இந்த மொழிபெயர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கு காணலாம்.

அமெரிக்க சுதந்திரப் பிரகடனத்தின் 250-வது ஆண்டு நிறைவை முன்னிட்டு, உலக சோசலிச வலைத்தளம் (WSWS) “அமெரிக்கப் புரட்சியும் வரலாற்றில் அதன் இடமும்: முடியாட்சிக்கு எதிரான போரிலிருந்து “மன்னர்கள் வேண்டாம்” போராட்டம் வரை” என்ற தலைப்பில் ஒரு முக்கிய உலகளாவிய இணையவழிக் கருத்தரங்கை நடத்தியது. இந்த நிகழ்வை WSWSன் சர்வதேச ஆசிரியர் குழுவின் தலைவர் டேவிட் நோர்த் மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான போராட்டத்தில் முக்கிய பங்கு வகித்துவரும் கூட்டாட்சி சிவில் வழக்கறிஞர் எரிக் லீ ஆகியோர் இணைந்து வழிநடத்தினர்.

இந்த இணையவழிக் கருத்தரங்கு, அமெரிக்கப் புரட்சி மற்றும் உள்நாட்டுப் போர் குறித்த முன்னணி வரலாற்றாசிரியர்களை ஒன்றிணைத்தது. ஜேம்ஸ் ஓக்ஸ் மற்றும் ஷான் விலென்ட்ஸ் ஆகியோர் அடிமைமுறை, அடிமை ஒழிப்பு மற்றும் அமெரிக்க ஜனநாயகம் குறித்த முதன்மையான அறிஞர்களில் அடங்குவர்—ஓக்ஸ், இரண்டு முறை லிங்கன் பரிசை வென்றவர் மற்றும் சுதந்திர தேசியம் என்ற நூலின் ஆசிரியர் ஆவார். விலென்ட்ஸ், பான்கிராஃப்ட் பரிசை வென்ற அமெரிக்க ஜனநாயகத்தின் எழுச்சி என்ற நூலின் ஆசிரியர் ஆவார். ஓக்ஸ்போர்டில் உள்ள கார்பஸ் கிறிஸ்டி கல்லூரியின் முன்னாள் தலைவரான ரிச்சர்ட் கார்வார்டைன், லிங்கனின் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதியவர் மற்றும் அவரும் இரண்டு முறை லிங்கன் பரிசை வென்றவர் ஆவார். மன்னர் லியோபோல்டின் ஆவி மற்றும் நள்ளிரவில் அமெரிக்கா ஆகிய புகழ்பெற்ற நூல்களின் ஆசிரியர் ஆடம் ஹோச்சைல்ட் மற்றும் 1619 திட்டம் குறித்து 2019-ல் வரலாற்றாசிரியர்களுடன் WSWS நடத்திய நேர்காணல்களை மேற்கொண்ட கிங்ஸ் கல்லூரியின் தொழிலாளர் வரலாற்றாசிரியர் தோமஸ் மேக்காமன் ஆகியோரும் இந்தக் கலந்துரையாடலில் பங்கேற்றனர்.

இந்த முக்கியமான ஆண்டு நிறைவின் போது, அமெரிக்கப் புரட்சியின் காரணங்கள், அதன் தாக்கங்கள் மற்றும் அதன் நீடித்த பொருத்தம் குறித்து முன்னணி வரலாற்றாசிரியர்களுடன் நடத்தப்பட்ட ஒரே தீவிரமான கலந்துரையாடலாக இந்த WSWS இணையவழிக் கருத்தரங்கு திகழ்கிறது. இதுவே, ஒட்டுமொத்த அரசியல் ஸ்தாபனமும் உத்தியோகபூர்வ ஊடகங்களும் அமெரிக்காவின் முதலாளித்துவ ஜனநாயக மரபுகள் மீது கொண்டுள்ள அலட்சியத்தையும், உண்மையில் அவற்றின் விரோதப் போக்கையுமே காட்டுகிறது.

இருப்பினும், தொழிலாளர்கள் மற்றும் இளைஞர்களிடமிருந்து இந்த இணையவழிக் கருத்தரங்கு ஒரு சக்திவாய்ந்த வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது. இதை எழுதும் நேரத்தில் பார்வையாளர்களின் எண்ணிக்கை 2,000 ஐத் தாண்டியுள்ளது, மேலும் உலகம் முழுவதிலுமிருந்தும் வாசகர்கள் கடிதங்களை எழுதியுள்ளனர், அவர்களில் பலர் இடதுசாரிகளிடமிருந்து அமெரிக்கப் புரட்சிக்கான ஒரு பாதுகாப்பு முன்னெடுக்கப்படுவதைக் கண்டு தங்கள் உற்சாகத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.

இந்த இணையவழிக் கருத்தரங்கு மிகவும் சரியான நேரத்தில் நடத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆண்டு நிறைவு விழா “ஜனநாயக உரிமைகள் மற்றும் அமெரிக்க ஜனநாயகத்தின் அடித்தளங்கள் மீதான தீவிரமடைந்து வரும் தாக்குதலுக்கு மத்தியில் நடைபெறுகிறது” என்ற எச்சரிக்கையுடன் டேவிட் நோர்த் தனது உரையைத் தொடங்கினார். ட்ரம்ப், “சர்வாதிகார ஆட்சியைப் பற்றி பகிரங்கமாகப் பேசியுள்ளார்” என்று அவர் குறிப்பிட்டார். 2020 தேர்தலில் தோற்ற பிறகு, அவர் “அதன் முடிவைத் தலைகீழாக்கவும், அமைதியான முறையில் அதிகாரப் பரிமாற்றத்தைத் தடுக்கவும் முயன்றார்.” 2024 இல் அவர் மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்தது “ஜனநாயக நிறுவனங்களின் முறிவை மட்டுமல்ல, ஜனநாயக நனவின் ஆழமான அரிப்பையும்” குறித்தது.

துல்லியமாக சர்வாதிகாரத்தை நோக்கிய இந்தத் திருப்புமுனைதான், அமெரிக்காவின் புரட்சிகர மரபுகளைப் பற்றிய ஆய்வை ஒரு அரசியல் தேவையாக ஆக்குகிறது என்று நோர்த் விளக்கினார். சுதந்திரப் பிரகடனம் புரட்சிகரமானது, ஏனெனில் “அது நடைமுறையிலிருந்த சமூக மற்றும் அரசியல் ஒழுங்கைக் குற்றஞ்சாட்டியதுடன், மிகவும் பரந்த மற்றும் உலகளாவிய சொற்களில் அதை தூக்கியெறிய அழைப்பும் விடுத்தது.” மேலும், அதன் கொள்கைகள் “அதன் சொந்தக் காலத்தால் அதன் மீது விதிக்கப்பட்ட புறநிலை வரம்புகளைக் கடந்து சென்றன” என்று அவர் கூறினார். அது “அதன் காலத்திற்கும் மற்றும் எதிர்காலத்திற்கும் உரியதாக இருந்தது,” அந்தக் காரணத்திற்காகவே அதன் பாதுகாப்பு என்பது இன்றைய ஜனநாயக உரிமைகளின் பாதுகாப்பிலிருந்து பிரிக்க முடியாததாக உள்ளது என்றும் அவர் கூறினார்.

டேவிட் நோர்த் அவர்களின் வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், “புரட்சியில் புரட்சிகரமானது எது, எது வரம்புக்குட்பட்டது, எது காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டது, எது முன்னோக்கி எடுத்துச் செல்லப்பட்டது மற்றும் எது தீர்க்கப்படாமல் உள்ளது” என்று கேட்பதற்கான ஒரு வாய்ப்பாக புரட்சி விமர்சன ரீதியாக ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும்.

இந்த இணையவழிக் கருத்தரங்கு அந்தப் பணியைக் கையில் எடுத்தது. இது இரண்டரை நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாக பரவியிருந்த அரசியல், அறிவுசார் மற்றும் வரலாற்றுப் பிரச்சினைகளின் மகத்தான பரப்பை எதிர்கொண்டது.

இந்தக் ஆய்வுக் குழுவினர், புரட்சி வெடித்த அந்தச் சமூகத்தை ஆராய்ந்ததுடன், அதன் உலகளாவிய தாக்கத்தையும் கண்டறிந்தனர். “அமெரிக்கப் புரட்சியைப் புரிந்து கொள்ளாமல் உங்களால் மற்ற எந்தப் புரட்சியையும் புரிந்து கொள்ள முடியாது” என்று விலென்ட்ஸ் பிரகடனப்படுத்தினார். அதே சமயம், பிலடெல்பியாவில் இருந்த பெஞ்சமின் பிராங்க்ளினுக்கும், பாரிஸில் இருந்த லாபாயெட்டுக்கும், அடிமைக் கப்பலின் புகழ்பெற்ற பிரிட்டிஷ் வரைபடத்தைக் கொண்டு சென்ற அடிமை ஒழிப்பு வலையமைப்புகளை ஹோக்ஷில்ட் கண்டறிந்தார். இந்த சர்வதேசத் தொடர்பு உள்நாட்டுப் போர் வரையிலும் தொடர்ந்தது: லிங்கன் படுகொலை செய்யப்பட்டபோது பிரிட்டிஷ் நகரங்களில் நிலவிய துயரத்தை கார்வார்டைன் நினைவு கூர்ந்தார். மேலும், சர்வதேச தொழிலாளர் சங்கத்திற்காக எழுதிய கார்ல் மார்க்ஸ், பிரிட்டிஷ் தொழிலாள வர்க்கத்தினரை கூட்டமைப்புக்கு (Confederacy) எதிராகத் திருப்புவதற்கு உதவினார் என்று மக்காமன் குறிப்பிட்டார்.

இந்த இணையவழிக் கருத்தரங்கு, அமெரிக்க வரலாற்றில் சுதந்திரப் பிரகடனக் கோட்பாடுகளின் நீடித்த வலிமையைத் தொடர்ந்து கவனித்தது. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலும் இருபதாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலும் இருந்த தீவிரமான தொழிலாளர் இயக்கங்கள், தங்களுக்கு முன்பிருந்த அடிமைமுறை ஒழிப்பு மற்றும் பெண்களுக்கான வாக்குரிமை இயக்கங்களைப் போலவே, “சுதந்திரப் பிரகடனத்தை மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தின” என்று ஓக்ஸ் குறிப்பிட்டார். இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் வர்க்கப் போராட்டம் கூர்மையடைந்து, அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் உருவெடுத்தபோது, அக்கோட்பாடுகளின் மீது நடத்தப்பட்ட இடைவிடாத தாக்குதல்களை இந்தக் குழுவினர் ஆராய்ந்தனர். தனது நள்ளிரவில் அமெரிக்கா என்ற நூலை அடிப்படையாகக் கொண்டு, முதல் உலகப் போரின் போதும் அதற்குப் பின்னரும் நிலவிய ஒடுக்குமுறைகளை ஹோச்சைல்ட் விவரித்தார். மேலும் விலென்ட்ஸ், தற்போதைய சூழலோடு இதை ஒப்பிட்டு, சட்டப் புத்தகங்களில் இன்னும் இருக்கும் ஒரே ஒரு அன்னியர் மற்றும் தேசத்துரோகச் சட்டம் என்பது 1798 இன் அன்னிய எதிரிகள் சட்டம் ஆகும் என்று குறிப்பிட்டார். இந்தச் சட்டத்தைத்தான் “டொனால்ட் ட்ரம்ப் தனது பாரிய நாடுகடத்தல்களைச் செய்வதற்காகப் பயன்படுத்தியுள்ளார்” என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

ஆனால், இந்தக் கலந்துரையாடல் மீண்டும் மீண்டும் திரும்பிய மற்றும் இந்த இணையவழிக் கருத்தரங்கின் முக்கிய நோக்கமாய் அமைந்த ஒரு கேள்வி, அந்தப் புரட்சியின் புரட்சிகரமான தன்மையைப் பற்றியதாகும். உலகளாவிய மனித சமத்துவம் பற்றிய சுதந்திரப் பிரகடனத்தின் பிரகடனம், “அதன் பிறகு நடந்த ஒவ்வொரு சமூக இயக்கத்தையும் மதிப்பிடுவதற்கான முற்றிலும் புதியதொரு புரட்சிகரத் தரநிலையை நிறுவுகிறது” என்று அதன் உலகளாவிய தன்மை குறித்து ஓக்ஸ் பேசினார். ஒரு நபரின் இடம் பிறப்பாலும் அந்தஸ்தாலும் தீர்மானிக்கப்பட்ட “மரபுவழி அந்தஸ்து கொண்ட ஒரு உலகத்தின்” முறையான முடிவாக இது இருந்தது என்று கார்வார்டைன் விவரித்தார்.

முடியாட்சி மற்றும் பிரபுத்துவத்திற்கு எதிரான ஒரு புரட்சி, மற்றும் உள்நாட்டுப் போரில் உச்சக்கட்டத்தை எட்டிய அடிமைமுறைக்கு எதிரான மற்றொரு புரட்சி என இரு புரட்சிகளை விலென்ட்ஸ் விவரித்தார். அத்துடன் பரம்பரை அந்தஸ்தின் அடிப்படையில் அமைந்த ஒரு சமூக ஒழுங்கைத் தலைகீழாக மாற்றிய ஓர் எழுச்சியின் தீவிரமான தன்மையை அவர் விளக்கினார். புரட்சிக்கான உரிமை மற்றும் சமத்துவக் கொள்கை பற்றிய சுதந்திரப் பிரகடனத்தின் பிரகடனம், அமெரிக்க வரலாற்றில் மட்டுமல்ல “உலக வரலாற்றிலேயே மிக சக்திவாய்ந்த யோசனை” என்று அதன் முக்கியத்துவத்தை மேக்கமன் வலியுறுத்தினார்.

1776-ல் நடந்தது ஒரு புரட்சியே அல்ல என்று மறுப்பதற்காக மேற்கொள்ளப்படும் பிரச்சாரத்திற்கு இது ஒரு நேரடிப் பதிலாக அமைந்தது. இந்தக் கிளர்ச்சியானது ஒரு புரட்சி அல்ல, மாறாக அடிமைமுறையைப் பாதுகாப்பதற்காக நடத்தப்பட்ட ஒரு எதிர்-புரட்சி என்ற வாதத்தை ஜெரால்ட் ஹார்னின் 1776 ஆம் ஆண்டின் எதிர் புரட்சி என்ற நூலும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக நியூ யோர்க் டைம்ஸின் 1619 திட்டமும் முன்வைக்கின்றன. இந்த வாதத்தை மேக்காமன் நேரடியாக எதிர்த்தார்.

“அதன் காலத்தில், அதன் எதிரிகள் உட்பட எவருமே, அதை ஒரு புரட்சி என்பதைத் தவிர வேறொன்றாகக் கருதவில்லை” என்று அவர் குறிப்பிட்டார். 1776-ஆம் ஆண்டு புரட்சியை இவ்வாறு இழிவுபடுத்துவது என்பது, ஜனநாயகக் கட்சியின் பின்னணியில் இருந்து திட்டமிட்டு நடத்தப்படும் ஒரு பிரச்சாரமாகும் என்றும், அமெரிக்கப் புரட்சியை அடிமைமுறையின் பிற்போக்குத்தனமான பாதுகாப்பாக மறுவடிவமைக்க, அவர்கள் வரலாற்றை இனவாத ரீதியாகத் திரித்துப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்றும் அவர் வாதிட்டார்.

மேக்கமான், விலென்ட்ஸ் ஆகிய இருவருமே இந்த வரலாற்றுப் பொய்மைப்படுத்தலின் முறையை “நிகழ்காலவாதம்” மற்றும் “காலப் பொருத்தமின்மை” என்று அடையாளம் கண்டுள்ளனர் —அதாவது கடந்த காலத்தை நிகழ்காலத்தின் தரநிலைகளைக் கொண்டு மதிப்பிடுவதும், மாபெரும் நிகழ்வுகளை அதில் சம்பந்தப்பட்ட தனிநபர்களின் தார்மீகக் கண்டனங்களாகச் சுருக்குவதும் ஆகும். இதற்கு எதிராக, அந்தக் குழு பகுத்தறிவு மற்றும் அறிவொளிக் காலத்திற்கான ஒரு பாதுகாப்பை முன்வைத்தது.

இன்று கல்வித்துறையில் மேலோங்கி இருப்பது, வர்க்கத்திற்குப் பதிலாக இனத்தைப் பிரதியிடும் “வரலாற்றைப் பற்றிய ஒரு குட்டி முதலாளித்துவப் பார்வை” என்று டேவிட் நோர்த் வாதிட்டார். “வரலாற்றை ஒழுக்கநெறிக் கண்டனத்தின் மூலம் புரிந்துகொள்ள முடியாது” என்று அவர் வலியுறுத்தினார். ஏனெனில் அதற்கு “விளக்கமளிக்கும் ஆற்றல் இல்லை.” மேலும், இனவாதக் கண்ணோட்டமானது “சமூக வரலாற்றுக்கு எந்தப் பொருத்தமும் இல்லாத ஒரு திரிபுபட்ட விலங்கியல் கருத்தாக்கத்தை” அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஓக்ஸ் இதன் துணைமுடிவை முன்வைத்தார்: மனித சமத்துவத்தின் அகில உலகளாவிய கொள்கையானது, “மக்களைப் பல்வேறு துணைக் குழுக்களாகப் பிரிக்கும்” “அடையாள அரசியலுக்கு முற்றிலும் எதிரானது” ஆகும்.

இந்தக் கலந்துரையாடல் முழுவதும், கருத்தரங்கில் கலந்துகொண்டவர்கள் சுதந்திரப் பிரகடனத்தின் தற்போதைய காலத்திற்குரிய முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தினர். மூன்றாம் ஜோர்ஜ் மன்னருக்கு எதிரான பிரகடனத்தின் குற்றச்சாட்டுகளை ஹோட்ச்சைல்ட் வாசித்துக் காட்டினார் —இராணுவம் “குடிமை அதிகாரத்திற்கு மேலானதாக” மாற்றப்பட்டது, மக்கள் “கற்பனையான குற்றங்களுக்காக” “கடல்களுக்கு அப்பால் கடத்தப்பட்டனர்”, உள்நாட்டு கலவரங்கள் தூண்டிவிடப்பட்டன— மேலும், இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் ட்ரம்ப் நிர்வாகத்திற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக “இன்று காலை எழுதப்பட்டது போல” வாசிக்கப்படுகின்றன என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார். சிவில் வழக்கறிஞர் எரிக் லீ, அதே நாளில் வழங்கப்பட்ட, குடியேறியவர்களின் உரிமைகளைப் பறிக்கும் உச்ச நீதிமன்றத்தின் 6-3 தீர்ப்பையும், ஜனவரி 6 ஆட்சி கவிழ்ப்பு முயற்சியை திட்டமிட்டவர்கள் சுதந்திரமாக நடமாடும் அதே வேளையில், குடியேற்ற மற்றும் சுங்க அமலாக்கப் பிரிவின் (ICE) தடுப்பு முகாம்களில் போராட்டம் நடத்தியவர்கள் 30, 40 மற்றும் 50 ஆண்டுகள் வரையிலான சிறைத்தண்டனைகளை எதிர்கொள்கிறார்கள் என்ற உண்மையையும் சுட்டிக்காட்டினார்.

தனது நிறைவுரையில், டேவிட் நோர்த் அமெரிக்கப் புரட்சி பற்றிய ஆய்வில் அடங்கியுள்ள முக்கியமான தத்துவார்த்த கேள்விகளுக்கு மீண்டும் திரும்பினார். வரலாறு மிக முக்கியமானது என்று வாதிட்ட அவர், ஏனெனில் “அது நிகழ்காலத்தைப் பற்றிய நமது புரிதலுக்கு ஒரு விரிவான தன்மையைச் சேர்க்கிறது” மற்றும் தற்போதைய தருணத்தை ஒரு பரந்த வரலாற்றுப் பாதையில் வைத்துப் பார்க்க நமக்கு உதவுகிறது என்றார். “நமது சூழ்நிலை சிரமங்களால் குவிந்து கிடக்கிறது” என்று கூறிய லிங்கனின் வார்த்தைகளை மேற்கோள் காட்டிய அவர், “மிகப்பெரிய மாற்றம் வரவிருக்கும் புள்ளியில்தான்” விஷயங்கள் மிகவும் சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றும் என்றும் குறிப்பிட்டார்.

பெருநிறுவன தன்னலக்குழுவின் கட்டுக்கடங்காத பிற்போக்குத்தனத்தை எதிர்கொண்டு, இதிலிருந்து ஒரு புரட்சிகரமான நம்பிக்கை பிறந்தது. “நம்பிக்கையாளராக இருப்பது என்பது, சிரமங்களை மட்டுமல்ல, அந்தச் சிரமங்களுக்குள் அடங்கியுள்ள புதுப்பித்தலுக்கான சாத்தியக்கூறுகளையும் காண்பதாகும்,” என்று நோர்த் கூறினார். சர்வதேசத் தொழிலாளர் வர்க்கம், உலகமயமாக்கப்பட்ட சமூகம் மற்றும் வளர்ந்து வரும் சமூக எதிர்ப்பு ஆகியவற்றிற்குள் இருக்கும் புரட்சிகர ஆற்றலைச் சுட்டிக்காட்டி, “2036-ஆம் ஆண்டின் அமெரிக்காவும் உலகமும் இன்றைய உலகத்திலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டதாக இருக்கும்” என்று அவர் ஒரு கணிப்பை முன்வைத்தார். நிகழ்காலத்தின் மிகப்பெரிய சவால், “வரலாற்று ரீதியான நனவுக்கான போராட்டம்” என்று அவர் கூறினார்.

1776-ஆம் ஆண்டின் வரலாற்றுப் பொருள் குறித்த போராட்டமானது, “எதிர்காலத்திற்குத் தேவையான அரசியல் நனவு மற்றும் முன்னோக்கிற்கான” ஒரு போராட்டமாகும் என்று நோர்த் கூறி முடித்தார். ஜனநாயக உரிமைகளின் பாதுகாப்பை நிராகரித்த ஆளும் வர்க்கத்தின் எந்தவொரு பிரிவினராலும், மிக அடிப்படையான ஜனநாயக உரிமைகளின் பாதுகாப்பை முன்னெடுத்துச் செல்ல முடியாது. இந்தப் பணி சர்வதேசத் தொழிலாள வர்க்கத்தின் கைகளிலேயே விழுகிறது, மேலும் இது சோசலிசத்திற்கான போராட்டத்திலிருந்து பிரிக்க முடியாததாகும்.

இந்த இணையவழிக் கருத்தரங்கில் எழுப்பப்பட்ட பிரச்சினைகள் வெறும் கல்வித்துறை சார்ந்த ஆர்வத்திற்கான விஷயங்கள் மட்டுமல்ல. அவை தற்போது வெளிப்பட்டு வரும் அரசியல் போராட்டங்களுடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையவை. இந்தக் கலந்துரையாடலை உன்னிப்பாகப் படிக்குமாறும், முழுமையாகப் பார்க்குமாறும், மேலும் இதை உங்களுடன் பணிபுரிபவர்கள், கல்வியாளர்கள், மாணவர்கள் மற்றும் இளைஞர்கள் மத்தியில் உங்களால் இயன்றவரை பரவலாகப் பரப்புமாறும் உலக சோசலிச வலைத்தளம் தனது வாசகர்களை வலியுறுத்துகிறது.