30 Temmuz Perşembe akşamı çevrimiçi düzenlenen Birleşik Otomotiv İşçileri (UAW) sendikası başkan adayları forumu, tabandan gelen sosyalist bir Mack Trucks işçisi olan Will Lehman ile 1,25 milyar dolarlık net varlığın üzerinde oturan bir aygıtın denetimi için yarışan diğer beş aday arasındaki uçurumu açığa çıkardı.

Lehman dışındaki her aday ya aygıtın bir ürünü ya da onu yönetmek için yarışıyor. Mevcut UAW Başkanı Shawn Fain hakkında federal bir cezai soruşturma yürütülüyor. Adalet Bakanlığı, Fain’in nişanlısına ve nişanlısının kız kardeşine çıkar sağlamak amacıyla görevini kötüye kullandığı, ardından bunlara karşı çıktığı için Başkan Yardımcısı Rich Boyer’a misilleme yaptığı yönündeki bulgular üzerine bir tahkikat heyeti topladı ve Denetçi’ye celp gönderdi. Şimdi Fain’e karşı aday olan Boyer ise, geçici işçilerin topluca işten atılmasının ve binlerce işçinin daha işten çıkarılmasının kapısını aralayan 2023 Stellantis toplu sözleşmesini müzakere etmişti.

Diğer üç aday ise 2022’de aday olan, birçok montaj fabrikasında destek kazandıktan sonra ikinci turda Fain’i destekleyen Stellantis Mopar işçisi Brian Keller; yüksek maaşlı bir UAW Uluslararası hizmet temsilcisi olan Tricia Geiger ve Lima, Ohio’daki General Dynamics Land Systems fabrikasındaki 2147 No’lu Şube sekreteri, “Trump için Otomotiv İşçileri” destekçisi Greg Mooney’di.

Lehman, açılış konuşmasında seçimi gerçek bağlamına oturtarak şunları söyledi:

Biz işçiler, koşullarımıza ve yaşamlarımıza yönelik tarihi saldırılarla karşı karşıyayız. İşçilerin ulusal gelirden aldığı pay, kayıtların tutulmaya başlandığı günden bu yana görülen en düşük düzeyde. Tırmanan küresel savaş fiyatları yukarı çekiyor. Kısa süre önce ilk trilyonerini çıkarmış bir ülkede maaşlar temel ihtiyaçları karşılamıyor. 2024’ün başından bu yana 21 binden fazla otomotiv işçisinin işi yok edildi. Şirketler, işlere yönelik küresel bir kıyım yapmak için yapay zekâyı ve otomasyonu kullanmayı hedefliyor. Demokratik haklar paramparça ediliyor ve göçmen kardeşlerimiz ICE ajanları tarafından avlanıyor.

Bu ülkede her yıl 5 binden fazla işçi, iş güvenliği kâra tabi kılındığı için iş başında ölüyor. Bizim fabrikalarımızda Antonio Gaston, Ronald Adams Sr. ve Gregory Knopf, bu sendika yönetiminin “tarihi” dediği 2023 toplu sözleşmesi döneminde ezilerek can verdi. Bu ay [orman yangınları nedeniyle] fabrikaları duman kaplar ve üretim bantları çalışmaya devam ederken işçiler sedyelerle dışarı taşındı.

Loading Tweet ...

Tweet not loading? See it directly on Twitter

Lehman ardından üyelere aidatlarının nereye gittiğini anlattı. Uluslararası sendika merkezindeki 560 görevliye yılda 100 bin doların üzerinde ödeme yapıldı. Fain’e geçen yıl, ortalama bir üyenin kazandığının 6,6 katı olan 276 bin dolar ödendi. Aygıtın kendi yöneticileri ve kadrosu için 118 milyon dolar harcandı; bu, grev yardımı olarak ödenen tutarın 14 katıydı. Lehman, “Bu hiçbir zaman birkaç yolsuz yönetici meselesi değildi,” dedi. “Bir bütün olarak bürokrasi, şirket yönetiminin bir koludur.”

Lehman açılış konuşmasını otomotiv işçilerinin ve işçi sınıfının bağımsız seferberliği çağrısıyla bitirdi:

Otomotiv işçileri, sağlık emekçileri, eğitim emekçileri, hukuki yardım çalışanları ve UAW’daki işçiler arasında büyüyen bir öfke ve isyan hali var. İhtiyacımız olan şey bir strateji ve bir örgütlenmedir: sınıf işbirliği yerine sınıf mücadelesi, milliyetçilik yerine enternasyonalizm, her fabrikada ve işyerinde, işçilerin denetiminde olan ve sektörler arasında birbirine bağlanmış taban komiteleri. Bürokrasiyi lağvetmek ve yetkiyi tabana devretmek için bunlara ihtiyacımız var. Bu kampanya, benim sizin için ne yapacağımla ilgili değil. Sizin ne yapacağınızla ilgili.

Moderatör, New York Times emek muhabirliğinden emekli Steve Greenhouse’du. Greenhouse, tartışmayı UAW’yi ülkenin en büyük sendikalarından biri olarak niteleyerek ve “titizlikle tarafsız” olacağına söz vererek açtı. Ama ilk sorusu bu iddiayı boşa düşürdü. Greenhouse, 2023’te GM, Ford ve Stellantis’e karşı yürütülen “dik duruş” grevinde “UAW’nin zaferle çıkmasını neyin sağladığını” ve sendikanın hata yapıp yapmadığını sordu.

Grevin bir zafer olup olmadığı tartışmaya bile açılmadı ve altı adaydan beşi bu ön kabulü benimsedi. Fain, sendikanın toplu sözleşme kampanyasını “parlak” diye nitelendirdi, “Yaptıklarımızdan gurur duyuyorum,” dedi ve 1 Mayıs 2028 için bir genel greve hazırlandıklarını iddia etti.

Bu iddiaları reddeden tek aday olan Lehman, açıkça şunları söyledi: “[2023’teki] gerçek bir grev değildi. Bir felaketti. Göstermelik bir grevdi.” İşçiler ezici bir çoğunlukla grev yönünde oy kullanmıştı ancak en fazla yüzde 30’u greve çağrıldı, geri kalanı fazla mesai yaptı. Greve çıkanlar ise yetersiz grev ödeneğiyle açlığa mahkûm edildi. Lehman şunu vurguladı: “Bu dayanışma değildir. Bu tecrittir.”

Lehman, bu “zafer”in binlerce geçici yarı zamanlı işçinin işten atılmasına yol açtığını belirtti. Anlaşmanın ardından Factory Zero’da, Ford’un Rouge Elektrikli Araç Merkezi’nde ve batarya fabrikalarında işten çıkarmalar ve iş arkadaşlarının ölüm haberleri geldi. Şirket medyasının grevi “tarihi” bir kazanım olarak sunduğunu, oysa grevin işçileri böldüğünü ve çoğunu bant başında tuttuğunu söyledi. Diğer adaylardan hiçbiri Lehman’ın bu analizine yanıt vermedi.

Tartışmanın kritik bir yönü, yakın zamanda Lehman’a yöneltilen ölüm tehdidi oldu. Tehditte bulunan Raymond L. Jensen Jr., yakın zamana kadar Lehman’ın da bağlı olduğu UAW 9’uncu Bölge yardımcı direktörlüğünü yapan ve 2025’te yaklaşık 202 bin dolar ödeme alan bir UAW görevlisiydi. Jensen, 16 Temmuz’da Lehman’ın kamuya açık Facebook kampanya sayfasında yapay zekâyla üretilmiş bir görsel paylaştı. Görselde Lehman, elleri bağlı ve ağzı tıkalı halde, ağzından kanlar akarken gösteriliyor; maskeli bir adam da sırtına otomatik tüfek doğrultuyordu. Facebook profilinde “Shawn Fain’i Destekliyorum” rozeti bulunan Jensen, görseli Fain hakkındaki federal soruşturmaya ilişkin Lehman’ın yaptığı açıklamanın altında paylaşmıştı.

Bir sendika üyesini, sendika seçimindeki haklarını engellemek amacıyla tehdit etmek federal bir suçtur. Perşembe akşamına kadar Fain ya da sendikanın yürütme kurulundaki herhangi bir üye bu konuda tek kelime etmemişti. Lehman tartışmada, tehdidin yalnızca kendisiyle değil, aygıtın tabandan gelen her türlü muhalefete verdiği yanıtla ilgili olduğunu açıkladı. Bu bağlamda, fabrika içindeki bir toplu sözleşme toplantısında UAW yöneticilerine karşı konuştuğu için işten atılan Nexteer işçisi Antwiane Sanders’a dikkat çekti.

Fain önce konuyu geçiştirmeye çalıştı ama Lehman kendisiyle doğrudan yüzleştiğince yanıt vermek zorunda kalarak, “Ben böyle şeyleri hoş görmem,” dedi ve ekledi: “Başkanlığa aday oluyorsan hazırlıklı ol, kardeşim, çünkü bunlarla her gün karşılaşacaksın.” Bu ifade, tehdidi fiilen onaylıyor ve daha da yoğunlaştırıyordu. Fain, Jensen’ın herhangi bir yaptırımla karşılaşacağına dair en ufak bir işaret vermedi.

Forumu izleyen Detroitli deneyimli bir otomotiv işçisi WSWS’ye şunları söyledi:

Fain bunun yanlış olduğunu söyledi ama hiçbiri için sorumluluk almadı. Sonra da başkanlığa aday oluyorsan buna alışman gerekir diyerek dalga geçti. Oysa ölüm tehdidi savurmak suçtur.

Will’in en başından beri söylediği şey bu. Ronald Adams gibi hayatını kaybeden insanlar var ve sendika yönetiminden bu konuda hiçbir şey duymuyorsunuz.

Sendikanın Trump yönetimine karşı tutumunun ne olması gerektiği sorulduğunda Lehman, Trump’ın “faşist bir diktatörlük kurmaya çalıştığı” ve işçilerin iki kapitalist partiden hiçbirini desteklememesi gerektiği uyarısında bulundu. Lehman, gümrük vergilerinin de egemen sınıfa hizmet ettiğini açıkladı: Bu vergiler fiyatları yükseltiyor, tek bir işi bile kurtarmıyor ve bir ülkenin işçilerini bir başka ülkenin işçilerine karşı kışkırtıyor. Lehman hem Trump hem de Biden yönetimlerini savaş suçluları olarak mahkûm etti.

Diğer adaylar Trump’a herhangi bir sert eleştiride bulunmaktan kaçındılar ve Beyaz Saray’daki bu faşistle -özellikle de, diğer bütün adayların desteklediği gümrük vergileri üzerinden- pazarlık etmeye hazır olduklarının sinyalini verdiler. Fain, Trump ile işbirliği yapmakla övündü. UAW’nin Meksiko’da yürütülen ABD-Meksika-Kanada Anlaşması görüşmelerinde yer aldığını ve ABD Ticaret Temsilcisi Jamieson Greer ile “çok yakın çalıştıklarını” söyledi.

Akademik sektördeki örgütlenmeyle ilgili bir soru, bu beş kişiyi Lehman’a karşı birleştiren ortak noktayı açığa çıkardı: aygıtın maaşlarının dayandığı aidatlara yönelik endişe. Boyer, yüksek öğretim kurumlarındaki faaliyetin “paranın karşılığını tam olarak vermediğinden” şikayet etti ve örgütlenme için ayrılan 100 milyon doları ne kadar sürede geri kazanabileceklerini sordu. Geiger, Mooney ve Keller de aynı görüşü dile getirdi.

Lehman, bu paranın grev fonuna ait olduğunu ve işçileri UAW’ye çeken şeyin maaşlı kadrolar değil, işyerinde kazanılan haklar olduğunu söyledi. Lehman, sendikanın finanse etmesi gereken şeyin, “hiçbir şey yapmayan ve sendikaya hiçbir katkı sunmayan, sadece ortalıkta dolaşıp boşuna maaş alan görevlilere ayrılmış rahat koltuklar” olmadığını söyledi. Mücadelelerinde otomotiv işçileriyle birleşecekleri umuduyla UAW’ye yönelen akademi çalışanları, kendilerini satan ve kendi üyelerinin Gazze soykırımına muhalefet de dahil olmak üzere siyasi talepler uğruna greve gitmesini yasaklayan bir örgütle karşılaşmışlardı.

Kapanış konuşmasında Lehman programını ayrıntılandırdı:

Karşı karşıya olduğumuz durum konusunda dürüst olalım. Egemen sınıf, işçi sınıfına karşı topyekûn bir savaş halinde. … UAW üyesi işçilerin çıkarlarının, bu ülkede ve dünyada olup bitenlerle hiçbir ilgisi yokmuş gibi davranamayız. Gerçek şu ki, işçilerin çıkarları ile kapitalistlerin çıkarları birbirine zıttır. Bunlar uzlaştırılamaz. İhtiyacımız olanı ancak mücadele yoluyla kazanabiliriz.

Diğer bütün adaylar size şunu söylüyor: “Beni seçin, aygıtın tepesine daha iyi birini koyun, işler değişecek.” İşçiler bunu dört yıl önce yaşadılar. Shawn Fain aynı vaatte bulunmuştu ve her işçi bunun nasıl bittiğini biliyor. Aynı aygıtın tepesine yeni birini koyarsınız ve aynı politikaları elde edersiniz; çünkü aygıt şirketlere ve kendisine hesap verir. Aygıt, işçilerin sömürüsüne dayanan toplumsal ve ekonomik sistemi savunuyor.

Alternatif ise, tabandaki işçilerin sektörler ve sınırlar ötesinde birbirleriyle bağlantılar kurduğu yeni bir güç inşa etmek ve ekonomik yaşamın köklü bir şekilde yeniden düzenlenmesi için mücadele etmekti. Lehman şöyle konuştu: “Sosyalizm eşitlik demektir. Üretimin işçi denetimi altına alınması demektir. İşçi sınıfının, kendi çıkarları temelinde uluslararası birliği demektir. Bu mücadele çoktan başladı.” Bridgewater Interiors ve American Axle’daki toplu sözleşme mücadelelerine ve [“Krallara Hayır” gösterilerinde] diktatörlüğe karşı yürüyen milyonlara dikkat çeken Lehman şunu ekledi: “Amerikan siyasetinin uyuyan devi, işçi sınıfı uyanmaya başlıyor.”

Lehman, sözlerini Thomas Paine’e atıf yaparak bitirdi: “‘Bunlar, insanın ruhunu sınayan zamanlardır.’ Kayıtsız bürokratlar ve sahte reformistler, bu kriz anında mücadeleye ihanet edecektir. Ama şimdi ayağa kalkan işçiler, tüm insanlığın sevgisini ve şükranını hak ederler.”

Tartışma, işten çıkarmaları, iş cinayetlerini ve dünya savaşına doğru gidişi durdurma yeteneğine sahip tek toplumsal gücün, taban komiteleri aracılığıyla örgütlenmiş işçi sınıfının kendisi olduğunu açıkça ortaya koydu. Lehman, konuşmasını bu konuda harekete geçme çağrısıyla sonlandırdı ve şöyle dedi: “Bana oy verin ama oy vermekle yetinmeyin. Komiteler inşa edin, bu hareketi inşa edin. Gücümüz işte burada yatıyor.”