மொழிபெயர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கே காணலாம்.

ஜனவரி 29 அன்று டொனால்ட் ட்ரம்ப் பிறப்பித்த நிர்வாக உத்தரவில், “தேசிய பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தலாக” கியூபா இருப்பதாக அறிவித்து, அந்த நாட்டுக்கு எண்ணெய் வழங்கும் எந்தவொரு நாட்டின் மீதும் வரி விதிக்கப்படும் என எச்சரித்ததைத் தொடர்ந்து, கடந்த மூன்று வாரங்களில் கியூபாவின் மனிதாபிமான நிலைமை மிக மோசமான வீழ்ச்சியைச் சந்தித்துள்ளது. வாஷிங்டன், அதன் நீண்டகால பொருளாதாரத் தடையை, கியூபா மக்களைப் பட்டினியால் வாட்டி பணிய வைப்பதற்கான ஒரு வெளிப்படையான முயற்சியாக மாற்றியுள்ளது.

உள்கட்டமைப்பு முற்றிலும் சீர்குலைவதைத் தடுக்க “சிறிய அளவிலான” எரிபொருளை மட்டும் அனுமதிக்க அமெரிக்க அதிகாரிகள் ஆலோசித்து வரும் அதே வேளையில், கடந்த வாரம் வெள்ளை மாளிகை கியூபாவில் “மிகவும் வியத்தகு மாற்றங்களைக்” கோரியது. மேலும், ஆறு தசாப்தங்களுக்கு முன்னர் கையகப்படுத்தப்பட்ட முக்கிய துறைமுகங்கள், தோட்டங்கள் மற்றும் பிற உள்கட்டமைப்புகளுக்காக ExxonMobil போன்ற அமெரிக்க நிறுவனங்களுக்கு கியூபா பில்லியன் கணக்கான டாலர்களை இழப்பீடாக வழங்கக் கோரும் வழக்குகளை அமெரிக்க உச்ச நீதிமன்றம் பரிசீலித்து வருகிறது.

இந்த இக்கட்டான சூழலில், உலக சோசலிச வலைத் தளம் மாடான்சாஸ் (Matanzas) நகரைச் சேர்ந்த 32 வயது தொழிலாளியும், தனியாக வாழ்ந்துவரும் தாயுமான மரியாவிடம் உரையாடியது (’மரியா’ என்பது அவரது அடையாளத்தைப் பாதுகாக்கப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு புனைப்பெயர்). அவரது வேதனையான சாட்சியம் “அதிகபட்ச அழுத்தம்” என்ற உண்மையை வெளிப்படுத்துவதோடு, இந்த முற்றுகையை உடைக்க சர்வதேச தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் சுயாதீனமான அணிதிரட்டலின் அவசியத்தையும் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.

இந்த இடம் ஒரு நரகம்

பெரு நிறுவன ஊடகங்கள் சொல்லும் திகிலூட்டும் செய்திகளையும் தாண்டிய ஒரு யதார்த்தத்தை மரியா விவரிக்கிறார். சமையல் எரிவாயு போன்ற அடிப்படைத் தேவைகள் முற்றிலும் மறைந்துவிட்டன. இப்போது பலர் சமையலுக்காக விலையுயர்ந்த கரிக்கட்டைகளையோ அல்லது உடைந்த மரச் சாமான்களையோ விறகாகப் பயன்படுத்துகின்றனர் என்று அவர் கூறுகிறார். ட்ரம்பின் கொள்கைகளை “மூச்சுத்திணறச் செய்பவை” என்று அவர் கருதினாலும், நாட்டின் இந்தச் சீரழிவிற்கு கியூப அரசாங்கமே பொறுப்பு என்றும் அவர் கூறுகிறார்.

“எனக்கு 32 வயதாகிறது” என்று குறிப்பிடும் அவர், “நான் ஆர்வத்துடனும் தொழில்முறை இலட்சியங்களுடனும் பல்கலைக்கழகம் சென்ற ஒரு தலைமுறையைச் சேர்ந்தவள். கியூப மக்கள் மீது தணிக்கை விதிக்கப்படுவதாலும், கருத்துச் சுதந்திரம் இல்லாமலும், ஒரு தோல்வியடைந்த நாட்டில் நாம் வாழ்கிறோம் என்பதைப் பற்றி சுதந்திரமாகப் பேசப் பயப்படுவதாலும், மக்கள் சோர்ந்து போயுள்ளனர்” என்கிறார். “அமைதியான முறையில் மாற்றுக் கருத்து தெரிவித்ததற்காக எங்களது நண்பர்களும் சக ஊழியர்களும் அரசியல் கைதிகளாக உள்ளனர் என்பதுதான் இந்த வலியை இன்னும் அதிகமாக்குகிறது. இந்த நாடு பல ஆண்டுகளாக அழிவுப் பாதையில்தான் சென்றுகொண்டிருக்கிறது. இது ட்ரம்ப் காலத்தில் தொடங்கவில்லை, ஆனால், அவர் வந்த பிறகு நிலைமை மோசமாகியுள்ளது. ... யாரும் இங்கிருக்க விரும்பவில்லை” என்று கூறும் அவர், அரசாங்கத்தை இன்னும் நம்பும் மக்களின் எண்ணிக்கை மிகக் குறைவானது என்றும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

மரியாவின் அன்றாட வாழ்க்கை உயிர் வாழ்வதற்கான ஒரு போராட்டமாகவே மாறிவிட்டது. 2026-ஆம் ஆண்டின் தற்போதைய சூழலில் கியூபாவின் அவலநிலையை இந்தப் பட்டியல் தெள்ளத்தெளிவாகக் காட்டுகிறது.

மரியாவின் அன்றாட வாழ்க்கை உயிர் வாழ்வதற்கான போராட்டங்கள்:

• மின்வெட்டு 20 முதல் 30 மணிநேரம் வரை நீடிக்கிறது; ஒரு நாளில் இரண்டு மணிநேரம் அல்லது அதற்கும் குறைவாகவே மின்சாரம் கிடைக்கிறது.
• கியூபாவின் நாணயமான பெசோவின் மதிப்பு முற்றிலுமாக குறைந்துவிட்டது, 1 அமெரிக்க டாலர் 500 பெசோக்களுக்கு சமமாக உள்ளது.
• ஒரு பதிப்பாளராகவும், நூலகராகவும் மரியா பார்க்கும் இரண்டு வேலைகளின் வருமானம், ஒரு அட்டைப் பெட்டி முட்டையின் விலையைக்கூட ஈடுகட்ட முடியாது.
• குழாய் நீர் வசதி அடிக்கடி பல நாட்களுக்குக் கிடைப்பதில்லை.
• இறக்குமதி செய்யப்பட்டு கறுப்புச் சந்தையில் விற்கப்படும் மருந்துகள் சாதாரண மக்களால் வாங்க முடியாத அளவுக்கு அதீத விலையில் விற்கப்படுகிறது.

“தெருக்களில் கார்கள் எதுவும் இல்லை, நாடே முடங்கிக் கிடக்கிறது, பணவீக்கம் விண்ணைத் தொடுகிறது,” என்று விளக்கும் மரியா, “இந்த இடம் ஒரு நரகமாக இருக்கிறது,” என்கிறார்.

அவரது பச்சிளம் மகளுக்கு, கார்ட்டூன் பார்ப்பது கூட ஒரு “ஆடம்பரமாக” மாறிவிட்டது, அதற்காக அந்தக் குழந்தை தினமும் அழுகிறது. பொம்மைகள் அல்லது ஆடைகள் போன்ற அடிப்படைப் பொருட்கள் ஒரு சராசரி குடிமகனுக்கு “எட்டாக்கனியாக” உள்ளன.

“இன்னும் எவ்வளவு காலத்தில் அனைத்தும் முழுமையாகச் வீழ்ச்சியடையும் என்பது பற்றி இங்கு யாருக்கும் எந்தத் தெளிவான யோசனையும் இல்லை,” என்று மரியா கூறுகிறார். “அந்த வீழ்ச்சி மிக நெருக்கத்தில் இருப்பதாக நாங்கள் அடிக்கடி உணர்கிறோம், ஆனால் எதுவும் நடக்கவில்லை. இருப்பினும், நிலைமை இப்போது இருப்பதை விட மோசமாக இருந்ததாக எவருக்கும் நினைவில்லை.”

குழந்தைகள் பசியோடு உறங்குகிறார்கள்

இந்த நெருக்கடி குழந்தைகள் உட்படப் பலரிடம் பரவலான பசியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. பெரும்பாலான குடும்பங்களால் ஒரு நாளைக்கு மூன்று வேளை உணவை உண்ண முடிவதில்லை என்றும், புரதச்சத்து இல்லாத தரம் குறைந்த உணவுகளையே அவர்கள் உண்டு உயிர் வாழ்கிறார்கள் என்றும் மரியா உறுதிப்படுத்துகிறார். பெரும்பாலும், ஒரு குழந்தையின் காலை உணவு என்பது ஒரு உடனடி குளிர்பானம் மட்டுமே. ஏனெனில் ரொட்டி கூடத் தட்டுப்பாடாகியுள்ளது.

இந்த ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு, பலவீனமான நோய் எதிர்ப்பு சக்தி கொண்ட மக்களிடையே சுவாச நோய்கள் மற்றும் கொசுக்களால் பரவும் நோய்களின் பாதிப்பை அதிகப்படுத்துகிறது. பள்ளிகளில், மதிய உணவு என்பது வேகவைத்த ஒரு காய்கறி அல்லது ஒரு மெல்லிய சூப் ஆகக் குறைந்துவிட்டது. தனது மகளுக்கு ஒரு பாக்கெட் பால் வாங்குவதற்குத் தனது மாதச் சம்பளத்தில் பாதி செலவாகிறது என்று மரியா குறிப்பிடுகிறார்.

இந்த விவரிப்புகள் முக்கிய ஊடகங்களில் வரும் சில செய்திகளிலும் எதிரொலிக்கின்றன. போக்குவரத்துச் செலவுகளைத் தாங்க முடியாமல் பள்ளிகளிலேயே தங்கும் தொழிலாளர்கள் மற்றும் பால் கிடைக்காத நிலையில் குழந்தைகளுக்கு மென்பானங்களை உணவாகக் கொடுக்கும் பெற்றோர்கள் பற்றிய செய்திகள் இதில் அடங்கும்.

தகவல் ஏகபோகம் மற்றும் அச்சமான சூழல்

மரியாவின் கூற்றுப்படி, கியூப அரசாங்கம் உள்நாட்டு ஊடகங்கள் மீது முழுமையான ஏகபோகத்தைக் கொண்டுள்ளது. அதே நேரத்தில், இணையத்தளத் தகவல்கள் பெரும்பாலும் பல்வேறு அரசியல் நலன்களுக்காகத் திசைதிருப்பப்படுகின்றன. ஜனாதிபதி டயஸ்-கானெல் மற்றும் பிற அதிகாரிகள் அடிக்கடி பொய் சொல்வதையும் அல்லது ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாத புள்ளிவிவரங்களை வழங்குவதையும் கியூப மக்கள் நன்கு அறிவார்கள். சமீபத்திய தொற்றுநோய்களின் போது, மருத்துவமனைகளில் மக்கள் இறந்து கொண்டிருந்த போதும் அரசாங்கம் அந்த நெருக்கடியை மறுத்தது. கடைசி நிமிடம் வரை உண்மையை மறைப்பதையே அது தேர்ந்தெடுத்தது.

கடும் அவலங்கள் நீடித்தாலும், நிலவும் “புலப்படக்கூடிய” அச்சமான சூழல் பலர் குரல் கொடுப்பதைத் தடுக்கிறது. சமூக நிலைமைகள் குறித்துப் பேசியதற்காக தொழிலாளர்கள் பல மணிநேரம் விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டதாகவும், மிரட்டப்பட்டதாகவும் அல்லது சிறைத்தண்டனையுடன் கூடிய எச்சரிக்கையைப் பெற்றதாகவும் WSWSஐத் தொடர்புகொண்ட தொழிலாளர்கள் தெரிவித்தனர்.

அமெரிக்க மற்றும் சர்வதேச தொழிலாள வர்க்கத்தின் பாத்திரம்

ட்ரம்ப் நிர்வாகத்திடம் முறையிடுவதற்குப் பதிலாக, அமெரிக்க தொழிலாள வர்க்கத்திடம் ஆதரவு கோருவது பற்றி கேட்டபோது, மரியா அந்தச் சூழல் மிகவும் சிக்கலானது என்று குறிப்பிடுகிறார். “பல தசாப்த கால அமைதியாக இருக்க வைக்கும் போதனை, சித்தாந்தச் சிதைவு, முறையான அரசியல் தலைவர்கள் இல்லாமை மற்றும் உயிர் பிழைப்பதுக்கு அவசியமான அடிப்படைத் தேவைகள் இல்லாத நிலை” ஆகிய காரணங்களால், அமெரிக்க மக்கள் தங்களுக்கு உண்மையான ஆதரவை வழங்க முடியும் என்பதைப் பல கியூபா மக்கள் உணரவில்லை.

ஆனால், பொருளாதாரத் தடையை முடிவுக்குக் கொண்டு வர அமெரிக்கத் தொழிலாள வர்க்கம் அணிதிரளக்கூடும் என்ற எண்ணம் “நெகிழ்ச்சியூட்டுகிறது” என்று அவர் கூறினார். தங்களை யாரும் பொருட்படுத்தவில்லை என்று நினைக்கும் கியூப மக்களுக்கு இது ஒரு பெரிய நம்பிக்கையாக இருக்கும் என்றும் அவர் சேர்த்துக் கொண்டார்.

காஸாவில் நடக்கும் இனப்படுகொலைக்கு எதிராக அமெரிக்காவில் மில்லியன் கணக்கான மக்கள் போராடி வருவதும், இஸ்ரேலுக்கு ஆயுதங்கள் செல்வதைத் தடுப்பதன் மூலம் போரை நிறுத்தும் சக்தி தொழிலாளர்களுக்கு உண்டு என்பதும் மரியாவுக்கு மிகுந்த ஆர்வத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இதே சக்தியைப் பயன்படுத்தி கியூபாவுக்குத் தேவையான எரிபொருள், மருந்து, உணவு மற்றும் இதர அத்தியாவசியப் பொருட்களை வழங்க முடியும். இறுதியாக, முற்றுகையை முற்றிலும் முடிவுக்குக் கொண்டு வர முடியும்.

“இந்த வாய்ப்பு பரிசீலனையில் இருப்பது பாராட்டுக்குரியது. என்னால் முடிந்த அளவு எந்த வகையிலும் உதவ நான் தயாராக இருக்கிறேன், நாம் தொடர்பில் இருப்போம்” என்று அவர் கூறினார்.

தகவல் தொடர்புதான் முதல் படியாக இருக்க வேண்டும் என்று மரியா கூறுகிறார். ஏனெனில், கியூபாவை வந்தடையும் தகவல்கள் பெரும்பாலும் அரசாங்கத்தால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டவையாகவே உள்ளன.

அமெரிக்காவிலும், தொழிலாளர்கள் இயல்பாகவே இந்த ஒற்றுமையின் அவசியத்தை உணர்கிறார்கள். WSWS நேர்காணல் செய்த நியூ யோர்க்கை சேர்ந்த ஆசிரியர் ஒருவர், கியூபாவின் நிலைமை குறித்து அதிக மக்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். காஸா, வெனிசுவேலா மற்றும் சூடானில் இடம்பெறும் பல்வேறு நெருக்கடிகளால் மக்களின் கவனம் சிதறடிக்கப்பட்டாலும், “உதவ நினைப்பவர்கள் பல்வேறு திசைகளில் இழுக்கப்படுவதாக நான் உணர்கிறேன்” என்று அவர் கூறுகிறார்.

எமது முன்னோக்கை ஆசிரியர் ஆதரிக்கிறார்: கியூபா மீதான பொருளாதாரத் தடையை முடிவுக்குக் கொண்டு வர அமெரிக்கத் தொழிலாளர்களை அணிதிரட்டுவது குறித்த அழைப்பிற்கு அவர் பதிலளிக்கையில்: ‘நான் மகிழ்ச்சியுடன் போராடுவேன், அதற்காக முயற்சி செய்வேன்’ என்றார். அந்த உறுதிப்பாடு பொதுவானதாக மாற்றப்பட வேண்டும் மற்றும் முறையாக ஒழுங்கமைக்கப்பட வேண்டும்.

முன்னோக்கிச் செல்லும் பாதை

மார்ச் 21 அன்று மனிதாபிமான அமைப்புகள் மற்றும் கிரெட்டா தன்பெர்க் (சுவீடனை சேர்ந்த ஒரு சுற்றுச்சூழல் சமூக ஆர்வலர்) போன்ற ஆளுமைகள் பங்கேற்கும் “கியூபாவிற்கான ஊர்வலம்” அத்தியாவசிய உதவிகளை வழங்கத் திட்டமிட்டுள்ளது. இத்தகைய முயற்சிகள் ஏகாதிபத்திய ஆக்கிரமிப்பிற்கு எதிரான துணிச்சலான சவால்களாகும். அத்தகைய ஊர்வலங்களைத் தடுக்கும் எந்தவொரு முயற்சியையும் சர்வதேசத் தொழிலாளர்கள் தீவிரமாக எதிர்க்க வேண்டும் என்று உலக சோசலிச வலைத் தளம் வலியுறுத்துகிறது.

இருப்பினும், பல தசாப்த கால பொருளாதாரத் தடையை முறியடிக்க இத்தகைய தனிப்பட்ட முயற்சிகளுக்கு சில வரம்புகள் உள்ளன. உணவு, எரிபொருள் மற்றும் மருந்துகளின் தொடர்ச்சியான விநியோகத்திற்கு சர்வதேசத் தொழிலாள வர்க்கத்தின் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட தலையீடு அவசியமாகும்.

• எண்ணெய், தளவாடங்கள் மற்றும் போக்குவரத்து தொழிலாளர்கள், துறைமுகத் தொழிலாளர்கள் மற்றும் மாலுமிகள் உட்பட கியூபாவுக்குப் பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்ய உற்பத்தி மற்றும் விநியோகத்தின் மீதான தங்களது கட்டுப்பாட்டைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
• பொருளாதாரத் தடையை அமல்படுத்தும் இராணுவம் மற்றும் இதர கப்பல்களில் பொருட்களை ஏற்றுவதற்கோ அல்லது இறக்குவதற்கோ துறைமுகத் தொழிலாளர்கள் மறுக்க வேண்டும்.
• அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பா முழுவதிலும் உள்ள தொழிலாளர்கள் இந்த நடவடிக்கைகளை சாமானிய தொழிலாளர்கள் குழுக்கள் மூலம் ஒருங்கிணைக்க வேண்டும்.

சாமானிய தொழிலாளர் குழுக்களின் சர்வதேச தொழிலாளர் கூட்டணி, இந்த உலகளாவிய போராட்டத்திற்கான கட்டமைப்பை வழங்குகிறது. இந்த அடிப்படையில் மட்டுமே கியூபாவின் தொழிலாள வர்க்கம் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் குற்றங்களால் உருவாக்கப்பட்ட இந்த நரகத்திலிருந்து வெளியேறி தீவின் முதலாளித்துவ ஆட்சியுடன் கணக்குகளைத் தீர்க்க ஒரு பாதையை வகுக்கத் தொடங்க முடியும்.