போரினால் பாதிக்கப்பட்ட கிளிநொச்சி மாவட்டத்தில் உள்ள கடற்கரை கிராமமான கிராஞ்சியில் அமைந்துள்ள 'மனிதம்' சனசமூக நிலைய முற்றத்தில், அக்டோபர் 2 அன்று சோசலிச சமத்துவக் கட்சியும் (சோ.ச.க.) பூநகரி பிரதேச தொழிலாளர்-விவசாயிகள்-மீனவர் சுயாதீன நடவடிக்கைக் குழுவும் (PAWPFAC) இணைந்து ஒரு பொதுக்கூட்டத்தை நடத்தின. 'காற்றாலை மின் திட்டத்திற்காக நிலத்தைக் கைப்பற்றுவதை எதிர்ப்போம்!' என்ற பதாகையின் கீழ் நடைபெற்ற இக்கூட்டத்தில் நாற்பதுக்கும் மேற்பட்டோர் பங்குபற்றியிருந்தனர்.

கிளிநொச்சி நகரிலிருந்து மேற்கே 52.8 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள கிராஞ்சி, பெருமளவிலான மீனவர்கள் மற்றும் விவசாயிகளின் வாழ்விடமாகும். இங்குச் செல்ல வேண்டுமானால், ஆறு கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள செப்பனிடப்படாத பாதையைப் பயன்படுத்த வேண்டியுள்ளது. அந்தப் பாதை மழைக்காலத்தில் வெள்ளத்தால் சூழப்படும். தமிழ் மக்களுக்கு எதிராகக் கொழும்பில் மாறி மாறி ஆட்சிக்கு வந்த அரசாங்கங்கள் நடத்திய 26 ஆண்டுகால உள்நாட்டுப் போரினால் இப்பகுதி மக்கள் சொல்லொணாத் துயரத்திற்கு ஆளாயினர்; போரின் இறுதிக்கட்டத்தில் அவர்கள் இடம்பெயர்ந்தவர்களாக முள்ளிவாய்க்காலுக்குத் துரத்தியடிக்கப்பட்டு, வவுனியா தடுப்புமுகாமில் தடுத்து வைக்கப்பட்ட பின்னரே மீண்டும் குடியேற்றப்பட்டனர்.

பெரிய அளவிலான காற்றாலை மின் திட்டம், சுண்ணாம்புக்கல் அகழ்வு மற்றும் சிமெண்ட் தொழிற்சாலை ஆகியவற்றுக்காகத் தங்கள் நிலங்களைக் கையகப்படுத்த அரசு மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளுக்கு எதிராக, கிராஞ்சி, வேரவில், வலைப்பாடு, பொன்னாவெளி மற்றும் பாலாவி ஆகிய கிராமங்களைச் சேர்ந்த நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் பல மாதங்களாகத் தொடர்ந்து போராடி வருகின்றனர். இத்திட்டங்களுக்காக மொத்தம் சுமார் 56.25 ஏக்கர் தனியார் நிலம் கையகப்படுத்தப்படவுள்ளது. இத்திட்டங்கள் அப்பகுதி மக்களின் வீடுகளுக்கும் வாழ்வாதாரத்திற்கும் அச்சுறுத்தலாக அமைந்துள்ளன; குறிப்பாக, 22 விவசாயக் குடும்பங்களுக்குச் சொந்தமான சுமார் 2,500 தென்னை மரங்கள் அழிவுக்குள்ளாகும் அபாயம் உள்ளது.

அரசு தரப்பிலிருந்து நேரடித் தடைகள் இருந்தபோதிலும் இக்கூட்டம் நடைபெற்றது. கிராஞ்சி கிராம அபிவிருத்திச் சங்கத்தால் (KRDS) நிர்வகிக்கப்படும் பொதுநோக்கு மண்டபத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கான முறையான அனுமதியை ஏற்பாட்டாளர்கள் பெற்றிருந்தனர்; ஆனால், கூட்டம் குறித்த விளம்பரம் அதிகரித்த நிலையில், 'அரசுக்கு எதிரான' நடவடிக்கைகளுக்கு மண்டபத்தை வழங்க முடியாது என்று கூறி, அச்சங்கத்தின் செயலாளர் மகேந்திரராஜா மகேந்திரலிங்கம் அந்த அனுமதியை இரத்து செய்தார்.

'நில அபகரிப்பை எதிர்த்துப் போராடுவதற்காக' உருவாக்கப்பட்ட பூநகரி ஒன்றுபட்ட மக்கள் அமைப்பின் (PUPO) செயலாளர் சங்கரபிள்ளை ஆனந்தநடராஜனை வனவளத் திணைக்கள அதிகாரிகள் வன்முறையாகத் தாக்கி கைது செய்த சில நாட்களுக்குப் பின்னரே இந்தக் கூட்டமும் நடைபெற்றது.

சோ.ச.க. அரசியல் குழுவின் உறுப்பினரான ப. திருஞானசம்பந்தர் இக்கூட்டத்திற்குத் தலைமை தாங்கினார்: காற்றாலை மின் திட்டத்திலிருந்தும் முன்மொழியப்பட்டுள்ள சிமெந்து தொழிற்சாலையிலிருந்தும் தங்கள் நிலங்களைப் பாதுகாக்கப் போராடும் கிராம மக்களிடம், சோசலிசத் வேலைத்திட்டத்தின் அடிப்படையிலான ஒரு அரசியல் வேலைத்திட்டத்தை முன்வைப்பதே இக்கூட்டத்தின் நோக்கம் என்று அவர் விளக்கினார்.

'ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் தங்கள் ஜனநாயக உரிமைகளைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள முதலாளித்துவ ஆளும் வர்க்கத்தையோ, அதன் கட்சிகளையோ அல்லது தொழிற்சங்கங்களையோ நம்பியிருக்க முடியாது. அவர்கள் சுயாதீன நடவடிக்கை குழுக்களை அமைத்து, தொழிலாளர்-விவசாயிகள் அரசாங்கத்திற்காகப் போராட வேண்டும்' என்று அவர் கூறினார்.

காற்றாலைத் திட்டத்தை நிறுத்துவதாக ஜனாதிபதி திசாநாயக உறுதியளித்ததைத் தொடர்ந்து, தனது போராட்டத்தைக் கைவிட்டுவிட்ட மன்னார் பிரஜைகள் குழுவை அவர் உதாரணமாகக் குறிப்பிட்டார். ஆனால், அதற்கு மாறாக, ஜனவரி 15 அன்று, ஜனாதிபதி திசாநாயக ஹேலீஸ் குழுமத்தின் (Hayleys Group) துணை நிறுவனமான ஹெய்விண்ட் ஒன் லிமிடெட் (HayWind One Limited) நிறுவனத்தின் 50 மெகாவாட் திறன் கொண்ட காற்றாலை மின் திட்டத்திற்கான அடிக்கல்லை நாட்டினார்.

சோ.ச.க. உறுப்பினரும் பூநகரி பிரதேச தொழிலாளர்-விவசாயிகள்-மீனவர் சுயாதீன நடவடிக்கைக் குழுவின் தலைவருமான இராஜரத்தினம் இராஜவேல், மக்கள் சார்ந்த அமைப்பு என்று கூறப்படும் கே.ஆர்.டி.எஸ். அமைப்பானது கூட்ட மண்டபத்திற்கான அனுமதியை இரத்து செய்ததை ஒரு ஜனநாயக விரோதச் செயல் என்று கண்டித்ததோடு ஆனந்தநடராஜன் மீதான தாக்குதலை, தங்கள் நில உரிமைகளுக்காகப் போராடும் அனைவருக்கும் விடுக்கப்பட்ட ஒரு எச்சரிக்கையாகும், என்று கூறினார். போராட்டத்திலிருந்து அரசியலை விலக்கி வைக்குமாறு பூநகரி ஒன்றுபட்ட மக்கள் அமைப்பு விடுத்த கோரிக்கைகளை, ஆளும் வர்க்கத்துடன் சமரசம் செய்துகொள்வதற்கான முயற்சிகளே என்று கூறி, அதை அவர் நிராகரித்தார்.

சோ.ச.க. அரசியல் குழுவின் உறுப்பினரான பாணி விஜேசிறிவர்தன பிரதான உரையை நிகழ்த்தினார்.

நிலம், வாழ்வாதாரம் மற்றும் சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாப்பதற்கான போராட்டம் என்பது, 'இலங்கையின் தொழிலாளர் வர்க்கம் மற்றும் கிராமப்புற ஏழைகளின் ஒட்டுமொத்தப் போராட்டத்தின் ஒரு பாகமாகும்' என்று அவர் கூறினார்.

டோக்கியோ சிமெந்து நிறுவனத்தின் 500 மில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான திட்டமும் காற்றாலை மின்சக்தித் திட்டங்களும் 'நாட்டின் அபிவிருத்திக்காக' செயல்படுத்தப்படுவதாக அரசாங்கம் கூறுகிறது. ஆனால் கேள்வி என்னவென்றால், யாருக்கான அபிவிருத்தி? யாருக்கான இலாபம்?

'இத்திட்டங்களால் பயனடைவது நீங்கள் அல்ல. பன்னாட்டு நிறுவனங்களும் உள்நாட்டு முதலாளிகளுமே பயனடைகிறார்கள். ஜே.வி.பி./தே.ம.ச. அரசாங்கம் சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் கட்டளைகளுக்கு ஏற்பவே செயல்படுகிறது. இலங்கையின் நிலம், இயற்கை வளங்கள் மற்றும் மலிவான உழைப்புச் சக்தியையும் வெளிநாட்டு மற்றும் உள்நாட்டு முதலீட்டாளர்களுக்குத் திறந்துவிடவே அவர்கள் விரும்புகிறார்கள். அதையே அவர்கள் 'அபிவிருத்தி' என்று அழைக்கிறார்கள்.'

இது 'வளர்ச்சிக்கு எதிரான' போராட்டம் அல்ல, மாறாக 'முதலாளித்துவச் சுரண்டலுக்கும், உங்கள் நிலம் சூறையாடப்படுவதற்கும் எதிரான போராட்டம்' என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.

இக்கூட்டத்தில் பங்கேற்றுள்ள ஆனந்தநடராஜன் மீதான தாக்குதல் என்பது சில அதிகாரிகளின் தவறான நடத்தையினால் நிகழ்ந்ததல்ல; மாறாக, அது ஜே.வி.பி./தே.ம.ச. அரசாங்கத்தின் கொள்கைகளிலிருந்து உருவானதாகும். இருப்பினும், ஆனந்தநடராஜனின் அமைப்பான பூநகரி ஒன்றுபட்ட மக்கள் அமைப்பின் கோஷமான, 'இதில் அரசியலைக் கலக்காதீர்கள்' என்பது பிற்போக்கானதாகும். ஏனெனில், நிலம் அபகரிக்கப்படுவது ஒரு அரசியல் நடவடிக்கையாகும்; அதை எதிர்த்துப் போராடுவதும் ஒரு அரசியல் நடவடிக்கையே ஆகும். 'அரசியல் வேண்டாம்' என்று கூறுவது, அரசாங்கத்திற்கு எதிராக மக்கள் ஒரு சுயாதீனமான அரசியல் போராட்டத்தை முன்னெடுப்பதைத் தடுக்கிறது.

தமிழ் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தைச் சார்ந்த கட்சிகளான இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சி, அகில இலங்கைத் தமிழ் காங்கிரஸ், தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணி ஆகிய தமிழ் தேசியவாதக் கட்சிகள் மீது எந்த நம்பிக்கையும் வைக்க முடியாது. ஆனந்தநடராஜன் தாக்கப்பட்டபோது அக்கட்சிகள் அதைக் கண்டிப்பதற்கு மாறாக, தமிழரசுக் கட்சித் தலைவரும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான சிவஞானம் சிறீதரன், நாடாளுமன்றத்தில் இச்சம்பவத்தில் அரசாங்கத்திற்கு எந்தப் பொறுப்பும் இல்லை என்று கூறி அந்தப் பொறுப்பிலிருந்து அரசாங்கத்தை விடுவித்தார்.

தென்னை விவசாயிகள், கிராமவாசிகள், தொழிலாளர்கள், மீனவர்கள், இல்லத்தரசிகள் மற்றும் இளைஞர்களை ஒன்றிணைத்து, முதலாளித்துவக் கட்சிகள், அவற்றுடன் கூட்டுச் சேரும் பூநகரி ஒன்றிணைந்த மக்கள் அமைப்பு போன்ற அமைப்புகள் மற்றும் போலி இடதுகள் ஆகியோரிடமிருந்து சுயாதீனமான ஒரு நடவடிக்கைக் குழுவை அமைப்பதற்கான சோ.ச.க.யின் முயற்சியை விஜேசிறிவர்தன விவரித்தார். அக்குழுவின் கோரிக்கைகள் பின்வருமாறு: நிலம் கையகப்படுத்தும் நடவடிக்கைகள் அனைத்தையும் உடனடியாக நிறுத்த வேண்டும், நிலம் அபகரிப்புக்கு எதிரான போராட்டத்தில் ஈடுபடும் செயற்பாட்டாளர்கள் மீது அரசு மேற்கொள்ளும் பழிவாங்கும் நடவடிக்கைகளை நிறுத்த வேண்டும், மற்றும் இத்திட்டங்கள் குறித்து முதலீட்டாளர்கள் அல்லாமல் மக்களே முடிவெடுக்க அனுமதிக்க வேண்டும்.

பெருந்தோட்டங்கள், தொழிற்சாலைகள் மற்றும் தொழிற்துறைகளை தொழிலாள வர்க்கத்தின் ஜனநாயகக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவரும் தொழிலாளர்-விவசாயிகள் அரசாங்கத்தை அதிகாரத்திற்குக் கொண்டுவருவதற்காக, ஜனநாயக முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளைக் கொண்ட தொழிலாளர் மற்றும் விவசாயிகளின் ஜனநாயகத்துக்கும் சோசலிசத்துக்குமான மாநாட்டை கட்டியெழுப்பும் போராட்டத்துடனும், சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் தாக்குதல்களை எதிர்த்துப் போராட நாடு முழுவதும் தொழிலாளர்களாலும் விவசாயிகளாலும் கட்டமைக்கப்பட்டு வரும் நடவடிக்கைக் குழுக்களுடனும் இந்தக் குழு ஒன்றிணைய வேண்டும்.

தொழிலாளர்கள் மற்றும் விவசாயிகளின் அரசாங்கத்தின் கீழ், சக்திவள உற்பத்தியானது ஒரு சிலரின் இலாபத்திற்காக இன்றி, சமூகத்தின் தேவைகள் மற்றும் சுற்றுச்சூழலின் நீண்டகாலப் பாதுகாப்பையும் கருத்தில் கொண்டு திட்டமிடப்படும்.

முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் அரசாங்கத்திடம் முறையிடுவதன் மூலமோ அல்லது முதலாளித்துவக் கட்சிகளுடன் அணிசேர்வதன் மூலமோ உங்கள் நிலம், வாழ்வாதாரம் மற்றும் சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்க முடியாது. சர்வதேச சோசலிச வேலைத் திட்டத்தை செயல்படுத்தக்கூடிய தொழிலாளர்-விவசாயிகள் அரசாங்கத்தை அமைப்பதற்காக, சுயாதீனமான நடவடிக்கை குழுக்களை உருவாக்கி, முதலாளித்துவ அமைப்பு முறைக்கு எதிராகப் போராடுவதன் மூலமே இதைச் சாத்தியமாக்க முடியும்.

இறுதியாக, இதைத் தெளிவாகக் கூறியே ஆக வேண்டும்: கொழும்பில் அடுத்தடுத்து ஆட்சிக்கு வந்த அரசாங்கங்களால் தொடுக்கப்பட்ட இனவாதப் போரை எதிர்ப்பதில், சோசலிச சமத்துவக் கட்சியும் அதன் முன்னோடியான புரட்சிக் கம்யூனிஸ்ட் கழகமும் தனித்து நின்றன. மற்ற எல்லா 'இடதுசாரி' போக்குகளும் சிங்களப் பேரினவாதத்திற்கு அடிபணிந்த போது அல்லது இன தேசியவாதத்திற்குள் பின்வாங்கிய போது, நாங்கள் மட்டுமே வடக்கு மற்றும் கிழக்கிலிருந்து இலங்கைப் படைகளை உடனடியாக வெளியேற்ற வேண்டும் என்று கோரினோம்.

அதே வேளை, தொழிலாள வர்க்கத்தை இன அடிப்படையில் பிளவுபடுத்தி, அதனை அதன் சொந்த முதலாளித்துவ வர்க்கத்திற்கு அடிபணியச் செய்யக்கூடிய தமிழ் பிரிவினைவாதத்திற்கு எவ்வித ஆதரவையும் அளிக்க நாங்கள் மறுத்துவிட்டோம். தெற்காசியாவிலும் உலகம் முழுவதிலும் சோசலிசத்திற்கான போராட்டத்தின் ஒரு பாகமாக, தொழிலாளர்-விவசாயிகள் அரசாங்கத்தையும், ஸ்ரீலங்கா-ஈழம் சோசலிசக் குடியரசையும் கட்டியெழுப்புவதே எங்களின் அப்போதைய மற்றும் தற்போதைய ஒரே வழிமுறையாகும்.

இதுவே சோ.ச.க. இன்று முன்னெடுத்துப் போராடும் போர், வறுமை மற்றும் தேசிய ஒடுக்குமுறைக்கும் முடிவுகட்டக் கூடிய ஒரே வேலைத் திட்டமாகும். சோசலிச சமத்துவக் கட்சியில் இணையுமாறும், இந்தப் போராட்டத்தை முன்னெடுக்குமாறும் உங்கள் அனைவரையும் நான் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

அதன்பின்னர் கேள்வி-பதில் அமர்வு நடைபெற்றது. அதில், ஒன்றுபட்ட மக்கள் அமைப்பின் தலைவரான கேசவன் பின்வருமாறு கேள்வி எழுப்பினார்:

நீங்கள் இந்தத் திட்டத்தைத் தொடங்கி முடிப்பதற்குள், அரசாங்கமும் இந்தக் நிறுவனங்களும் தங்கள் சொந்தத் திட்டங்களை ஏற்கனவே செயல்படுத்தியிருக்க மாட்டார்களா?

விஜேசிறிவர்தன பின்வருமாறு பதிலளித்தார்:

'சோ.ச.க.யின் வேலைத்திட்டம் உடனடிப் போராட்டத்திற்கு மாற்றானது அல்ல. அது அப்போராட்டத்தில் வெற்றி பெறுவதற்கான நிபந்தனையாகும்.'

அரசாங்கம் முதலீட்டாளர்களின் நலன் சார்ந்து செயல்படுவதாலும், இதுவரை மேற்கொள்ளப்பட்ட போராட்டங்கள் அரசாங்கத்திடம் முறையிடுவதோடு மட்டுமே நின்றுவிட்டதாலுமே நிலங்கள் கையகப்படுத்தப்படுகின்றன. இத்தகைய வேண்டுகோள்கள் நிலம் கையகப்படுத்தப்படுவதைத் தடுத்து நிறுத்தாது; சமரசம் செய்துகொள்வது மேலும் பல திட்டங்களையே வரவழைக்கும் என்பதை மன்னார் அனுபவம் மெய்ப்பித்துள்ளது.

அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் முயற்சியைத் தடுத்து நிறுத்தக்கூடிய ஒரே சக்தி, கிராமப்புற ஒடுக்கப்பட்ட மக்களைத் தங்களைச் சூழ ஒன்றுதிரட்டும் தொழிலாளர்களின் சுயாதீனமான அணிதிரள்வே ஆகும். பூநகரி நடவடிக்கைக் குழு அதைத்தான் செய்து வருகிறது.

இந்தக் குழுவானது நாடு முழுவதும் உருவாக்கப்பட்டு வரும் தொழிலாளர் நடவடிக்கைக் குழுக்களுடனும், இறுதியில் தொழிலாளர்கள் மற்றும் விவசாயிகளின் அரசாங்கத்தை அமைப்பதற்கான போராட்டத்துடனும் இணைய வேண்டும். நான் விளக்கியது போல், அத்தகைய அரசாங்கத்தின் கீழ், சக்திவள உற்பத்தியானது ஒரு சிலரின் இலாபத்திற்காக அன்றி, சமூகத்தின் தேவைகள் மற்றும் சுற்றுச்சூழலின் நீண்டகாலப் பாதுகாப்பையும் கருத்தில் கொண்டே திட்டமிடப்படும்.

இது போராட்டத்தைத் தள்ளிப்போடுவதல்ல; மாறாக, உடனடிப் போராட்டத்தை முடிவில்லாத ஒன்றாக மாற்றாமல், அதை ஒரு தீர்க்கமான கட்டத்தை நோக்கி நகர்த்துவதற்கான ஒரே வழி இதுவேயாகும்.