட்மனும் ஜேம்ஸ் பி. கனனும்

சோசலிச தொழிலாளர் கட்சியில் (SWP) 1939–40இல் நடைபெற்ற உட்கட்சி அணிப் போராட்டத்தில், ஷாக்ட்மனும் நியூயோர்க் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் ஜேம்ஸ் பேர்ன்ஹாமும் சோவியத் ஒன்றியத்தைப் பாதுகாப்பதை நிராகரித்தனர்; அதேவேளையில், ஜேம்ஸ் பி. கனன், ட்ரொட்ஸ்கியின் ஆதரவுடன், அதனை “ஒரு சீரழிந்த தொழிலாளர் அரசாக இருந்தபோதிலும்” தொழிலாளர் அரசாகவே பாதுகாத்தார். பேர்ன்ஹாம் விரைவிலேயே சோசலிசத்துடன் முறித்துக்கொண்டு, அமெரிக்க நவ-பழமைவாதத்தின் முன்னணிப் பிரமுகராக மாறினார்.

ஷாக்ட்மன், AFL-CIO (அமெரிக்கத் தொழிலாளர் கூட்டமைப்பு–தொழில்துறை அமைப்புகளின் காங்கிரஸ்) அதிகாரத்துவத்தின் ஆலோசகராகவும், பின்னர் DSA ஆக உருவெடுத்த அரசியல் போக்கின் நிறுவனர்களில் ஒருவரான மைக்கேல் ஹாரிங்டனின் (Michael Harrington) அரசியல் வழிகாட்டியாகவும் ஆனார். அக்காலத்தில் “வெளியுறவுத் துறை சோசலிஸ்டுகள்” என்று அறியப்பட்ட ஷாக்ட்மனும் அவரது ஆதரவாளர்களும், பன்றிகள் விரிகுடா படையெடுப்பையும் (Bay of Pigs invasion) வியட்நாம் போரையும் ஆதரித்தனர். “எங்கள் இயக்கம் கனனிடமிருந்து வழிவந்தது; அதாவது, சோசலிச சர்வதேசியவாதத்தை உயர்த்திப் பிடித்து, ஸ்ராலினிசத்தை இடதுபுறத்திலிருந்து எதிர்த்து, போல்ஷிவிசத்தின் கோட்பாடுகளை நிலைநிறுத்திய மரபுவழி ட்ரொட்ஸ்கிஸ்டுகளின் மரபிலிருந்து அது வந்தது” என்று நோர்த் கூறினார்.

பின்னர் நோர்த், “ஜனநாயகக் கட்சியின் இடது எனப்படுவதன் பிரதிநிதிகளான DSA” மீது தனது கவனத்தைச் செலுத்தினார். மக்கள்தொகையின் மேல்தட்டு 10 சதவீதத்தினருக்குள் செல்வத்தின் பெரிய பங்கைப் பெற முனையும் உயர் நடுத்தர வர்க்கத்தின் சலுகை பெற்ற அடுக்குகளுக்காக DSA பேசுகிறது. DSA-உடன் அணிசேர்ந்த ஜாகோபின் இதழில், “அடுத்த காங்கிரஸில் இடம்பெறும் இருபத்தொரு ஜனநாயகக் கட்சியினர், அரசியலுக்கு வருவதற்கு முன்னர் தமது உழைக்கும் வாழ்க்கையில் குறைந்தது பாதியையாவது தொழிலாளர் வர்க்கப் பணிகளில் கழித்திருப்பார்கள்” என்று ஜாரெட் அபோட் பெருமிதத்துடன் குறிப்பிட்டார்.

“ஓர் அரசியல் கட்சியின் தன்மை அதன் தலைவர்களின் ஆரம்பகால சமூகப் பின்னணியாலோ அவர்களின் வேலைகளாலோ தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை. அது அதன் வேலைத்திட்டத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது” என்று நோர்த் பதிலளித்தார். அதேபோல், “உற்பத்திச் சாதனங்களின் தனியார் சொத்துடமையை நிலைநிறுத்தும் ஆயுதமேந்திய மனிதர்களின் அமைப்பை, அதற்குள் ஒரு சீர்திருத்தவாத, அரை-சோசலிச உள்ளடக்கத்தை நிரப்ப முயல்வதன் மூலம் மாற்ற முடியாது” என்றும் அவர் கூறினார். இதற்கிடையில், இராணுவ-உளவுத்துறை எந்திரத்திலிருந்து வந்த வேட்பாளர்களான 13 புதிய “CIA ஜனநாயகக் கட்சியினர்” பிரதிநிதிகள் சபை இடங்களை வென்று, ஏற்கனவே பதவியில் இருந்த 10 பேருடன் இணைந்ததன் மூலம், அந்த அணியின் எண்ணிக்கையை இரு மடங்கிற்கும் மேலாக அதிகரித்துள்ளனர். அவர்களின் செல்வாக்கு “DSA-வின் செல்வாக்கைவிட மிக அதிகமானது” என்று நோர்த் கூறினார்.

தனது உரையின் நிறைவில் நோர்த் இவ்வாறு கூறினார்: “அமெரிக்காவிற்குள்ளும் சர்வதேச அளவிலும் தொழிலாளர் வர்க்கம் சமூக மற்றும் அரசியல் தீவிரமயமாதலின் ஒரு செயல்முறைக்கு உள்ளாகி வருகிறது. ... நான் இந்தக் கணிப்பை முன்வைக்கிறேன்: அடுத்த ஓராண்டு அல்லது ஒன்றரை ஆண்டுக்குள், வர்க்கப் போராட்டத்தின் பிரம்மாண்டமான வெடிப்பை நீங்கள் காண்பீர்கள்.” இதற்கு மாறாக, சோசலிசத்தை, “நிலவும் அமைப்புமுறையின் நெருக்கடியிலிருந்து தவிர்க்க முடியாமலும் அவசியமாகவும் எழும் ஒன்றாக அல்லாமல், ஒருவர் தாம் மேற்கொள்ளும் ஏதோவொரு நெறிமுறைத் தேர்வாக” DSA முன்வைக்கிறது.

2026 நவம்பர் 10 அன்று மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகத்தில் உரையாற்றும் டேவிட் நோர்த்

அங்கு கூடியிருந்தவர்களிடம் நோர்த் இவ்வாறு வலியுறுத்தினார்: “மார்க்சிசம், ட்ரொட்ஸ்கிச இயக்கம், சோசலிசத்திற்கான நீண்ட போராட்டம் ஆகியவற்றைக் கற்பதில் உங்களை முழுமையாக ஆழ்த்திக்கொள்ளுங்கள்; 20ஆம் நூற்றாண்டில் அனுபவிக்கப்பட்ட துயரங்களையும் தோல்விகளையும் தவிர்ப்பதற்காகக் கடந்தகாலப் படிப்பினைகளைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். அவை மீண்டும் நிகழ அனுமதிக்கக் கூடாது; ஏனெனில், இந்த முறை, அத்தகைய தோல்விகளிலிருந்து மீள்வதற்கான இன்னொரு வாய்ப்பு இருக்காமல் போகலாம்.”

பார்வையாளர்களிடமிருந்து வந்த முதல் கேள்வி, வலதுசாரிச் செயற்பாட்டாளரும் தன்னை ஒரு “கிறிஸ்தவப் பழமைவாதி” என்று அழைத்துக்கொண்டவருமான ஒருவரிடமிருந்து வந்தது. “கம்யூனிசத்துடன்” தொடர்புபடுத்திய மில்லியன் கணக்கான மரணங்களைக் குறிப்பிட்டு, “கியூபாவிற்குக் கம்யூனிசம் என்ன செய்துள்ளது, ஏனைய நாடுகளுக்கு என்ன செய்துள்ளது என்பதை நாம் பார்க்க முடிகிறபோது, நாம் ஏன் கம்யூனிஸ்டுகளாக இருக்க வேண்டும்?” என்று அவர் கேட்டார்.

இவை கம்யூனிசத்தின் குற்றங்கள் அல்ல, ஸ்ராலினிசத்தின் குற்றங்கள் என்று நோர்த் பதிலளித்தார். “ஸ்ராலினிசம் சோசலிசம் அல்ல” என்று அவர் கூறினார். “ஸ்ராலினிசம் என்பது, ரஷ்யப் புரட்சிக்கு எதிராக ஒரு தேசியவாத அதிகாரத்துவத்தால் முன்னெடுக்கப்பட்ட பிற்போக்குத்தனமான எதிர்வினையாகும். 20ஆம் நூற்றாண்டின் குற்றங்களைப் பற்றி நீங்கள் பேச விரும்பினால், நாஜி ஜேர்மனியில் நடந்தவற்றின் மீதும், முதலாளித்துவத்தால் தூண்டிவிடப்பட்ட இரு உலகப் போர்களின் விளைவாக மில்லியன் கணக்கான மக்கள் அழித்தொழிக்கப்பட்டதன் மீதும் நீங்கள் அக்கறை செலுத்த வேண்டும் என்று நான் கருதுகிறேன்” என்றார்.

1950க்கும் 1953க்கும் இடையில் அமெரிக்கக் குண்டுவீச்சுகளால் கொல்லப்பட்ட கொரியர்களையும், யூகோஸ்லாவியா மற்றும் ஈராக்குக்கு எதிராக நடத்தப்பட்ட போர்களையும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார். “முதலாளித்துவத்தால் எண்ணற்ற குற்றங்கள் இழைக்கப்பட்டுள்ளன” என்று அவர் கூறினார். 65 ஆண்டுகளாக, “கியூப மக்களைப் பட்டினிபோட்டு அடிபணிய வைக்க அமெரிக்க அரசாங்கம் முயன்று வருகிறது.” “ஆகவே, தயவுசெய்து இங்கு வந்து, முதலாளித்துவம் ஏதோ மனித உரிமைகளின் பாதுகாவலனாக விளங்குகிறது என்று எங்களிடம் கூறாதீர்கள்” என்று நோர்த் கூறினார். “உலகிலுள்ள அனைத்து ஒடுக்குமுறைகளுக்கும் அதுவே ஊற்றுமூலமும் காரணமுமாகும்.” இதைக் கேட்ட பார்வையாளர்கள் இடிமுழக்கம் போன்ற கரவொலியுடன் வெடித்தெழ, அவர்களில் பலர் எழுந்து நின்று பாராட்டினர். இதையடுத்து, அந்த வலதுசாரிச் செயற்பாட்டாளரும் அவரது இரு சகாக்களும் விரைவாக அரங்கை விட்டு வெளியேறினர்.

அடுத்துப் பேசியவர் ஜோர்ஜ் ஷெர்லி. 1961இல் மெட்ரோபொலிட்டன் ஓபராவில் முன்னணிப் பாத்திரங்களைப் பாடிய முதல் ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்க டெனர் பாடகரான இவர், தற்போது மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகத்தின் ஓய்வுபெற்ற கௌரவப் பேராசிரியராக உள்ளார். அமெரிக்க வரலாற்றில் பூர்வீக மக்களின் நிலங்கள் பறிக்கப்பட்டதையும் அடிமைமுறையையும் நினைவுகூர்ந்த அவர், அமெரிக்காவில் புரட்சி எந்த வடிவத்தை எடுக்கும் என்றும், “நீங்கள் வன்முறையை எதிர்பார்க்கிறீர்களா?” என்றும் கேட்டார். மேலும், “முதலாளித்துவமே இந்த நாட்டின் அடிப்படை இயல்பாக இருக்கும் நிலையில், இந்த நாட்டில் புரட்சியை நீங்கள் எவ்வாறு அணுகுவீர்கள்?” என்றும் நோர்த்திடம் வினவினார்.

2026 நவம்பர் 10 அன்று டேவிட் நோர்த்திடம் கேள்வி எழுப்பும் மிச்சிகன் பல்கலைக்கழக இசைப் பேராசிரியர் ஜோர்ஜ் ஷெர்லி

ஆளும் வர்க்கத்தின் எதிர்ப்பு “மூர்க்கமானதாகவும் வன்முறை மிக்கதாகவும் இருக்கும்” என்று நோர்த் பதிலளித்தார். “ஆனால் தொழிலாளர் வர்க்கம் எந்த அளவுக்கு அரசியல் விழிப்புணர்வுடனும் நன்கு ஒழுங்கமைக்கப்பட்டும் இருக்கிறதோ, அந்த அளவுக்கு, அதுவே பயங்கரமான அளவிலான வன்முறையைத் தணிப்பதற்கும், கட்டுப்படுத்துவதற்கும், தடுப்பதற்குமான சிறந்த வழிமுறையாகும்” என்றார்.

ஜனநாயகக் கட்சியின் வெற்றி தொழிலாளர்களை “சமாதானப்படுத்தி அமைதியாக்கிவிடும்” என்று ஒரு மாணவர் கவலை தெரிவித்தார். மாற்றத்தை எதிர்பார்த்து எல்-சயீதுக்கு வாக்களித்தவர்கள், “அது உண்மையல்ல என்பதைக் கண்டுகொள்ளப் போகிறார்கள்” என்று நோர்த் கூறினார். “தொழிலாளர் வர்க்கத்தைப் பற்றிய உங்கள் தப்பெண்ணங்களைக் களைந்தெறியுங்கள். செயலில் இறங்குங்கள். IYSSE-இல் இணையுங்கள். தொழிற்சாலைகளுக்குச் செல்லுங்கள்” என்று அவர் மாணவர்களை வலியுறுத்தினார். தனது இறுதிப் பதிலில் அவர், “ஒரு சோசலிஸ்டாக இருப்பது என்பதன் பொருள், உழைக்கும் மக்களுக்கு உண்மையைச் சொல்வதே ஆகும்” என்றார்.

இந்த விரிவுரைத் தொடருக்குக் கிடைத்த சக்திவாய்ந்த வரவேற்பு, இளைஞர்கள் மற்றும் தொழிலாளர்களின் பரந்த வெகுஜனங்கள் மத்தியில் உருவாகிவரும் சர்வதேச இடதுசாரி நகர்வின் ஒரு பகுதியாகும். உலக சோசலிச வலைத் தளம் விளக்கியது போல, இடைக்காலத் தேர்தல் வாக்களிப்பு, பிரான்ஸ், இத்தாலி, கிரீஸ், பெல்ஜியம், ஸ்பெயின் மற்றும் ஜேர்மனியில் நடைபெற்று வரும் வெகுஜன ஆர்ப்பாட்டங்களுடனும், ஸ்பெயினில் நவம்பர் 11 அன்றும் இத்தாலியில் நவம்பர் 20 அன்றும் அழைப்பு விடுக்கப்பட்டுள்ள பொது வேலைநிறுத்தங்களுடனும் பிணைந்துள்ளது. அமெரிக்கக் கடன் 40 டிரில்லியன் டாலரைத் தாண்டி, பத்திரச் சந்தைகள் கொந்தளிப்பில் இருக்கும் நிலையில், புற்றுநோய் போலப் பரவிவரும் ஓர் உலகப் போரின் முனைகளான ஈரானுக்கு எதிரான போர், ரஷ்யாவிற்கு எதிரான நேட்டோ போர் மற்றும் சீனாவுக்கு எதிரான போருக்கான தயாரிப்புகளின் செலவைத் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் மீது சுமத்துவதற்கு ஆளும் வர்க்கம் தயாராகி வருகிறது.

ட்ரம்புடன் “இருகட்சிப் பொதுத் தளம்” காண்பதாக ஜனநாயகக் கட்சியினர் அளித்துள்ள உறுதிமொழி, தொழிலாளர்களையும் இளைஞர்களையும் ஜனநாயகக் கட்சியினருடனும் அவர்களின் DSA துணை அமைப்புகளுடனும் பகிரங்க மோதலுக்குள் தள்ளும். மாணவர்களைச் சோசலிச சர்வதேசியவாதத்திற்கு வென்றெடுத்து, அவர்களைத் தொழிலாள வர்க்கத்தை நோக்கித் திருப்பிவரும் சமூக சமத்துவத்திற்கான சர்வதேச இளைஞர் மற்றும் மாணவர் அமைப்பு (IYSSE) வளர்ந்து வருகிறது.

சோசலிசத்திற்காகப் போராட விரும்பும் அனைத்து மாணவர்களையும் இளைஞர்களையும் சமூக சமத்துவத்திற்கான சர்வதேச இளைஞர் மற்றும் மாணவர் அமைப்பில் இணையுமாறும், தமது கல்வி நிறுவனத்தில் அதன் கிளையைக் கட்டியெழுப்புமாறும் நாங்கள் அழைப்பு விடுக்கிறோம்.

Loading