Cuma günü Avrupa genelinde savaş çılgınlığına, zorunlu askerliğe ve toplumsal yıkıma karşı gösteriler düzenlenecek. Protestolar ilk kez 20’yi aşkın ülkede eşgüdümlü bir eylem olarak gerçekleşiyor. Toplumsal Eşitlik için Uluslararası Gençlik ve Öğrenciler (IYSSE), işçileri ve gençleri eylemlere kitlesel olarak katılmaya çağırıyor. Biz, bu hareketi, kapitalizme karşı bilinçli bir mücadeleyle Avrupa çapında bir genel greve dönüştürmek için mücadele ediyoruz.
Gösteriler, son haftalarda onlarca Avrupa ülkesinde büyüyen bir hareketin parçasıdır. Bu hareket, sendika bürokrasilerinden ve kapitalist partilerden büyük ölçüde bağımsız olarak gelişti. Onu besleyen, savaş kışkırtıcısı mali oligarşi ile geniş kitlelerin ihtiyaçları arasındaki uzlaşmaz çatışmadır. Hareket kapitalizmle çarpışma rotasındadır ve kendi uluslararası ve anti-kapitalist karakterinin bilincine varmalıdır.
Gençler ve işçiler her yerde ortak sorunlarla karşı karşıya
Protestoların çok sayıda ülkede aynı anda yapılması tesadüf değildir, çünkü sorunlar her yerde aynıdır. Toplumsal yaşamın her alanı, süper zengin bir seçkin kesimin kâr çıkarlarına tabi kılınıyor. Kiralar artıyor, okullar çürüyor, işsizlik büyüyor.
Bu durum en keskin ifadesini çılgınca savaş politikasında buluyor. NATO güçleri, Rusya’ya karşı bir vekâlet savaşı yürütmek için Putin’in Ukrayna gerici istilasını bilerek kışkırttılar. Amaçları, her iki ülkenin muazzam doğal kaynaklarını denetim altına almak ve Doğu Avrupa’ya tümüyle hâkim olmaktır. Bunun için bütün kıtanın nükleer bir felaketle yok olmasını göze alıyorlar. Avrupa hükümetleri, nükleer silahlara sahip Rusya’yı üç yıl içinde askerî olarak yenebilecek duruma gelmek istediklerini ilan etmiş durumdalar. İsrail’in Gazze’deki soykırımına verdikleri destek, egemen seçkinlerin en ağır suçları işlemeye bir kez daha hazır olduğunu her gün kanıtlıyor.
Kapitalizmin bize hazırladığı gelecek budur: Yeniden silahlanmanın bedelini ödemek ve finans piyasalarını beslemek için iliğimize kadar sömürüleceğiz. Sonunda da zenginlerin savaş alanlarında canımızı vereceğiz.
Bu koşullarda farklı ülkelerdeki eşzamanlı protestolar, birlikte tartışan, karar alan ve harekete geçen gerçekten uluslararası bir hareketin inşasına çıkış noktası olmalıdır. Yükselen milliyetçiliğe ve savaşa sürüklenişe karşı gençlerin ve işçilerin uluslararası birliğini savunmalı, Avrupa Birleşik Sosyalist Devletleri için mücadele etmeliyiz.
Kapitalizm demek barbarlık, faşizm ve savaş demektir
Karşımızdaki sorun, tek tek siyasetçilerin kötü politikalarından ibaret değildir. Karşımızda bütün bir toplumsal sistemin iflası duruyor. Yirminci yüzyılda olduğu gibi kapitalizm bugün de faşizme, barbarlığa ve savaşa yol açıyor.
Avrupa’nın dört bir yanında hükümetler savaş politikalarını ve toplumsal saldırıları ileriye taşıyor. İtalya’da faşist Meloni’nin hükümeti, Almanya’da Büyük Koalisyon, Britanya’da İşçi Partisi ve İspanya’da sözde sol PSOE-Sumar hükümeti bu konuda birbirinden farksızdır.
Bir felaketi önlemenin tek yolu kapitalizmi yıkmaktır. Büyük bankalar ve şirketler kamulaştırılmalı ve demokratik denetim altına alınmalıdır. Süper zenginlerin devasa servetleri toplumun —eğitim, sağlık ve altyapı— ihtiyaçlarını karşılamak için kullanılmalıdır. Büyük Marksist Rosa Luxemburg, Birinci Dünya Savaşı sırasında şunu ilan etmişti: “Ya sosyalizm ya barbarlık.” Savaşın kitlesel kıyımı bu sözü doğruladı. Savaşı sona erdiren, Rusya’daki Ekim Devrimi ve Almanya’daki devrim oldu. Bugün aynı soru yeniden gündemdedir. Ya kapitalizm devrilir ve yerine demokratik, eşitlikçi ve sosyalist bir toplum kurulur ya da insanlığı nükleer yok oluş beklemektedir.
Belirleyici güç işçi sınıfıdır
Bunların hiçbiri bir kuşak meselesi değildir. Bunlar sınıf meseleleridir. Kapitalizmi devirebilecek ve bir dünya savaşını önleyebilecek tek toplumsal güç uluslararası işçi sınıfıdır. İşçi sınıfı toplumun büyük çoğunluğunu oluşturur. Tüm zenginliği gündelik emeğiyle o üretir ve kapitalist savaş kışkırtıcılarını dize getirebilecek olan odur.
Bu nedenle okullardaki ve üniversitelerdeki protestolar bilinçli olarak işyerlerindeki mücadelelerle birleştirilmelidir. Gençlik protestolarıyla aynı anda İtalya’da Meloni hükümetine karşı büyük bir grev yapılıyor. Avrupa’nın dört bir yanında sanayi, sağlık, kamu sektörü ve ulaşım işçileri işten çıkarmalarla, ücret kesintileriyle ve sosyal kesintilerle karşı karşıya. Bu işçiler de yeniden silahlanmaya ve savaşa milyarlar ayıran aynı politikalara karşı mücadele ediyor.
Bu mücadeleler işyerleri, sektörler ve ulusal sınırlar arasında birleştirilmelidir. Böylece uluslararası gençlik protestoları güçlü bir işçi sınıfı hareketine dönüşebilir. Bu hareket ortak grev eylemlerine hazırlanır ve Avrupa çapında genel grevi pratik bir sorun olarak gündeme getirir. Böyle bir genel grev bütün kıtayı felç edebilir ve iktidar sorununu gündeme getirebilir: Kararı hangi sınıf verecek? Toplum mali oligarşinin ihtiyaçlarına göre mi, yoksa işçi sınıfının ihtiyaçlarına göre mi örgütlenecek?
İşçilerin ve gençlerin bağımsız hareketini inşa edin
Ancak işçiler ve gençler bağımsız bir toplumsal güç olarak harekete geçebilmek için iki şey yapmak zorundadır. Kapitalizm yanlısı partilerin ve sendika bürokrasilerinin felç edici etkisinden siyasi ve örgütsel olarak kurtulmalı ve sosyalist bir perspektife yönelmelidirler. Sözde “sol” partiler de kapitalizmi savundukları için savaş politikasını destekliyorlar. Almanya’da Sol Parti, hükümetin trilyon avroluk yeniden silahlanma programını onayladı. Soykırım karşıtlarına yönelik cadı avını da destekliyor. Sumar İspanya hükümetinin bir parçasıdır ve bu hükümetin militarist rotasını desteklemektedir.
Her Avrupa ülkesinde büyük sendika bürokrasileri savaş politikasının arkasında saf tutmuş ve kesintileri ve toplu işten çıkarmaları işçilere dayatmıştır. Sınırlı eylemlere çağrı yaptıklarında da tek amaçları öfkeyi dindirmek ve denetimi ellerinde tutmaktır.
İşçiler, özellikle de genç kuşak, sosyal kesintilere ve savaş politikasına karşı durmak istiyorsa bağımsız olarak örgütlenmelidir. Okullarda, üniversitelerde, işyerlerinde ve mahallelerde eylem komitelerinin kurulması çağrısında bulunuyoruz. Bu komiteler demokratik olarak seçilmeli ve sendika bürokrasilerinden ve kapitalist partilerden bağımsız olmalıdır. Bunlar, Taban Komitelerinin Uluslararası İşçi İttifakı (TK-Uİİ) altında ulusal sınırların ötesinde birleşmelidirler.
Gençlik protestolarının görece kendiliğinden ve bağımsız olarak gelişmesi, bilinçli bir siyasi bağımsızlığın çıkış noktası olmalıdır. Bu bağımsızlık bütün kapitalist partilere ve sendika bürokrasilerine karşı olmalıdır. Hükümetlerin kapısına dilekçeyle gitmemeliyiz. Onlara karşı mücadele etmeli ve iktidar sorununu gündeme getirmeliyiz.
Protestoyu düzenleyenler hareketi dizginlemeye çalışıyor
Cuma günkü eylem gününün kendi kendini atamış düzenleyicileri bu perspektife karşıdır. Amaçları hareketi dizginlemek ve onu kapitalist partilere tabi kılmaktır. Almanya gibi bazı ülkelerde düzenleyiciler arasında savaş politikasından ve toplumsal yıkımdan sorumlu partilerin gençlik örgütleri bile var. Bunlara Yeşil Gençlik ve Linksjugend Solid [Sol Parti’nin gençlik örgütü] de dahildir. Yeşiller en saldırgan savaş kışkırtıcıları arasındadır. Rusya’ya karşı savaşa destek topluyorlar. Zorunlu askerliğe karşı çıkmalarının tek nedeni siperlere kendilerinin değil işçi sınıfı gençlerinin girmesini istemeleridir.
Örgütlerden bazıları daha radikal bir dil kullanıyor. Protestolardan önce yayımladıkları manifesto, kapitalizmi, emperyalizmi ve NATO’yu sert bir dille eleştiriyor, hatta NATO’nun dağıtılmasını talep ediyor. Ancak sıra belirleyici siyasi sonuçlara gelince metin muğlaklaşıyor. NATO’nun Rusya’ya karşı savaşını tırmandırması karşısında bilerek sessiz kalıyor. Kapitalizmin yıkılması çağrısından da özenle kaçınıyor.
Radikal laflar, Almanya’daki Sol Parti’nin ya da Birleşik Krallık’taki İşçi Partisi solunun kapitalizm yanlısı politikalarının sorgulanmasını engellemeye yöneliktir. Militarizm yanlısı sendikalar müttefik olarak göklere çıkarılıyor. Sendikaların yeniden silahlanmayı ve toplumsal saldırıları dayatmadaki rollerinden ise bir kez bile söz edilmiyor.
Sosyalist bir perspektif için mücadele edin! IYSSE’ye katılın!
Biz, hareketi bilinçli olarak uluslararası, bağımsız ve sosyalist bir temelde geliştirmek için mücadele ediyoruz. Okul ve üniversite öğrencilerini fabrika kapılarında bize katılmaya ve işçiler arasında bu perspektifi savunmaya çağırıyoruz.
Toplumsal Eşitlik için Uluslararası Gençlik ve Öğrenciler’e (IYSSE) katılın! IYSSE, Dördüncü Enternasyonal’in Uluslararası Komitesi’nin (DEUK) gençlik örgütüdür. Dördüncü Enternasyonal, sosyalist ilkeleri Stalinizme ve sosyal demokrasiye karşı savunmak amacıyla 1938’de Lev Troçki’nin önderliğinde kurulmuştur.
Bugün en büyük öneme sahip olan da tam olarak bu ilkelerdir: enternasyonalizm, işçi sınıfının bağımsızlığı ve sosyalizm. Bu tarihi, programımızı ve perspektiflerimizi inceleyin, kapitalist sömürüye ve dünya savaşına karşı mücadeleye katılın!
