İlk kez Almanca yayımlanan bu açıklama, Avrupa’daki Ford işçilerinin taban komitesi tarafından yapıldı. Komite, dayatılan tavizlere karşı mücadeleyi örgütlüyor.
**
Saarlouis, Almanya; Valencia, İspanya ve diğer yerlerdeki Ford işçileri:
Biz, sistematik işten çıkarmaları ve ücretlerimizin ve çalışma koşullarımızın sürekli kötüleşmesini artık mücadele etmeden kabul etmeye razı olmayan bir grup Ford işçisiyiz.
Perşembe günü, Saarlouis ve Valencia’daki fabrika yönetimleri kesinti planlarını Köln’deki Ford Avrupa genel merkezine teslim etti. Geçtiğimiz haftalarda sendikaların hakim olduğu iş konseyleriyle birlikte bu planlar üzerinde çalışıyorlardı. Bütün bunlar bizden habersiz yapıldı. Bize danışılmadı. Biz bu tavizleri kesinlikle reddediyoruz.
Taviz vermek işleri kurtaramaz! Son yılların acı tecrübesi budur. Geçmişteki tüm tavizlerimizin ve tüm Ford tesislerinde hâlihazırda verilmiş olan bütün tavizlerin bugün hiçbir etkisi yoktur. Ama sendikalar ve iş konseyleri tam tersini iddia ediyor. Oysa bugün içinde bulunduğumuz sefaleti yaratan, onların şirket yönetimin kâr çıkarlarına korkakça boyun eğmeleridir.
Prensip olarak, yapılan şantajları ve bizimle diğer fabrikalardaki işçiler arasında kışkırtılan acımasız rekabeti reddediyoruz. İşçilerin birbirine düşürülmesi felakete yol açar; sözde kazananın Romanya veya Türkiye’deki daha düşük ücretlerle rekabet etmesi çok uzun sürmez. Ücretlerin aşağı doğru gidişinin sonu yoktur.
Artık yeter! İşçiyiz biz; köle değil. Haklarımız var!
Tüm işyerlerinde iş konseyleri ile şirket yönetimi arasında yapılan gizli görüşmelere derhal son verilmesini talep ediyoruz. Yapılan teklifler ve imzalanan tüm anlaşmalar derhal yayımlanmalıdır.
İş konseylerinin, Ford işçilerinin daha fazla taviz vermek üzere yarıştırılmasının, ücret ve sosyal hak kesintilerinin bir alternatifi olmadığı yönündeki iddialarını şiddetle reddediyoruz. Gerçekte, işçiler tarafından elde edilen tüm haklar ve sosyal kazanımlar (sekiz saatlik işgünü, düzenlenmiş ücret sistemi, ücretli tatiller, hastalık ödeneği, iş güvenliği ve çok daha fazlası) için bütün işçiler kapitalistlere karşı ortak mücadeleler vermiştir. “İşçi dayanışması” ve “uluslararası birlik” terimleri, şiddetli ve çoğu zaman kanlı sınıf savaşları nedeniyle işçilerin kolektif bilincine derinden kazınmıştır.
Ancak şirket yöneticilerinin sendika merkezlerindeki ve iş konseyi ofislerindeki uşakları, sadece yöneticilerin argümanlarını kabul ediyor ve sosyal yıkım müteahhitleri gibi davranıyorlar. Onlar farklı fabrikaları birbirine düşürüyor ve işleri, ücretleri ve sosyal standartları savunmak için verilen her türlü ortak mücadeleyi prensip olarak bastırıyorlar.
İki işyeri konseyi başkanı –Markus Thal (Saarlouis) ve José Luís Parra (Valencia)– şimdiye kadar Alman Genel İş Konseyi Başkanı Martin Hennig tarafından yönetilen ortak Ford Avrupa iş konseyi üzerinden birbirlerini çok iyi tanıyorlar. Thal, Almanya’daki IG Metall sendikasına, Parra ise İspanya’da sosyal demokratların yönetimindeki UGT’ye (Genel İşçi Sendikası) üye. Bu sendikalar da Avrupa Sendikalar Konfederasyonu (ETUC) ve Uluslararası Sendikalar Konfederasyonu (ITUC) üyesi. Ancak bu uluslararası bağlantıları işçileri birleştirmek için değil, birbirine düşürmek ve şirketin çıkarları doğrultusunda bölmek için kullanıyorlar.
İşten bu yüzden bağımsız taban komitelerinde örgütlenmemiz ve tüm fabrikalarda koordineli, ortak mücadele eylemlerine hazırlanmamız gerekiyor.
Yalnız değiliz. Her yerde, giderek artan acımasız sömürüye, toplu işten çıkarmalara, fabrikaların kapatılmasına ve sosyal saldırılara karşı direniş büyüyor. Ford’daki mücadelemiz, kapitalist sistemin dünya çapındaki krizinin bir parçasıdır. Koronavirüs pandemisi bu krizi açıkça hızlandırmış ve yoğunlaştırmıştır.
Ford’da işçileri birbirine düşürme biçimindeki insanlık dışı yaklaşım, tüm işyerlerinde suç oluşturan kitlesel enfeksiyon politikasıyla tamamlanıyor. Artan enfeksiyon riskine bakılmaksızın, güvenlik önlemlerinin ve hijyen standartlarının sürdürülmesinin imkansız olduğu işyerlerinde ve bölümlerde bile üretim sürdürülüyor. Okullar ve anaokulları, ebeveynlerin çalışabilmeleri için, feci sonuçları en ufak bir şekilde düşünülmeden açık tutuluyor.
İşleri savunma mücadelesi, bu nedenle kitlesel enfeksiyon politikasına karşı mücadeleden ayrılamaz. Her işyerinde ve bölümde hastalık izni alanlar ve enfeksiyon seviyeleri hakkında doğru bilgi talep ediyoruz.
İşlere, ücretlere, çalışma koşullarına ve sağlığa yönelik saldırılar, sınırsız bir kâr arayışının sonucudur. ABD’nin en büyük ikinci otomotiv üreticisi olan Ford’un üst düzey yöneticileri ve hissedarları, tamamen kontrolden çıkmış olan ve tüm kararlarını kişisel zenginleşmeye dayandıran bir mali aristokrasinin parçasıdır. Geçtiğimiz yaz, Ford grubu şaşırtıcı bir kâr patlaması bildirdi ve 2021 yılı için 9-10 milyar dolar arasında bir kâr açıkladı. Bu meblağ, yılın başında tahmin edilenden yaklaşık 3,5 milyar dolar fazlaydı.
O zamandan beri, zenginleşme çılgınlığı daha da artmıştır. Kısa süre önce, Britanya’daki yardım kuruluşu Oxfam yayımladığı raporda şunları belirtti: “Pandemi başladığından beri her 26 saatte bir yeni bir milyarder yaratılıyor. Dünyanın en zengin 10 kişisi servetlerini ikiye katlarken, 160 milyondan fazla insanın yoksulluğa itildiği tahmin ediliyor.”
İş konseyi temsilcileri ve sendika yetkililerinin para olmadığı ve dolayısıyla ciddi tasarruf önlemlerinin kabul edilmesi gerektiği yönündeki tüm sözleri yalan ve aldatmacadan ibarettir.
Birçok ülkede giderek daha fazla işçi, sendikal denetimin boyunduruğunu kırıyor ve bağımsız olarak örgütleniyor. ABD’de geçtiğimiz yıl grevlerde ve diğer mücadelelerde önemli bir artış yaşandı. Kamyon ve otobüs üreticisi Volvo Kamyon, otomotiv parçaları tedarikçisi Dana Inc. ve tarım makineleri üreticisi John Deere’de on binlerce işçi, Birleşik Otomotiv İşçileri (UAW) sendikası tarafından kabul edilen taviz sözleşmelerini reddederek greve gitti. Güney Afrika’da metal işçileri, Sri Lanka’da sağlık emekçileri greve gittiler. Türkiye’de, işçiler otomotiv parçası tedarikçisi Mitsuba fabrikasını işgal ettiler; madenlerde ve metal fabrikalarında fiili grevler düzenlediler.
Zamanımız az. Derhal harekete geçmek gerekiyor!
Hangi Ford fabrikasının yeni bir elektrikli araç üreteceğine yaz aylarında karar verilecek. Bundan önce inisiyatifin iş konseylerinin ve sendikaların elinden alınması gerekiyor.
Şirket yönetimin ve iş konseylerinin şantajlarına direnmek için, her yerde tüm işçilerin ortak çıkarlarını temel alan ve kapitalist kâr sisteminin mantığına karşı çıkan yeni bir siyasi yönelim şarttır.
Tüm ülkelerdeki Ford işçilerini çağrımızı desteklemeye ve yaymaya davet ediyoruz.
Taleplerimiz:
- Farklı fabrikalardaki işçileri birbirine düşürme politikasına son verilsin!
- Saarlouis’de veya Valencia’da tavizlere geçit yok
- Bütün fabrikalardaki tüm işleri savunun!
Bizimle iletişime geçin. Şu numaraya WhatsApp’tan mesaj atın: +491633378340
5 Şubat Cumartesi günü TSİ 20.00’daki toplantımıza isim vermeden katılmak üzere buradan kayıt olun. Tüm fabrikalarda ve işyerlerinde taban komiteleri inşa etme mücadelesinde bize katılın.